เรื่องมีอยู่ว่า เราจีบผญ คนหนึ่งอยู่ เป็นเวลา 1 ปีนิดๆ เรื่องเริ่มเมื่อปีที่แล้วช่วงนี้เราไปเจอกับเขาโดยบังเอิญ ในกทม (เรารู้จักกันก่อนหน้านี้แล้วหลายปี แค่ไม่เคยได้คุยกัน เราสองคนเป็นคนจ่างจังหวัดที่ได้เข้าไปเรียนในกทม) เราก็ตกใจไม่คิดว่าจะมีคนรู้จักมาเรียนสายคล้ายๆ เราด้วย เพราะเราเรียนสายค้อนข้างจะเฉพาะทาง เราเลยเริ่มทักไปคุย เราจีบแหล่ะ แต่เราดันตัดสินใจ ไปฝึกงานที่ต่างประเทศไปแล้วก่นจะคุยกับเค้า เรากังวนอยู่นานว่าความสัมพันธ์ขิงเราจะเป็นยังไง เพราะระยะทางกับเวลามันช่างนานแล้วไกลกันเหลือเกิน ก่อนเราไปเพื่อนของ ผญ เค้าก็ถามเรา เราจะจัดการยังไงกับความสัมพันธ์ ทางไกล เราเลยตอบไปว่าจะพยามหาเวลาให้มากที่สุด พอเราไป ช่วงแรกๆ ก็จะคุยกันยากหน่ยกว่าเราจะมีซิมมีเน็ตเป็นขิงตัวเอง แต่พอมี เราก็รักษาสัญญานะ เราทำงาน ประมาน บ่าย 3 ถึง 5 ทุ่มของที่นู่น เป็นเวลาไทย ตี 5 ถึง บ่าย โมง เราก็จะ นอน ประมาน เที่ยงคืน แล้วก็ตื่น 6 โมงเช้าเพื่อมาคุยกับเค้าทุกวัน คุยกันจนเราไปทำงาน ก็จะวางสาย ส่วยใหญ่ก็จะเฝ้าเค้านอน (เราแอบโรคจิตนิดๆ ชอบฝังเสียงเค้าทุกอย่สงไม่ว่าจะนอนหายใจ แค่เค้าคอลข้างสายไว้แล้วนอนเราก็มีความสุขแล้ว) พอเวลาผ่านไปก็มีทะเลาะกับบ้าง งอลกันบ้าง ส่วนใหญ่เราง้อแหล่ะ 55555 แล้วมีอยู่วันนึ่งเค้าก็บอกจะไปกินหมูกะทะกับเพื่อนเราก็ไม่ได้ว่าไรเราว่างตื่นมาพอดีเลยโทรไป หาแล้วเค้าให้เพื่อนเค้ารับแทน เป็น ผช บอกว่าเลิกยุ่งกับ ผญ ผมเป็นแฟนของ ผญ ผมดูแลได้ ผมก็ผมขอคุยกับ ผญ เค้าก็บอกไม่ให้คุยแล้วตัดสายผม ผมก็ทักไปก็เป็น ผช คนเดิมตอบ ว่าให้เลิกยุ่งหลังจากนั้นผม ก็โกรธแหล่ะเพราะผมเคยบอกกับ ผญ ไว้ว่า ถ้ามีอะไรให้บอกผมตรงๆ อย่าโกหกกัน มีอะไรมาบอกด้วยตัวเองจะดีที่สุดผมจะไม่ โกรธ วันนั้นผมเลยโมโหมากก็บล็อกทุกอย่างเค้าไป แต่เค้ามีทั้ง เฟส ทั้ง ไอจี ของผม เค้าก็เข้ามาแล้วพิมข้อความไว้ว่า เค้าไม่ได้มีใคร เค้าแค่ไม่อยากให้ความสัมพันธ์มันไปต่อเค้าก็บอกขอโทษหลังจากพี่หายโกรธแล้วเรากลับมาเป็นพี่น้องกันได้ไหม ผมก็อ่านแล้วไม่ตอบ แต่หลังจากนั้นไม่ถึงวัน เค้าก็โทรมา ผมใช้วิธีโทรผ่าน wifi เลยโทรหาทางเบอร์ผมได้ พอเค้าโทรมาผมก็รับ เค้าก็ขอโทษ เค้าบอกเค้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร แต่พอเค้าทำไปเค้าก็เสียใจ นอนไม่หลับ เลยอยากกลับมาคุยกันเหมือนเดิม ผมก็กลับไปคุยแต่บอกไว้ว่า โกหกกันให้แค่ครั้งเดียวนะ ไม่มีอีกแล้วนะ ก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม แต่ความสัมพันธ์มันก็ขึ้นๆ ลงๆ จนอยู่ดีเพราะ เกิดไวรัสระบาดจากที่ผมต้องอยู่ต่าง ประเทศ 1 ปีทำให้ได้กลับก่อนกำหนด 5 เดือน วันที่ผมกลับมาผมก็ไปหสเค้าเอาขนมไปฝากเค้าชอบกินของหวานมากๆ ผมก็ซื้อไปให้สองสามอย่างเำราะตอนนั้นกลับแบบไม่เหลือเงินเลย โดนค่าเครื่องก็แพง แล้วไหนจะเช่ารถไปหาเค้าด้วยเพราะผมต้องบินกลับต่างจังหวัดตอนเย็นกลัวจะมีเวลาอยู่ด้วยกันน้อยเลย ยอมเสียเงินไป พอกลับมาก็คุยกันมาสักพัก ช่วงหลัง นี่ไม่ค่อยได้คุยโทรหาเค้าก็ไม่ค่อยรับแล้ว เรากลับมายู่ต่างจังหวัดเค้าก็กลับมานะ แต่เราอยู่ในเมืองเค้าอยู่ต่าง อำเภอ เราก็จะซื้อรถแหล่ะ ว่าจะเอาไว้พาเค้าไปเที่ยวเพราะเราทำงานช่วยครอบครัววอยู่ แล้วเราไม่มีรถใช้แต่รถดันยังไม่ได้รอรถผลิตอยู่ก็รอไปจนเค้ากำลังจะกลับไปเรียน ช่วงนี้เค้าเหมือนคุยกับคนอื่นอยู่เลย ถามไปว่าคุยกับคนอื่นหรอก็ตอบแบบประชดว่าถ้าคิดแบบนั่นก็ตามนั้น เราก็ไม่รู้จะทำยังไง เมื่อตืนบอกเราว่าจะนอนเร็ว เลยไม่คุย แต่เราตื่นเช้ามา เห็นไอจีเต้าออฟไปตอนตี 2 ก็ชัดเจนแล้วมั้งว่าเราไม่ได้สำคัญแล้ว เราอยากรู้ว่า การที่เราคุยกับใครนานๆ เราจะรักเค้าได้ไหม แล้วเราควรทำยังไงกับความสัมพันธ์นี้เรายังอยากคุยกับเค้าเค้าก็ยังตอบเราแต่เรารู้สึกได้อะว่ามันไม่เหมือนเดิม
เราจะจีบคนๆ หนึ่งจนรักเค้าได้ไหม ทั้งที่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน