คือต้องบอกก่อนว่า ผมมีพี่น้อง2คน ผมเป็นคนเล็กครับ
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน คืองี้ครับ เวลาที่ผมจะเล่า หรือพูดคุยกับแม่ แม่มักจะไม่ค่อยสนใจ ไม่ตั้งใจฟัง เหมือนแค่ว่าให้ผมพูดๆไปให้จบ เท่านั้นไม่มีการโต้ตอบการสนทนา แต่กับพี่ผม มักจะมีการโต้ตอบ และก็สนใจมากกว่าที่จะพูดคุยกับผม ไม่ใช่แค่เรื่องนี้นะครับ ที่แม่จะสนใจพี่มากกว่าผม ไม่ว่าผมจะทำไร หรือ ไปไหน หรือจะไปหาแฟน มักจะไม่ค่อยเห็นด้วย แบบว่า จะบ่น จะว่าตลอด ว่าไปทำไม ทำไมไม่อยุ่บ้าน แต่กับพี่ผมไม่ว่าอะไรเลย อีกอย่างก็คือเวลาที่ผมได้งาน หรือสมัครงานต่างๆ มักจะแย้งตลอดว่า ไปทำทำไม ไม่คุ้มเลย ไปทำไมไกลก็ไกล(แต่เงินดีผมทำได้) พอได้งานที่ใกล้บ้าน แต่เงินเดือนน้อย ก็ไม่พอใจ พอผมไม่หางานก้บอกว่า ทำไมไม่ไปหางานมั่งละ อยุ่เฉยๆทำไม แต่ความจริงแล้วคือปมก็หางานอยุ่ครับ ซึ่งหาทางอินเตอร์ แต่แท่กลับบ้านว่า จะมารอให้เค้าโทรเรียกอย่างเดียวไม่ได้ ทำไมไม่ออกไปหาข้างนอก ผมก็แบบ อ่าว ถ้าออกไปหาแล้วไม่รับ ก็ต้องเดินหาไปเรื่อยๆแบบไร้จุดหมายหรอ คือออกไปข้างนอกก็ต้องใช้เงิน
(ซึ่งผมว่างอยุ่หลายเดือน ด้วยว่าโควิทเข้ามาทำให้หางานยาก) แต่กลับกันกับพี่ผม ไม่เคยที่จะหืออืออะไรทั้งนั้น แต่กลับกลายเป็นว่า ผมทำอะไร มักจะโดนแย้ง ถูกมองข้าม ไม่สนใจกัน เช่นว่า บางทีแม่กับพี่ซื้อไรมากินกัน ก็มักจะซื้อมากันแค่พอ2คนกิน พอผมถามว่า ซื้อไรมากินกันอะ ก็ไม่ตอบ ไม่เรียกไปกินด้วย
ผมเองก็ไม่อยากคิดมาก เพราะยังไงก็แม่เรา พี่เรา แต่สิ่งผมเจอ สิ่งที่ถูกกระทำอยู่บ่อยๆผมเองก็อดน้อยใจไม่ได้ ที่ว่าแม่มักจะให้ความสำคัญพี่มากกว่าผม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ใส่ข้อความ 
มีปัจจัยหรือเหตุผลอะไรที่ทำให้พ่อแม่รักลูกไม่เท่ากันบ้างครับ
เข้าเรื่องเลยก็แล้วกัน คืองี้ครับ เวลาที่ผมจะเล่า หรือพูดคุยกับแม่ แม่มักจะไม่ค่อยสนใจ ไม่ตั้งใจฟัง เหมือนแค่ว่าให้ผมพูดๆไปให้จบ เท่านั้นไม่มีการโต้ตอบการสนทนา แต่กับพี่ผม มักจะมีการโต้ตอบ และก็สนใจมากกว่าที่จะพูดคุยกับผม ไม่ใช่แค่เรื่องนี้นะครับ ที่แม่จะสนใจพี่มากกว่าผม ไม่ว่าผมจะทำไร หรือ ไปไหน หรือจะไปหาแฟน มักจะไม่ค่อยเห็นด้วย แบบว่า จะบ่น จะว่าตลอด ว่าไปทำไม ทำไมไม่อยุ่บ้าน แต่กับพี่ผมไม่ว่าอะไรเลย อีกอย่างก็คือเวลาที่ผมได้งาน หรือสมัครงานต่างๆ มักจะแย้งตลอดว่า ไปทำทำไม ไม่คุ้มเลย ไปทำไมไกลก็ไกล(แต่เงินดีผมทำได้) พอได้งานที่ใกล้บ้าน แต่เงินเดือนน้อย ก็ไม่พอใจ พอผมไม่หางานก้บอกว่า ทำไมไม่ไปหางานมั่งละ อยุ่เฉยๆทำไม แต่ความจริงแล้วคือปมก็หางานอยุ่ครับ ซึ่งหาทางอินเตอร์ แต่แท่กลับบ้านว่า จะมารอให้เค้าโทรเรียกอย่างเดียวไม่ได้ ทำไมไม่ออกไปหาข้างนอก ผมก็แบบ อ่าว ถ้าออกไปหาแล้วไม่รับ ก็ต้องเดินหาไปเรื่อยๆแบบไร้จุดหมายหรอ คือออกไปข้างนอกก็ต้องใช้เงิน
(ซึ่งผมว่างอยุ่หลายเดือน ด้วยว่าโควิทเข้ามาทำให้หางานยาก) แต่กลับกันกับพี่ผม ไม่เคยที่จะหืออืออะไรทั้งนั้น แต่กลับกลายเป็นว่า ผมทำอะไร มักจะโดนแย้ง ถูกมองข้าม ไม่สนใจกัน เช่นว่า บางทีแม่กับพี่ซื้อไรมากินกัน ก็มักจะซื้อมากันแค่พอ2คนกิน พอผมถามว่า ซื้อไรมากินกันอะ ก็ไม่ตอบ ไม่เรียกไปกินด้วย
ผมเองก็ไม่อยากคิดมาก เพราะยังไงก็แม่เรา พี่เรา แต่สิ่งผมเจอ สิ่งที่ถูกกระทำอยู่บ่อยๆผมเองก็อดน้อยใจไม่ได้ ที่ว่าแม่มักจะให้ความสำคัญพี่มากกว่าผม
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้