สวัสดีค่ะ เราเกิดมาในครอบครัวที่ไม่พร้อม พ่อแม่เราไม่ได้ตั้งใจที่จะมีเรา แต่เราดันหลงมา เราเกิดมา พ่อเราก็ไปมีเมียน้อยใช้ชีวิตสุขสบาย ปล่อยให้แม่เราทำงานใช้ชีวิตคนเดียว ส่วนเรากับพี่สาวต้องมาอยู่กับย่าที่ต่างจังหวัด แม่เราทำงานโรงงานส่งเงินมาให้ที่บ้านเรา และแม่ก็ส่งเงินให้ที่บ้านของแม่ด้วย พอกาลเวลาผ่านไปพ่อเราโดนหลอกรถยนต์ที่เคยมรกฌโดนเมียน้อยหลอกเอาไปไหนจะหนี้ต่างๆ ออกจากงานไปด้วย จนพ่อเราต้องกลับมาอยู่บ้าน ชีวิตเราลำบากมากค่ะ แม่ก็กลัวเราและพี่สาวขาดความรักความอบอุ่น พอพ่อโดนหลอกแม่ก็ให้อภัย เราชอบโดนคนแถวบ้านล้อตลอดเลยค่ะ เด็กที่ไม่มีพ่อมีแม่ เราก็เฉยๆนะ แต่เราก็อิจฉสคนที่เขามีทั้งแม่และแม่อยู่ด้วย พาไปกินของอร่อยๆ พาไปเที่ยวที่ต่างๆ ไปรับไปส่งเราที่โรงเรียน เราไม่เคยมีเลยค่ะ เวลาเราทะเลาะกับพ่อ แม่เราก็เข้าข้างตลอด ย่าเราก็รักพ่อมาก พอวันนึงพี่เราเรียนจบ แม่ก็ตัดสินใจออกจากงานเลย ทั้งๆที่ไม่รอให้พี่เราตั้งตัวได้ก่อน แม่กลับไปอยู่ที่บ้านเกิดตัวเองพ่อเรากก็อยู่บ้านเฉยๆ เที่ยว เล่นการพนัน มีเมียน้อยอีก เวลาที่ย่าเราทำกับข้าวเสร็จก็เอาไปให้เมียน้อยคนนั้น เราไม่สนิทกับพ่อที่จะไปบอกอะไร
เพราะเราเกิดมา ชีวิตเรามีแค่พี่กับย่าที่เราเห็นตั้งแต่เด็ก เราไม่ผูกพันธ์กับพ่อแม่เลยค่ะ เราเห็นคนอื่นอยุ่กับพ่อแม่ใช้ชีวิตเหมือนเพื่อนคอยรับฟังปัญหาต่างๆ เราก้อยากมีบ้าง เราเคยลองว่าหาเรื่องปรึกษากับพ่อแม่ดีไหม แม่เราก็ด่าอย่างเดียว ไม่ให้คำปรึกษา ส่วนพ่อ เราคุยอะไรไปก็ไม่ตอบเรากลับ ส่งนย่าเราไม่ค่อยเข้าใจอะไรเลย ยิ่งพี่สาวเราก็ได้บ้างบางครั้งบางคราว ทุกวันนี้เราโตแล้ว เราก้น้อยใจชีวิตตัวเองเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ พี่เราทำงานเงินเดือนก็ไม่เยอะ ต้องส่งให้แม่ ส่งให้ที่บ้านเราด้วย เราได้ที่เรียนแล้ว แต่ค่าเทอมมัน 3หมื่น เขาก็ไม่มีเงินให้เรา เราก็ไม่เป็นไร ชีวิตเรามันแย่มากๆเลย พ่อแม่ก็ไม่ได้ทำงานเงินก็ไม่มีต้องรอทางพี่เราคนเดียว เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อกับเเม่เราจะนึกถึงเราบ้างไหม แต่ก็คงนึกแหละ ถ้าไม่นึกคงเอาเราออกตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนั้นเราอายุ13ปีพี่เราจัดงานวันเกิดให้ที่บ้าน พี่ของเราที่เป็นญาติกันก็เผลอพูดออกมาว่า ดีนะที่ได้เกิดมา แต่แค่นี้ก็เดาออกว่าจะบอกอะไรต่อก็คือเขาคิดจะเอาออกเพราะตอนนั้นพ่อมีเมียใหม่555555555 