สวัสดีชาวพันทิป คือเราเป็นทอม เรามีเรื่องไม่สบายใจมากมาปรึกษา เราไม่สามารถคุยกับใครได้เลย
มันเป็นเรื่องที่เราคิดวนไปมา จะ เดือนแล้ว และมันไม่สามารถลบไปจากสมองเราจนต้องสมัครเข้ามาปรึกษา
คือเราอายุ 27 มีแฟนเป็นเพศเดียวกัน คือ ผู้หญิง อายุ 28
แฟนเราเป็นคนเก่งมาก หมายถึงทำงานเก่ง ไหวพริบดี เรียนเก่ง ทำงานเงินเดือนสูงกว่าเรา เป็นผู้ชอบทำอะไรไวๆ ใจร้อน เจ้าอารมณ์
ส่วนเราจะเป็นคนช้าๆหน่อย เข้าใจยาก ไม่ค่อยรอบคอบ และไม่ค่อยกล้าแสดงออก ไม่มีความเป็นตัวเอง เนื่องจากพ่อแม่เราเลี้ยงเรามาแบบ ไม่ปล่อยเราไปไหน จนเราเข้าสังคมแล้วรู้สึกว่ามันโหดร้ายจังเพราะเราไม่เคยได้เข้าสังคมเลย พ่อแม่เราไม่ปล่อยเลย พึ่งมาปล่อยตอนเราจะเรียนจบ มันเลยทำให้เราไม่เคยได้ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ค่อนข้างไปทางทำอะไรได้ แต่ไม่ค่อยเก่ง
เราคบกันมาเข้าปีที่4 เราย้ายมาอยู่บ้านเดียวกัน
เราทะเลาะกันค่อนข้างบ่อยในเรื่องชีวิตประจำวันเช่น เราทำอะไรช้าไม่ทันใจเขา หรือเราทำอะไรเซ่อๆเช่นทำของหล่น เขาจะไม่พอใจมาก แล้วจะชอบว่าเรา เราเป็นคนไม่ได้เถียง บางทีเราก็เงียบๆปล่อยเขาพูดไปเพราะคิดว่า เดี๋ยวพูดเสร็จ ว่าเราเสร็จน่าจะจบ แต่กลายเป็นว่าเขาไม่พอใจ หาเรื่องด่าเราต่อเพื่อให้เราเถียง แบบอารมณ์ว่าต้องมาเถียงสู้เขานะ
เราทะเลาะกันมาตลอด แต่ปัญหาที่เกิดกับเราตอนนี้คือ ด้วยความที่เราไม่กล้าตัดสินใจ
เรามักชอบปรึกษาเขาตลอด จนเขามองว่าเราไม่มีความเป็นผู้นำ
แต่...ที่เราชอบถามหรือ ปรึกษาเขาเพราะเราเป็นคนแคความรู้สึกคนอื่นมากกว่าตัวเอง คือเรายังไงก็ได้ แต่อยากให้อีกฝ่ายโอเค
มันหลายๆครั้งกับปัญหาทำนองงนี้เขาก็จะว่าเราขาดความเป็นผู้นำตลอด จะดูแลเขาได้ยังไง
เงินเดือนเราก็น้อยกว่าเขา เขาจะกล้าฝากชีวิตไว้ยังไง
จนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วแมวที่เราเลี้ยงด้วยกันไม่สบาย เขาเหมือนอารมณ์จะหลับแล้ว เวลาประมาณ 4 ทุ่ม เราก็เลยบอกว่าเธอเราพาแมวไปหาหมอกันไหม
แมวอ้วกไม่หยุดเลย เขาก็แบบไม่พอใจ แล้วพูดประโยคนึงที่ทำให้เราคิดมายันวันนี้ว่า "คบกับเราเบื่อว่าเริ่มมีความคิดว่าคบกับผู้ชายน่าจะดีกว่า"
เราก็อึ้งไปเลย แล้วบอกเขาว่าก็แมวไม่สบายจะให้ทำไง มันเกี่ยวด้วยหรอว่าเราไม่ใช่ผู้ชายเลยไม่มีความรับผิดชอบเราถามเค้ากลับไป
เขาก็ว่าเรามาอีกว่าไม่มีความรับผิดชอบอะไรก็ไม่ได้ แต่เหตุผลที่เขาว่าเราจริงๆคือเขาไม่อยากไปจะนอนต้องการให้เราไปคนเดียว
อารมณืเราก็ไปคนเดียวได้นะ แต่ชวนไปเป็นเพื่อนกันเพราะว่าเออ เราก็เห็นพ่อ แม่เราไปไหนก็ไปด้วยกัน และแมวเราก็เลี้ยงด้วยกัน เราคิดแบบนี้
พอมาวันนี้รถเราเสีย เราไม่สามารถไปส่งเขาได้ เพราะเราต้องตื่นทุก 6 โมงเช้าเพื่อไปส่งเขาทำงาน แม่แต่วันเราหยุดงานเราก็ต้องไปส่งเขา
เราก็บอกว่าเธอวันนี้ให้แม่เธอไปส่งวันนึงนะรถเราสตาสแล้วมันควันออก ไม่แน่ใจอะไรเสีย
เขาก็ยังไม่มีปัญหาอะไร แต่มันดันเป็วันที่ช่างจะมาซ่อมบ้าน เราเลยไลน์ไปถามเขาว่าเราจะเอารถไปเข้าอู่แล้วเดี๋ยวจะรีบกลับมาอาจจะช้าหน่อยกลัวมาไม่ทันช่าง เธอโอเคไหม เขาก็มาพูดใส่เราว่าไม่มีความลับผืดชอบอีก แค่ฝากดูบ้านยังทำไม่ได้
ทั้งๆที่เป็นเรื่องสุดวิสัย แล้วเขาก็บอกมาอีกว่าเราทำให้เขาอยากคบผู้ชาย น่าจะมีความรับผิดชอบมากกว่านี้
เราก็รู้สึกจุกอีก ทั้งๆที่เราพยายามเต็มที่แล้วกับทุกเรื่องของเขาแต่เขาไม่พอใจ
เราเลยอยากรู้ว่าเราไม่ดีหรือขาดอะไรตรงไหน
ปล.เราขาดความมั่นใจไม่กล้าตัดสินใจ
แต่เราทำกับข้าวให้เขาทุกวันที่เราหยุด ดูแลแมวเก็บขี้เก็บฉี่แทนเขา เพราะเขาเลิกงานดึก
ปูที่นอนเก็บที่ให้แม่เขานอนทุกคืน
เราซ่อมไฟฟ้าได้ เราเช็ครถเป็น เราพยายามทำงานหารายได้เสริมทุกวัน
เขาไม่สบายเราก็ดูเขาไม่นอน แต่เขาไม่เคยดูเราเลย
ทุกครั้งที่เราป่วยเขาไม่เคยหายาให้เราแบบที่เราหาให้เขา มีแต่พูดว่าเราอ่อนแอ แบบนี้จะดูแลเขาได้ยังไง
เราไปนั่งรอเขาเลิกงานทุกวัน ตั้งแต่5.30โมงจนถึง 2 ทุ่ม เพื่อรอรับกลับบ้าน
วันไหนเราไม่ว่างหรือป่วย หรือไม่ได้ดั่งใจ มารับเขาช้า เขาจะว่าเราเสมอว่า ถ้าดุแลไม่ได้ก้ไม่อยากคบ
ถ้าเราป่วยเมื่อไหร่ทำอะไรไม่ได้ดูแลเขาไม่ได้ ก็จะว่าเราว่าไม่มีประโยชน์ ก็ไม่รู้จะคบทำไม
เราไม่รู้ว่าเราควรแก้ไขตรงไหนดี มันยังมีตรงไหนที่เราควรแก้ไขเพื่อนๆช่วยบอกเราที
เราไม่ได้อยากแข่งกับผู้ชายเราแค่อยากได้ความมั่นใจกลับคืนมาจากสิ่งที่เขาว่าเรา มันเป็นปมในใจเรา
เพราะทุกวันนี้เรารู้สึกแย่จนเวลาที่เราเจอผู้ชายเราจะสังเกตุพฤติกรรม หรือนิสัยเค้าว่าเขาทำตัวยังไง
แสดงออกยังไง เพื่อเราจะเอามาปรับใช้กับตัวเอง คือเรารู้สึกแย่มากๆเลย จนแบบแค่นึกถึงคำพูดเขาน้ำตาก็ไหลมาเองตลอด
