ขอความเห็นคนที่เคยเจอประสบการณ์แบบเดียวกันหน่อยค่ะว่าจะทำไงต่อไป
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนได้ 7 เดือนเข้า 8 เดือน เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวมีลูกสาวตัวน้อย 1 คนกับคนเก่า เรื่องนี่แฟนใหม่ทราบดีก่อนจะตกลงคบกันก็ถามกันจนแน่ชัดแล้วว่าตกลงคบกัน ช่วงแรกคบกันไม่มีปัญหาอะไรเลย มีความสุขมาก แต่พอเข้า 5 เดือนแฟนพาไปบ้านเจอแม่เขา วันแรกไปเราก็เอาพืชผักสวนครัวที่ปลูกเองไปฝากเขา เขากลับปฏิเสธในการรับของ เราเสียใจมากๆ แต่คิดว่าเอาว่ะครั้งนี้ไม่ได้ใจครั้งหน้าก็ได้ พออีกรอบไปบ้านเขาอีกครั้งนี้ไปนอนพัก ตื่นเช้ามาทำอาหารงานบ้าน ตอนเวลาเราทำเขาก็ไปดูเราทำแล้วเราก็บอกแม่กินมั้ยค่ะ เขาเห็นเราทำอาหารแล้วบอกว่า "ไม่กิน" แล้วสบัดบ๊อบไปเลย เราก็ไม่แปลกใจนะ จนผ่านไปได้สักอาทิตย์แฟนกลับบอกว่าเราห่างหมายถึงแยกกันอยู่เถอะ แม่เราไม่อยากให้เราไปบ้านเธอ คำถามแรกเข้ามาในหัวเลยจ้า "ทำไมอ่ะ เราอยู่ด้วยกันมันไม่ดีตรงไหน" เขาตอบ "แม่บอกไม่ให้ไป" หลัวจากนั้นเริ่มมีปัญหารักโดยมีแม่เขาออกคำสั่ง ห้ามมาบ้านเรานะ ไม่ต้องมาอยู่ด้วยกัน ทำงานของใครของมันไป จนเขาได้งานใหม่เขามีเวลาคุยน้อยลงน้อยจนแบบเราเหงาชนิดที่แบบเรามีแฟนด้วยหรอ ตอนเราเลิกงานดึกเราไปนอนที่ห้องขายังไม่สนใจเลย เอาแต่ดูวีดีโอแล้วก็ทำงานอะไรไม่รู้เหมือนรับจ๊อปมา เราก็ให้กำลังใจเขาตลอด แต่สิ่งที่ได้มาคือความว่างเปล่า พอมีเวลาว่างเราขอไปบ้านเขาด้วยแต่คำตอบได้มาคือ "ไม่ต้องไปหรอก แม่ไม่อยากให้ไปบ้าน" เราก็เกิดคำถาม "ทำไม เมื่อก่อนทำไมไปได้" เขาตอบว่า เราทำอะไรไม่ถูกใจแม่ เราว่าได้ไงอ่ะ เราไม่เคยทำอะไรผิดเลย เขาบอก วันก่อนแม่ไปเห็นเราทำอาหารบอกทำอาหารไม่ถูกใจเขาทำอาหารไม่ถูกหลัก งี้จะฝากชีวิตลูกได้ยังไง เราก็งงเป็นไก่ตาแตกเลยจ้า บอกแกะกุ้งก็ไม่ถูกหลักทำอาหารปรุงอะไรผิดหลักการ เราอุทานในใจเลย (เชี้ยยยยกุ้งแกะเปลือกเอาเส้นขี้ออกมันไม่ถูกตรงไหน) ช่วงหลังๆจากที่เกิดเรื่องแฟนเราเปลี่ยนเป็นคนละคนนั้นนี้ไม่ให้แตะ ทำอะไรดุเราตลอด เราต้องทำยังไงดี เราทำดีสุดๆแล้ว ปล.ทำอาหารไปให้ที่ทำงานกลับโดนว่าและโดนบังคับไม่ให้มาหา เพราะที่ทำงานไม่ให้ใครเข้า