ชีวิตเรามันตลกมากๆเลยค่ะ บางครั้งก็ตลกตัวเอง บางครั้งก็สงสารตัวเอง แต่บางครั้งก็มองไปว่าคนอื่นเขาแย่กว่าเราก้มีเยอะ เรามันคนบาป ทำบุญมาน้อย วาสนาไม่ดี ได้แต่เห็นครอบครัวคนอื่นเขามีความสุขนั่นนี่แต่เรามาน้อยใจ เราเข้าใจพี่เราว่าไม่มีเงินส่งเรา เราเลยไปเรียนราม เราอยู่ต่างจังหวัด จะขนของไปยังไงบ้านเราไม่มีรถพี่เราเลยบอกให้ไปถามเพื่อนดูว่าไปด้วยได้ไหม จะออกค่าน้ำมันให้ เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเพื่อนคนนี้มากนัก เราควรทำยังไงดีคะ มันเป็นปมชีวิตเรามากๆเลย
ชีวิตที่แย่ๆ ทุกคนรับมือกับมันยังไงไคะ
เพราะเราเกิดมา ชีวิตเรามีแค่พี่กับย่าที่เราเห็นตั้งแต่เด็ก เราไม่ผูกพันธ์กับพ่อแม่เลยค่ะ เราเห็นคนอื่นอยุ่กับพ่อแม่ใช้ชีวิตเหมือนเพื่อนคอยรับฟังปัญหาต่างๆ เราก้อยากมีบ้าง เราเคยลองว่าหาเรื่องปรึกษากับพ่อแม่ดีไหม แม่เราก็ด่าอย่างเดียว ไม่ให้คำปรึกษา ส่วนพ่อ เราคุยอะไรไปก็ไม่ตอบเรากลับ ส่งนย่าเราไม่ค่อยเข้าใจอะไรเลย ยิ่งพี่สาวเราก็ได้บ้างบางครั้งบางคราว ทุกวันนี้เราโตแล้ว เราก้น้อยใจชีวิตตัวเองเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ พี่เราทำงานเงินเดือนก็ไม่เยอะ ต้องส่งให้แม่ ส่งให้ที่บ้านเราด้วย เราได้ที่เรียนแล้ว แต่ค่าเทอมมัน 3หมื่น เขาก็ไม่มีเงินให้เรา เราก็ไม่เป็นไร ชีวิตเรามันแย่มากๆเลย พ่อแม่ก็ไม่ได้ทำงานเงินก็ไม่มีต้องรอทางพี่เราคนเดียว เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพ่อกับเเม่เราจะนึกถึงเราบ้างไหม แต่ก็คงนึกแหละ ถ้าไม่นึกคงเอาเราออกตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนั้นเราอายุ13ปีพี่เราจัดงานวันเกิดให้ที่บ้าน พี่ของเราที่เป็นญาติกันก็เผลอพูดออกมาว่า ดีนะที่ได้เกิดมา แต่แค่นี้ก็เดาออกว่าจะบอกอะไรต่อก็คือเขาคิดจะเอาออกเพราะตอนนั้นพ่อมีเมียใหม่555555555 ชีวิตเรามันตลกมากๆเลยค่ะ บางครั้งก็ตลกตัวเอง บางครั้งก็สงสารตัวเอง แต่บางครั้งก็มองไปว่าคนอื่นเขาแย่กว่าเราก้มีเยอะ เรามันคนบาป ทำบุญมาน้อย วาสนาไม่ดี ได้แต่เห็นครอบครัวคนอื่นเขามีความสุขนั่นนี่แต่เรามาน้อยใจ เราเข้าใจพี่เราว่าไม่มีเงินส่งเรา เราเลยไปเรียนราม เราอยู่ต่างจังหวัด จะขนของไปยังไงบ้านเราไม่มีรถพี่เราเลยบอกให้ไปถามเพื่อนดูว่าไปด้วยได้ไหม จะออกค่าน้ำมันให้ เราก็ไม่ได้สนิทอะไรกับเพื่อนคนนี้มากนัก เราควรทำยังไงดีคะ มันเป็นปมชีวิตเรามากๆเลย