ผู้หญิงที่มีแฟนเป็นทอม
มันเป็นเรื่องที่เราคิดวนไปมา จะ เดือนแล้ว และมันไม่สามารถลบไปจากสมองเราจนต้องสมัครเข้ามาปรึกษา
คือเราอายุ 27 มีแฟนเป็นเพศเดียวกัน คือ ผู้หญิง อายุ 28
แฟนเราเป็นคนเก่งมาก หมายถึงทำงานเก่ง ไหวพริบดี เรียนเก่ง ทำงานเงินเดือนสูงกว่าเรา เป็นผู้ชอบทำอะไรไวๆ ใจร้อน เจ้าอารมณ์
ส่วนเราจะเป็นคนช้าๆหน่อย เข้าใจยาก ไม่ค่อยรอบคอบ และไม่ค่อยกล้าแสดงออก ไม่มีความเป็นตัวเอง เนื่องจากพ่อแม่เราเลี้ยงเรามาแบบ ไม่ปล่อยเราไปไหน จนเราเข้าสังคมแล้วรู้สึกว่ามันโหดร้ายจังเพราะเราไม่เคยได้เข้าสังคมเลย พ่อแม่เราไม่ปล่อยเลย พึ่งมาปล่อยตอนเราจะเรียนจบ มันเลยทำให้เราไม่เคยได้ใช้ชีวิตด้วยตัวเอง ค่อนข้างไปทางทำอะไรได้ แต่ไม่ค่อยเก่ง
เราคบกันมาเข้าปีที่4 เราย้ายมาอยู่บ้านเดียวกัน
เราทะเลาะกันค่อนข้างบ่อยในเรื่องชีวิตประจำวันเช่น เราทำอะไรช้าไม่ทันใจเขา หรือเราทำอะไรเซ่อๆเช่นทำของหล่น เขาจะไม่พอใจมาก แล้วจะชอบว่าเรา เราเป็นคนไม่ได้เถียง บางทีเราก็เงียบๆปล่อยเขาพูดไปเพราะคิดว่า เดี๋ยวพูดเสร็จ ว่าเราเสร็จน่าจะจบ แต่กลายเป็นว่าเขาไม่พอใจ หาเรื่องด่าเราต่อเพื่อให้เราเถียง แบบอารมณ์ว่าต้องมาเถียงสู้เขานะ
เราทะเลาะกันมาตลอด แต่ปัญหาที่เกิดกับเราตอนนี้คือ ด้วยความที่เราไม่กล้าตัดสินใจ
เรามักชอบปรึกษาเขาตลอด จนเขามองว่าเราไม่มีความเป็นผู้นำ
แต่...ที่เราชอบถามหรือ ปรึกษาเขาเพราะเราเป็นคนแคความรู้สึกคนอื่นมากกว่าตัวเอง คือเรายังไงก็ได้ แต่อยากให้อีกฝ่ายโอเค
มันหลายๆครั้งกับปัญหาทำนองงนี้เขาก็จะว่าเราขาดความเป็นผู้นำตลอด จะดูแลเขาได้ยังไง
เงินเดือนเราก็น้อยกว่าเขา เขาจะกล้าฝากชีวิตไว้ยังไง
จนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วแมวที่เราเลี้ยงด้วยกันไม่สบาย เขาเหมือนอารมณ์จะหลับแล้ว เวลาประมาณ 4 ทุ่ม เราก็เลยบอกว่าเธอเราพาแมวไปหาหมอกันไหม
แมวอ้วกไม่หยุดเลย เขาก็แบบไม่พอใจ แล้วพูดประโยคนึงที่ทำให้เราคิดมายันวันนี้ว่า "คบกับเราเบื่อว่าเริ่มมีความคิดว่าคบกับผู้ชายน่าจะดีกว่า"
เราก็อึ้งไปเลย แล้วบอกเขาว่าก็แมวไม่สบายจะให้ทำไง มันเกี่ยวด้วยหรอว่าเราไม่ใช่ผู้ชายเลยไม่มีความรับผิดชอบเราถามเค้ากลับไป
