เกลียดยายตัวเอง ผิดไหมครับ เรื่องมีอยู่ว่า...

คือเวลาพ่อเราไม่เมาเค้าเป็นคนพูดน้อยใจดีรักครอบครัวมากคะแต่พอได้กินเหล้านิสัยเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยทำอะไรนิดหน่อยคือกลายเป็นเราผิดทุกเรื่องถ้าคนอื่นหรือแม่ทำอะไรไม่เคยว่าเลยแต่ถ้าเป็นเราคือแค่ตักข้าวเฉย

ครอบครัวเรา มีพี่น้อง 3 คน เราเป็นลูกคนกลาง ตั้งแต่เล็กจนโต เราจำความได้เราไม่ได้รู้สึกถึงความถูกรัก จากคนที่ขึ้นชื่อว่า ตากับยาย ความรู้สึกตอนนั้นมันมีบ้างที่น้อยอกน้อยใจอยู่บ้าง ที่ตากับยาย ไปเอ็นดู

พอดีแม่ผมชอบกินเหล้าเมาแล้วด่าลูกสาบแช่งลูก เอาชนะลูกหลงตัวเองว่าตัวเองเก่ง แต่ตอนไม่กินก็ปกติ

คือพ่อเราเขาชอบกินเหล้า... เย็นมาเมาทุกวัน...บ่นได้ทุกเรื่องเสียงดังด่าคำหยาบคาบ.. โมโหร้ายเอาตัวเองเป็นศูนย์กลาง... มีปากเสียงกับแม่บ่อย....แต่พอไม่เมากลับกลายเป็นคนละคน... พูดจาดี​ ใจดี    

ก็คือก่อนพ่อผมตายเขาไม่เคยไปยุ่งหรือสุ่งสิงกะเพื่อนบ้านเลยแต่พอพ่อผมตายปุ๊ปเริ่มเปลี่ยนเริ่มอยสกเข้าสังคมแต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะนานๆทีแต่หลังๆมานี้ไม่ใช่เริ่มออกทุกวันข้าวปลาเริ่มไม่ค่อยหุ้งถ้าไม่บอ

เรื่องของเรื่องก็คือ หนูอาศัยอยู่บ้านกับยายและน้าชาย2คน  ยายและน้าชายของหนูคนนึงพิการ ส่วนอีกคนชอบกินเหล้า ตั้งแต่น้าชายคนนั้นกลับมาอยู่บ้านปีได้3ปี หนูเจอปัญหาไม่เว้นแต่ละวัน ครั้งแรกเขาเมาอาระว

ตอนนี้ผมหาหนังเรื่องนึงอยู่เป็นหนังเก่าประมาณว่า เป็นนักเรียนชายที่เกเรมาเรียนก็สายมาเรียนก็หลับในห้อง แยกอยู่กับแม่กับพี่สาวตอนนี้อยู่กับตายาย จำได้ว่าพี่สาวไปกับแฟนแล้วท้อง ตัวเอกกินด้วยเหล้านะไปกับ