แม่ลำเอียง

คือเราไม่เข้าใจอ่ะ ทำไมพ่แรักลูกเท่ากันแต่แม่รักลูกไม่เท่ากันพี่เราขออะไรแม่ก็ให้วันเดียวใช้เงินไปเยอะมากพี่เราบอกแม่ว่าอยากได้คอมใหม่แล้วพอดีมือถือก็พังแล้วแม่ก็พาพี่ไปซื้อโดยออกให้ทั้งหมด แต่พอตอนเราซื้อมือถือแม่จำกัดเงินไม่ให้เกิน1หมื่นบาททุกวันนี้เรายังไม่เข้าใจเลยเพราะเมื่อวานเราไปห้างมาเพราะจะไปซื้อปากกาแต่พี่ก็จะไปซื้อกางเกงเหมือนกันแม่ให้เงินพี่ไปซื้อแล้วก็ให้เลือกเองด้วยแต่เราทั้งๆที่ตั้งใจไปซื้อแล้ว แล้วเราก็เป็นคนชวนแม่ไปซื้อ แต่กลับไม่ได้อะไรเลยสักอย่างแล้วตอนกลับบ้านแม่ถามเราว่าอยากได้มือถือของพี่มั้ย(iphone x)ในใจเราก็อยากได้แหละแต่มันเป็นไปไม่ได้เลยเพราะเราไม่มีเงินเยอะขนาดนั้นแล้วตอนนี้มือถือเรา เรายังใช้แอนดร์อยอยู่เลยแล้วพี่ก็บอกแม่ว่าก็เอาไปดิจะได้เอาเครื่องใหม่แต่แม่บอกว่าของพี่ยังซื้อไม่ถึงปีถ้าถึงปีแล้วค่อยเปลี่ยนแต่เรา4-5ปีแล้ว แล้วตอนนั้นแม่ก็พูดออกมาโดยไม่ปรึกษาหรือถามเลยแม่พูดออกมาว่า เดี๋ยวของเราซื้อiphoneรุ่นเก่าๆก็ได้จากตอนแรกในใจเราดีใจมากเพราะคิดว่าแม่จะให้แต่พอแม่พูดคำๆนั้นออกมา มันเป็นคำพูดที่ปวดใจมากจริงๆแล้วเราก็อยากให้แม่รักให้แม่สนใจบ้างเพราะว่าตอนที่อยู่ห้างพี่ซื้อกางเกงตัวละ3พันแต่เราแค่ขอซื้อตุ๊กตาแค่200ก็ไม่ได้เรารู้ว่ามันไร้สาระแต่มันคือความสุขของเรา ขอบคุณที่อ่านจนจบนะ🙁