จะไปต่อหรือหยุดความสัมพันธุ์
เรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนได้ 7 เดือนเข้า 8 เดือน เราเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวมีลูกสาวตัวน้อย 1 คนกับคนเก่า เรื่องนี่แฟนใหม่ทราบดีก่อนจะตกลงคบกันก็ถามกันจนแน่ชัดแล้วว่าตกลงคบกัน ช่วงแรกคบกันไม่มีปัญหาอะไรเลย มีความสุขมาก แต่พอเข้า 5 เดือนแฟนพาไปบ้านเจอแม่เขา วันแรกไปเราก็เอาพืชผักสวนครัวที่ปลูกเองไปฝากเขา เขากลับปฏิเสธในการรับของ เราเสียใจมากๆ แต่คิดว่าเอาว่ะครั้งนี้ไม่ได้ใจครั้งหน้าก็ได้ พออีกรอบไปบ้านเขาอีกครั้งนี้ไปนอนพัก ตื่นเช้ามาทำอาหารงานบ้าน ตอนเวลาเราทำเขาก็ไปดูเราทำแล้วเราก็บอกแม่กินมั้ยค่ะ เขาเห็นเราทำอาหารแล้วบอกว่า "ไม่กิน" แล้วสบัดบ๊อบไปเลย เราก็ไม่แปลกใจนะ จนผ่านไปได้สักอาทิตย์แฟนกลับบอกว่าเราห่างหมายถึงแยกกันอยู่เถอะ แม่เราไม่อยากให้เราไปบ้านเธอ คำถามแรกเข้ามาในหัวเลยจ้า "ทำไมอ่ะ เราอยู่ด้วยกันมันไม่ดีตรงไหน" เขาตอบ "แม่บอกไม่ให้ไป" หลัวจากนั้นเริ่มมีปัญหารักโดยมีแม่เขาออกคำสั่ง ห้ามมาบ้านเรานะ ไม่ต้องมาอยู่ด้วยกัน ทำงานของใครของมันไป จนเขาได้งานใหม่เขามีเวลาคุยน้อยลงน้อยจนแบบเราเหงาชนิดที่แบบเรามีแฟนด้วยหรอ ตอนเราเลิกงานดึกเราไปนอนที่ห้องขายังไม่สนใจเลย เอาแต่ดูวีดีโอแล้วก็ทำงานอะไรไม่รู้เหมือนรับจ๊อปมา เราก็ให้กำลังใจเขาตลอด แต่สิ่งที่ได้มาคือความว่างเปล่า พอมีเวลาว่างเราขอไปบ้านเขาด้วยแต่คำตอบได้มาคือ "ไม่ต้องไปหรอก แม่ไม่อยากให้ไปบ้าน" เราก็เกิดคำถาม "ทำไม เมื่อก่อนทำไมไปได้" เขาตอบว่า เราทำอะไรไม่ถูกใจแม่ เราว่าได้ไงอ่ะ เราไม่เคยทำอะไรผิดเลย เขาบอก วันก่อนแม่ไปเห็นเราทำอาหารบอกทำอาหารไม่ถูกใจเขาทำอาหารไม่ถูกหลัก งี้จะฝากชีวิตลูกได้ยังไง เราก็งงเป็นไก่ตาแตกเลยจ้า บอกแกะกุ้งก็ไม่ถูกหลักทำอาหารปรุงอะไรผิดหลักการ เราอุทานในใจเลย (เชี้ยยยยกุ้งแกะเปลือกเอาเส้นขี้ออกมันไม่ถูกตรงไหน) ช่วงหลังๆจากที่เกิดเรื่องแฟนเราเปลี่ยนเป็นคนละคนนั้นนี้ไม่ให้แตะ ทำอะไรดุเราตลอด เราต้องทำยังไงดี เราทำดีสุดๆแล้ว ปล.ทำอาหารไปให้ที่ทำงานกลับโดนว่าและโดนบังคับไม่ให้มาหา เพราะที่ทำงานไม่ให้ใครเข้า