เคยโดนพ่อแม่ด่าแล้วรู้สึกเครียดไหมครับหรือพูดคำแรงๆใส่แล้วมีวิธีให้กำลังใจตัวเองอย่างไรบ้างครับ

  คือเรื่องเป็นแบบนี้ครับ ผมเป็นลูกคนโตมีน้องชายอยู่ 1 คน ซึ่งหน้าที่ในบ้านผมเป็นคนทำส่วน อา กับ แม่ จะออกไปทำงานพ่อผมอย่ากับแม่แล้วครับแต่ว่ายังมาหาหรือคุยได้ปกติ ตอนที่อย่ากันผมเสียใจมาก แต่ทำได้แค่ว่าไม่เป็นไร นั่นแค่จุดเริ่มต้น และช่วงนี้แม่ กับ อา จะออกไปทำงาน หน้าที่ในบ้านผมเป็นคนทำซึ่งผมทำได้ครบทุกอย่าง แต่ เวลาที่ท่าน กลับมาไม่ว่าอะไรก็ตาม ในบางครั้งเขาจะด่าเสมอ บางทีถึงขนาดที่ว่า " ถ้ารับคำพูดกูไม่ได้ก็ไปตายไป " แต่ผมก็เก็บเอาไว้ตลอดทนเอาไว้ตลอด ในตอนเช้าผมทำงานบ้านนั่นคือปกติ พอตกเย็นผมเหนื่อย ผมจึงบอกน้องชายของผมว่า " น้องเดี๋ยวพี่ไปนอนก่อนนะพี่เหนื่อยเปิดไฟแล้วปิดประตูให้พี่ด้วยนะ " น้องตอบ " ได้ครับ " ผมจึงเข้ามานอน เมื่อท่านกลับมา ท่านรีบตรงเข้ามาที่หน้าห้องผมแล้วตีประตูดังจนผมตื่น ผมเปิดออกไปถามว่า " อะไร " ท่านตอบว่า "  เป็น ยิ้มไรอยู่มืดๆทำไมไม่เปิดไฟ " ผมนึกว่าน้องผมเปิดไฟให้แล้วเลยนอน ผมจึงตอบไปว่า " ก็เห็นน้องบอกเปิดไฟให้ " แม่ก็บอกน้องยังเด็กไม่รู้เรื่องอะไรหรอก จากนั้นผมจึงโดนด่ายับเลย มีคำหยาบเยอะแยะมากมายเท่าที่ท่านจะหามาได้ ผมเข้าใจว่าท่านเหนื่อย แต่แค่เรื่องปิดไฟต้องขึ้นคำหยาบเลยหรอนั่นเป็นเรื่องน้อยใจสำหรับลูกคนโตคนนึงเลย จากนั้นเขาเริ่มด่าเรื่อยๆ ผมตอบเพียงแค่ว่า " ครับ " นี่ไม่ใช่ครั้งเเรก ไม่ว่าผมจะอธิบายอย่างไรท่านก็ไม่ฟัง ผมจึงทำได้เพียงตอบกลับว่า " ครับ " มันมีอยู่ช่วงนึงคือช่วงเรียน ผมเรียนเสร็จ พอกลับมาตอนเย็นก็โดนด่าตลอด ซึ่งมันเป็นแบบนี้ทุกครั้ง จนบางครั้งผมไปโรงเรียนพอถึงตอนเย็นต้องพูดกับตัวเองตลอดว่า " ต้องกลับแล้วหรอ ต้องเจอเรื่องแบบนั้นอีกแล้วหรอ " มันวนอยู่แบบนั้นประมาณ2ปี ผมตอบแค่เพียง " ครับ " แต่บางครั้งเวลาไปเจอเพื่อน ผมกลับรู้สึกดีขึ้นเพราะมักทำให้ผมขำได้ตลอดแต่เมื่อกลับบ้านมาก็ต้องโดนแบบเดิม จนเคยคิดนะว่าอยากตาย แต่ ก็ทำได้แค่คิด เพราะ ผมมีน้องที่ต้องคอยดูแล ผมต้องตอบแทนบุญคุณท่าน ไม่ใช่ว่าผมไม่รักท่านนะ ผมรักท่าน แต่บางอย่างที่เขาทำมันเกินไป
และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรก ผมเก็บมาเรื่อยๆเหมือนสะสมความเครียด จนตอนนี้รู้ เฉยชินกับทุก รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นรู้ว่าท่านจะทำแบบไหนต่อ มีมากกว่าที่ผมกล่าวไปอีกนะครับนี้แค่ตัวอย่าง แค่รู้สึกว่า ความสุขมันไม่มีเลย และเมื่อผมกลับมา Safe zoneตัวเอง ผมชอบที่ได้เล่นเกมผ่อนคลายความเครียด เมื่อท่านกลับมาท่านจะบอกว่า " ก็เล่นแต่เกม ไม่-ไปเลยละ -เสร็จเมื่อไรบอกกูด้วย " ผมเลยตอบท่านไปว่า "มีสิทธิ์อะไรมาพูดแรกแบบนี้อะ " คืออยากให้ทุกคนทราบ ผมก็คนนะครับ ผมก็มีความรู้สึกนะครับ ท่านตอบกลับว่า " กูแม่ไง " ผมรู้ Down มากจนแบบใครก็ได้ ช่วยหน่อยได้ไหม ไม่ว่ามองไปในครอบครัวทางไหน ไม่มีใครช่วย ถ้าพ่อผมอยู่ท่านคงจะห้ามไม่แม่ท่านพูดแรงขนาดนี้หรอก " ทุกวันนี้ไม่รู้ว่าท่านมองเป็นเป็นแบบไหน แต่ผมก็คนนะ ผมมีความรู้สึก ผมได้แต่พูดครับ เพราะผมไม่สามารถอธิบายให้ท่านฟังได้หรอกเพราะเขาไม่ฟังปัญที่ผมเจอ ท่านเคยตอบว่า " กูไม่ฟัง " แต่ผมก็ยังรักท่านนะเพราะยังไงท่านก็คือคนที่ให้กำเนิดผมมา
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่