เขาก็ว่าเรามาอีกว่าไม่มีความรับผิดชอบอะไรก็ไม่ได้ แต่เหตุผลที่เขาว่าเราจริงๆคือเขาไม่อยากไปจะนอนต้องการให้เราไปคนเดียว
อารมณืเราก็ไปคนเดียวได้นะ แต่ชวนไปเป็นเพื่อนกันเพราะว่าเออ เราก็เห็นพ่อ แม่เราไปไหนก็ไปด้วยกัน และแมวเราก็เลี้ยงด้วยกัน เราคิดแบบนี้
พอมาวันนี้รถเราเสีย เราไม่สามารถไปส่งเขาได้ เพราะเราต้องตื่นทุก 6 โมงเช้าเพื่อไปส่งเขาทำงาน แม่แต่วันเราหยุดงานเราก็ต้องไปส่งเขา
เราก็บอกว่าเธอวันนี้ให้แม่เธอไปส่งวันนึงนะรถเราสตาสแล้วมันควันออก ไม่แน่ใจอะไรเสีย
เขาก็ยังไม่มีปัญหาอะไร แต่มันดันเป็วันที่ช่างจะมาซ่อมบ้าน เราเลยไลน์ไปถามเขาว่าเราจะเอารถไปเข้าอู่แล้วเดี๋ยวจะรีบกลับมาอาจจะช้าหน่อยกลัวมาไม่ทันช่าง เธอโอเคไหม เขาก็มาพูดใส่เราว่าไม่มีความลับผืดชอบอีก แค่ฝากดูบ้านยังทำไม่ได้
ทั้งๆที่เป็นเรื่องสุดวิสัย แล้วเขาก็บอกมาอีกว่าเราทำให้เขาอยากคบผู้ชาย น่าจะมีความรับผิดชอบมากกว่านี้
เราก็รู้สึกจุกอีก ทั้งๆที่เราพยายามเต็มที่แล้วกับทุกเรื่องของเขาแต่เขาไม่พอใจ
เราเลยอยากรู้ว่าเราไม่ดีหรือขาดอะไรตรงไหน
ปล.เราขาดความมั่นใจไม่กล้าตัดสินใจ
แต่เราทำกับข้าวให้เขาทุกวันที่เราหยุด ดูแลแมวเก็บขี้เก็บฉี่แทนเขา เพราะเขาเลิกงานดึก
ปูที่นอนเก็บที่ให้แม่เขานอนทุกคืน
เราซ่อมไฟฟ้าได้ เราเช็ครถเป็น เราพยายามทำงานหารายได้เสริมทุกวัน
เขาไม่สบายเราก็ดูเขาไม่นอน แต่เขาไม่เคยดูเราเลย
ทุกครั้งที่เราป่วยเขาไม่เคยหายาให้เราแบบที่เราหาให้เขา มีแต่พูดว่าเราอ่อนแอ แบบนี้จะดูแลเขาได้ยังไง
เราไปนั่งรอเขาเลิกงานทุกวัน ตั้งแต่5.30โมงจนถึง 2 ทุ่ม เพื่อรอรับกลับบ้าน
วันไหนเราไม่ว่างหรือป่วย หรือไม่ได้ดั่งใจ มารับเขาช้า เขาจะว่าเราเสมอว่า ถ้าดุแลไม่ได้ก้ไม่อยากคบ
ถ้าเราป่วยเมื่อไหร่ทำอะไรไม่ได้ดูแลเขาไม่ได้ ก็จะว่าเราว่าไม่มีประโยชน์ ก็ไม่รู้จะคบทำไม
เราไม่รู้ว่าเราควรแก้ไขตรงไหนดี มันยังมีตรงไหนที่เราควรแก้ไขเพื่อนๆช่วยบอกเราที
เราไม่ได้อยากแข่งกับผู้ชายเราแค่อยากได้ความมั่นใจกลับคืนมาจากสิ่งที่เขาว่าเรา มันเป็นปมในใจเรา
เพราะทุกวันนี้เรารู้สึกแย่จนเวลาที่เราเจอผู้ชายเราจะสังเกตุพฤติกรรม หรือนิสัยเค้าว่าเขาทำตัวยังไง
แสดงออกยังไง เพื่อเราจะเอามาปรับใช้กับตัวเอง คือเรารู้สึกแย่มากๆเลย จนแบบแค่นึกถึงคำพูดเขาน้ำตาก็ไหลมาเองตลอด