สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 8
จริงๆ ไม่ต้องขอแล้วครับ
แค่แจ้งพอว่าจะไปไหน
เพื่อนผมก็เป็นหมอผู้หญิง ไปนู่น ตุรกี รัสเซีย แอฟริกา ขี่ม้าขี่ช้างไปตามเรื่องตามราว
เป็นลูกคนเดียวด้วย ไปกันสองคนกะเพื่อนหมอด้วยกัน
A ควรจะได้ใช้ชีวิตของตัวเองได้แล้วนะครับ
แค่แจ้งพอว่าจะไปไหน
เพื่อนผมก็เป็นหมอผู้หญิง ไปนู่น ตุรกี รัสเซีย แอฟริกา ขี่ม้าขี่ช้างไปตามเรื่องตามราว
เป็นลูกคนเดียวด้วย ไปกันสองคนกะเพื่อนหมอด้วยกัน
A ควรจะได้ใช้ชีวิตของตัวเองได้แล้วนะครับ
สมาชิกหมายเลข 4155977 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5759000 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1509385 ถูกใจ, อัปสรสงคราม ถูกใจ, Summer_Sunny ถูกใจ, It is a life ถูกใจ, Restful ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 6000917 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2716157 ถูกใจ, Diesel Engine ถูกใจรวมถึงอีก 26 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
ความคิดเห็นที่ 2
ถ้าพ่อแม่ ไม่อยาก เข้าใจ
ลูกพูดยังไง ทำยังไง ก็ไม่มีทางทำให้เขาเข้าใจได้
คุณเรียนจบแล้ว มีงานอาชีพทำแล้ว ไม่ได้พึ่งพาให้พ่อแม่เลี้ยงดูแล้ว
อยากทำอะไร ที่ไม่ผิดศีล ไม่ผิดกฎหมาย
ก็แค่ แจ้งให้ทราบ ไม่ใช่ ขออนุญาต
ลูกสาวข้าพเจ้าใช้ policy นี้ เมื่อเขาเริ่มทำงานได้ 2-3 ปีเหมือนกัน
แม่เห็นเขาแถลงเช่นนี้ รู้สึกได้ว่า เขาเป็นผู้ใหญ่พอจะรับผิดชอบตัวเองได้
ก็วางใจลง
ลูกพูดยังไง ทำยังไง ก็ไม่มีทางทำให้เขาเข้าใจได้
คุณเรียนจบแล้ว มีงานอาชีพทำแล้ว ไม่ได้พึ่งพาให้พ่อแม่เลี้ยงดูแล้ว
อยากทำอะไร ที่ไม่ผิดศีล ไม่ผิดกฎหมาย
ก็แค่ แจ้งให้ทราบ ไม่ใช่ ขออนุญาต
ลูกสาวข้าพเจ้าใช้ policy นี้ เมื่อเขาเริ่มทำงานได้ 2-3 ปีเหมือนกัน
แม่เห็นเขาแถลงเช่นนี้ รู้สึกได้ว่า เขาเป็นผู้ใหญ่พอจะรับผิดชอบตัวเองได้
ก็วางใจลง
สมาชิกหมายเลข 4155977 ถูกใจ, It is a life ถูกใจ, Restful ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2716157 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2039646 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 2524374 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5219144 ถูกใจ, คุณหมาขายาว ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 4852604 ถูกใจ, wullop ถูกใจรวมถึงอีก 31 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
จบหมอแต่พ่อแม่ไม่ปล่อยให้ทำอะไรอิสระเลย ทำไงดี
ตอนนี้เป็นหมอค่ะ จบมาขึ้นปีที่ 2แล้ว
มีเรื่องอยากปรึกษาค่ะ
ที่บ้านอยู่กัน 5 คน พ่อแม่ A น้องสาว น้องชาย
Aไปเรียน 6 ปี กลับมาใช้ทุนเป็น int 1 อยู่ รพ.จังหวัดที่บ้านพอเป็น int2เลยได้ออกมารพช.
ปัญหามันเป็นเรื้อรังตั้งแต่Aยังเด็ก
พ่อแม่ไม่ให้ให้อิสระ ตอนมัธยมอยากไปไหนไม่ให้ไป ไม่ให้กลับบ้านค่ำ ถ้าไปจริงๆจะไปรับไปส่ง กิจกรรม รร แทบจะไม่ได้ร่วม เหมือนจะให้เรียนอย่างเดียว บอกว่าสอบติดแล้วอยากไปไหนก็ไป เขาเป็นกังวลว่ากลัวจะกระทบกับการเรียน
พอสอบติดก็เหมือนเดิมค่ะ จะขอไปไหนก็ยากเหลือเกิน กลัวไปหมด กลัวจะเกิดอุบัติเหตุ กลัวจะไปอยู่มหาลัยแล้วจะใจแตก กลัวทุกเรื่องเลยค่ะ
เรียนมหาลัย6ปีได้ไปเที่ยวอยู่ 3 ครั้งเองมั้งคะซึ่งก็ขอนานมาก แล้วต้องทะเลาะกันทุกครั้ง ตอนนั้นAก็โกรธนะคะ Aอิจฉาเพื่อนคนอื่นที่เขาได้ไปเที่ยว ได้ใช้ชีวิต อยากไปไหนได้ไป แต่ก็เข้าใจว่าเรายังต้องขอเงินพ่อแม่ เรายังมีหน้าที่เรียนที่รับผิดชอบ โอเคไม่เป็นไร จบแล้ว เงินเรา เราคงจะได้ไปไหนก้ได้
แต่ตอนจบมาทำงานจนใช้ทุนจบไป1ปี การขอไปไหนมาไหนก็ยังยากเหมือนเดิมค่ะ เคยคุยกันหลายรอบก็ดูเหมือนเขาจะไม่เข้าใจ Aรู้สึกอึดอัด รู้สึกว่าแค่งานที่ทำแต่ละวันก็เหนื่อยแล้ว ถ้ามีเวลาว่างก็อยากจะทำตามใจตัวเอง ไปที่ๆเราอยากไปบ้าง ไปกับคนที่เราอยากไป
ตอนนี้มีแฟนก็อยากไปไหนมาไหนกับแฟนบ้าง เพราะก็ไม่ได้อยู่ใกล้กัน นานๆทีเจอกัน เขาก็ให้เหตุผลว่า เป็นผู้หญิงไปหาผู้ชายมันไม่ดี ถ้าเขารักจริงก็ให้เขามาหา หรือถ้าอยากไปหามากก็หมั้นกันไปเลยสิคนอื่นเขาจะได้ว่าไม่ได้
เหนื่อยใจค่ะ เหนื่อยใจมาก ใจเราก็ไม่ได้อยากหมั้น ยังอยากเรียนต่อให้จบ แต่สุดท้ายแล้วความคิดเห็นของเราและพ่อกับแม่ก็ไม่ตรงกันอยู่ดี
ตอนนี้เหมือนถูกปีะนามหน้าว่าเป็นลูกอกตัญญู เห็นผู้ชายดีกว่าพ่อแม่ ทุกข์ใจมากค่ะ ที่ผ่านมาทำตัวดีมาตลอด เรารู้สึกว่าเราโตแล้ว ตั้งแต่หาตังได้ไม่เคยขอตังเขาใช้เลยค่ะ ถ้ามีเหลือก็จะส่งให้บ้าง ไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากเถียง จะทำยังไงให้เขาเข้าใจดีคะ