ช่วยให้คำปรึกษาหน่อย

สวัสดีคะ ขอแนะนำตัวนะคะชื่อ เค วันนี้มีเรื่องไม่สบายใจคะ เรื่องนี้เป็นมานานมาก เริ่มจากตอนยังเด็กเลยนะคะ ครอบครัวเรานั้นคุณแม่ทำงานเปิดร้านเหล้า คุณพ่อเป็นตำรวจ และมี3คนพี่น้อง ตอนเด็กช่วงอายุ 5-9 ปี(พอจำความได้นิดหน่อย) เราเห็นแม่เราทำงานหนักมาตลอด เปิดร้าน 17.00-02.00 กว่าจะกลับบ้านก็03.30 น.กลับมาแล้วต้องเตรียมของไว้ให้ลูกๆไปโรงเรียน จนเสร็จแม่ถึงนอนได้ ถึง้ราแทบจะไม่เห็นพ่อมาช่วยแม่เลยในตอนเปิดร้าน จนเกิดเรื่องคือพ่อแอบมีบ้านเล็กบ้านน้อย เราเกิดคำถามว่าแม่เราขยันขนาดนี้ทำไมพ่อถึงยังไม่พอ แม่เราคงเกิดคำถามแบบเราจึงจัดการผู้หญิงทุกคนที่ยุ่งกับพ่อ แล้วพ่อก็กลับบ้านแต่ร้านยังไม่ปิดแม่เลยฝากให้คนในร้านดูร้านแทนแล้วกลับไปคุยกับพ่อ แต่คุยกันไม่ลงตัวพ่อจึงทำร้ายร่างกายแม่ต่อหน้าลูกๆ แบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีก จนลูกๆเกิดความโกรธแค้นแต่ทำอะไรไม่ได้ แล้ววันที่ฟ้าไม่เป็นใจก็เกิดแม่เราตรวจเจอมะเร็งเต้านมระยะสุดท้าย แต่แม่ก็ไม่หยุดทำงานจนแม่ล้มลงต่อหน้าต่อตาเรา หลังจากนั้นแม่นอนติดเตียงตลอดเวลา แต่พ่อก็ไม่หยุดเจ้าชู้ จนวันที่ 10/04 แม่ได้พูดกับพี่สาวว่าอย่าให้พ่อมีแม่ใหม่นะถ้าแม่ไม่อยู่แล้วต้องดูแลเราและน้องชายให้ดีอย่าให้พ่อมาทำร้ายร่างลูกทั้ง 3 สุดท้ายวันที่ 06/05 แม่ได้จากไปอย่างสงบ พ่อเราผู้ซึ่งไม่ได้ดูแลลูกๆเลยตอนแม่อยู่ พยายามจะเลี้ยงให้ดีเหมือนที่แม่เลี้ยงแต่พ่อเหนื่อยมากพ่อเลยหาแม่ใหม่มาดูแลลูกๆ พึ่งเราและพี่พอใจส่วนน้องชายนั้นยังเด็กอยู่ยังไม่รับรู้
พ่อพยายามพาเขาเข้ามาอยู่ในบ้านโดยไม่ถามเรากับพี่ว่าโอเคไหม จนเราต้องจำยอม พ่อพาเขาเข้ามาอยู่ระหว่างนั้นพี่สาวเราทำตามสัญญาที่ให้กับแม่จนโดนพ่อตบตีตลอด จนพี่สาวเราเลือกที่จะไปต่อมหาลัยที่อื่นให้ไกลบ้านเพราะโกรธพ่อและไม่คิดว่าพ่อจะทำร้ายน้องๆทั้ง2คนได้ แต่สุดท้ายไม่เป็นอย่างที่คิด วันนั้นเมียใหม่พ่อเขาพาญาติพี่น้องมาที่บ้านและแขวนกระเป๋าไว้ตรงโต๊ะคอม แล้วแม่ของเมียใหม่ก็ไปบอกพ่อว่าบ้านนี้มีลูกขี้ขโมยหรอเพราะเงินหาย 500 พ่ออายมาก พอตกเย็นพ่อชวนเราไปซื้อบุหรี่และไม่ได้พาเข้าบ้านแต่พาไปที่ทะเล ณ ทะเล
พ่อ: พ่อรักลูกนะ พ่อถามหน่อยลูกหยิบเงินในกระเป๋าแม่ของน้า....ไปไหม
เรา: เงินอะไร ลูกนั่งเล่นเกมส์ไม่รู้เรื่องเลย
พ่อ: (เงียบไปพักนึง) จะบอกดีๆไหม
เรา: ไม่ได้เอาคะ ลูกไม่ยุ่งอยู่แล้ว ( สิ้นเสียงสุดท้าย พอตบอย่างแรงเข้าที่หู)
ณ เวลานั้นตกใจเพราะพ่อไม่เคยทำแรงแบบนี้
พ่อ: จะไม่ยอมรับใช่ไหม ทำกูอายมาก
เกต: พ่อลูกไม่ได้เอาจริงๆ ( โดยกระชากลงจากรถมอเตอร์ไซ และเตะเข้าที่แขน )
เราเจ็บมากแล้วตอนนั้น ถึงขั้นยกมือไหว้ขอชีวิตพ่อ พ่อเห็นแบบนั้นจึงพาขึ้นไปนั่งพักด้านบน แล้วพอก็ถามอีกรอบ แต่เรานั้นกลัวมากยกมือไหว้ตลอดเวลาสั่นไปหมด ไม่คิดว่าสิ่งที่เห็นแม่โดนในตอนเด็กเราจะเจอ
พ่อ: พ่อถามดีๆอีกรอบ ยืมไปใช่ไหม แม่เขาบอกเขาเห็น ทำไมไม่รักพ่อ ทำไมต้องทำให้พ่ออายแบบนี้
เรา: ลูกสาบานเลยคะไม่ได้ ลูกรักพ่อมาก ลูกไม่เคยคิดจะทำแบบนั้น ถ้าพ่อรักลูกหยุดตีลูกนะ ลูกเจ็บ ( พ่อเตะเข้าที่หูตอนเรานั่ง และเตะเสยปาก และอีกมากมาย จนเรานอนกับพื้นลุกไม่รอด )
พ่อเลยพากลับบ้าน แต่ใจเกลียดพ่อกับเมียใหม่ไปแล้ว หลังจากนั้นไม่ว่าเรื่องอะไรเราโดนตบตีตลอดมาเพียงเพราะแม่ใหม่เราไปบอกพ่อ ยิ่งโตเราซึ่งไม่กล้าคุยกับพ่อมาก ไม่กล้าปรึกษา เรากั้นกรอบของตัวเอง ไม่ให้ใครเอามายุ่ง ไม่เปิดรับใครทั้งนั้นในบ้าน กลัวการผิดหวัง กลัวการไม่มีใครรัก จนตอนนี้เราโตมากแล้ว แต่พ่อก็ยังมีบทบาทกับตัวเรามาก ตอนนี้เราทรมานตัวเองอ่า เราบอกไม่ถูกอ่าเหมือนทำอะไรเป็นตัวของตัวเองไม่ได้เลย เราโดนจับตามองตลอด โดนจับผิดตลอด ทำไมอ่า เราเหนื่อยมาก เราอยากหายไปจากโลกนี้ ใครก็ได้ช่วยแนะนำหน่อย