ติดบาคาร่าพ่อแม่ร้องไห้ค่ะผ่านจุดๆนี้ไปได้ยังไงบ้างคะ

กระทู้คำถาม
เราอายุ18ค่ะเราติดบาคาร่าค่ะเริ่มจากเห็นเพื่อนเล่นแล้วลงว่าได้ตังตลอดด้วยความโลภเลยอยากได้บ้างค่ะจึงได้เข้าไปถาม แล้วผลที่ได้มาคือเงินเก็บหมดค่ะ40000แถมเป็นหนี้อีก25000 แม่เรารู้เรื่องนี้เสียใจมากค่ะร้องไห้ไปกับเราเลยท่านคงผิดหวังในตัวเรามากๆแต่เราไม่หยุดค่ะจนปลดหนี้หมดเราเลยตัดสินใจเลิกเล่นก่อนที่จะมีหนี้
ที่บ้านก้รู้เรื่องทุกคนนะคะทุกคนร้องไห้ผิดหวังมากค่ะเพราะเราเป็นคนตั้งใจเรียนค่ะ เก็บเงินเก่ง ได้เกรด3.8ขึ้นตลอด ไม่คิดว่าจะมาทำอะไรแบบนี้ได้
พ่อกับแม่เราเลิกกันตั้งแต่เด็กค่ะไม่นานมานี้พ่อได้มารับไปอยู่ด้วยค่ะพ่อเรารู้ว่าเราเล่นแต่ท่านคงคิดว่าเราเล่นได้จึงบอกให้เราเอาเงินไป1พัน เล่นให้เค้าหน่อย เราบอกไม่เอาค่ะเพราะไม่อยากเล่นเเล้ว แต่เขาไม่ยอม เลยบอกจะเล่นเองแต่ให้เราเอาเงินเข้าค่ะ
สรุปก้หมดค่ะ แล้วมาอารมเสียใส่เราอีก มาโทษเราเราไม่รู้จะต้องทำยังไงเลยไปยืมเพื่อนมาค่ะเพื่อจะเอาเงินพ่อเราคืนให้แต่กลับเสียได้หนี้เพิ่มมา6000ค่ะ พ่อเรารู้เค้าชี้หน้าแล้วด่าเราเละเลยค่ะบอกเกิดมาไม่เคยเห็นใครควายแบบนี้มาก่อนถ้ามีปืนจะยิงยิ้มทิ้ง เราเสียใจมากๆค่ะทำอะไรไม่ถูกได้แต่นอนร้องไห้จนหลับไปค่ะ ตอนเช้าเราออกไปได้ยินอาโกว(ป้า)กับกำลังพูดกับพ่อเราอยู่ค่ะเค้าคุยกันว่า ดีแล้วที่มันไม่ได้อยู่กับเราอยู่บ้านยิ้มหมด โตไปก้ไม่มีใครเอาหรอก ไม่น่ารับมันมาเลยน่าจะรับแค่น้องมันมาคนเดียว(ป้าพูดนะคะ)
พ่อเราพูดว่ามันน่าจะกลับวันนี้นะ ป้าเราก้บอกว่า ดีแล้วให้มันกลับๆไปเถอะ
เราได้ยินแบบนั้นทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะเกิดมาเรายังไม่เคยทำอะไรผิดเลยไม่เคยทำให้ใครผิดหวังแต่รอบนี้เรายอมรับว่าเราผิดจริงๆค่ะและพร้อมจะปรับตัว เราได้แต่เก็บไว้ในใจค่ะทำเป็นไม่รู้
เราเลยไปอาบน้ำแล้วนั่งบีทีเอสกลับบ้านคนเดียวค่ะ ส่วนน้องเรายังไงเขาต้องขับรถไปส่งอยู่แล้วที่สำคัญน้องเราไม่เคยสนใจอะไรเราเลยค่ะ
นางอายุ16ค่ะผู้ชาย แต่เราก้คิดว่ามันคือนิสัยเด็กผู้ชายค่ะ  กลับมาถึงบ้านเราได้แต่ร้องไห้เสียใจมากๆค่ะ ตอนนี้แม่รู้เรื่อง6000แล้วท่านจะใช้หนี้ให้ค่ะ แต่เราจะหางานทำใช้หนี้เพราะไม่อยากให้ท่านมาเสียเงินกับอะไรแบบนี้ค่ะ
ตอนนี้ทางบ้านดีขึ้นแล้วค่ะแต่ส่วนพ่อกับป้า พอแม่รู้เรื่องก้ไม่ให้เราติดต่อกับฝั่งนั้นอีกค่ะ แต่เรายังร้องไห้แบบนี้ตลอดทุกคืนเป็นเวลาเดือนกว่าๆแล้วค่ะ อยากรู้ว่าต้องทำยังไง คิดยังไง ให้สถาพจิตใจเราดีกว่านี้บ้าง เพราะเวลาเห็นหน้าแม่หรือคิดถึงสิ่งที่ทำ เราน้ำตาแตกตลอดเลยค่ะ เลยทำให้ท่านทุกข์ไปด้วย เราถึงขั้นคิดฆ่าตัวตายตลอดเวลาค่ะเหมือนมันหมดหนทาง คิดทุกวันค่ะ
เลยอยากขอคำปรึกษาค่ะ ว่าต้องคิดแบบไหนถึงจะทำให้เราดีขึ้นได้บ้างคะเราอยากผ่านจุดๆนี้ไปไวๆ (ถ้าจะซ้ำเติมอย่าเม้นนะคะทุกข์มามากพอแล้วค่ะ)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่