ขอเกริ่นก่อนว่าตัวผมปกติเป็นคนร่าเริงสนุกสนานกับอะไรง่ายๆมาก แต่ช่วงหลังๆราวๆ3-4เดือนที่ผ่านมารู้สึกตัวเองเริ่มไม่โอเคกับอะไรรอบๆกายเลย
เช่น เป็นคนชอบเล่นเกม แต่เล่นกับเพื่อนแล้วอยู่ๆเพื่อนหาว ผมกลับรู้สึกหงุดหงิดและพูดไปว่า "ง่วงก็ไปนอนไป" เป็นการพูดที่แสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ แล้วเพื่อนก็ตอบกลับมาทันทีว่า "โอเคงั้นกูไปนอนละ" พร้อมกับออกจากโปรแกรมแชทไปทันที พอเพื่อนออกไปเราถึงมาคิดว่า พูดแรงไปไหม ทำไมเราพูดแบบนั้นทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดแบบนั้น อะไรเล็กๆน้อยผมก็หงุดหงิด เพื่อนเคาะโต๊ะเล่นๆผมก็โวยวายว่า "หยุดเคาะได้ไหม" หรือเพื่อนหัวเราะตอนดูอะไรสักอย่างผมก็หงุดหงิด สิ่งที่เคยชอบทำเช่น แต่งเพลงอัดเพลง ก็เริ่มทำได้ไม่ดีเท่าแต่ก่อน เริ่มรู้สึกตัวเองไม่มีสมาธิและหงุดหงิดเวลาตัวเองทำอะไรไม่ได้เหมือนที่เคยทำได้ เรียนก็เริ่มไม่รู้เรื่อง (ปี3เทอม2ที่ผ่านมา ไม่ได้จะกล่าวโทษอาจารย์นะครับ แต่ก็มีอาจารย์บางท่านที่เรียนด้วยแล้วทำให้ไม่อยากเรียนด้วย) ตอนนี้ขึ้นปี4 กังวลมากว่าจะเป็นปัญหาที่ใหญ่ขึ้น มันเป็นความรู้สึกที่ผมไม่รู้จะเล่าหรืออธิบายยังไงให้คนที่เข้ามาอ่านเข้าใจในมุมมองความคิดผมในช่วงที่ผ่านมานี้ว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน (เคยไปพบจิตแพทย์ปรึกษาเรื่องโรคซึมเศร้า แต่ไม่ได้เป็นนะครับ แพทย์บอกแค่ว่ามีความเสี่ยงเพราะช่วงตอนไปพบผมมีปัญหาหลายๆด้านมารุมเร้าโดยรวมๆแพทย์บอกว่าผมเครียดมากเกินไปยังไม่เป็น เคยมีการพยายามฆ่าตัวตายในแบบที่ไม่มีการบอกใครหรือทำตัวให้ใครมารับรู้ แต่รอดมาได้) จนถึงตอนมานั่งตั้งกระทู้ก็คุยกับเพื่อนอยู่ เพื่อนเล่นเกมและก็หาวเหมือนเดิม ผมหงุดหงิดมากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร พยายามข่มไว้ทั้งที่ในใจคืออยากกดออกจากห้องแชทเลย ในชีวิตประจำวันผมช่วง3-4เดือนที่ผ่านมาคือ "เรียน,เล่นเกม,ทำโปรเจ็ค,คอยดูแลกลุ่มเพลงที่มีสมาชิกราวๆ3หมื่นคน(อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมหงุดหงิดมากๆเวลาที่มีสมาชิกจากในกลุ่มแอดเฟซส่วนตัวแล้วทักมาว่าให้อนุมัติโพสต์ให้ ทั้งที่มีผู้ดูแลอยู่ถึง10คน แต่ผมกลับแทบจะดูแลคนเดียวทั้ง เวลาผมนอนไป6-10ชม.ตื่นมาโพสต์ก็ยังค้างไม่มีใครมาอนุมัติแทน นานๆครั้งจะมีแอดมินที่สร้างกลุ่มมาอนุมัติหรือคนอื่นแวะมาอนุมัติไม่กี่โพสต์แล้วก็ไป มันหงุดหงิดจนผมเคยปล่อยโพสต์พวกนั้นค้างไว้เกิน24ชม.แล้วมาดู มันก็ยังไม่มีใครมาอนุมัติจนผมต้องทำอยู่ดี) จนถึงทุกวันนี้ผมนอนก็ไม่เป็นเวลา บางวันนอนมากถึง12ชม.บางวันนอน2-3ชม.แล้วบังคับตัวเองให้ตื่นมาทำนั่นนี่ โดยปกติผมจะนอนแล้วตื่นค่ำๆคือช่วง2ทุ่ม แล้วนอนตอนเที่ยงหรือบ่าย จะวนแบบนี้มา3เดือนได้กับการนอนไม่เป็นเวลา ผมไม่รู้จะคุยกับใคร คุยกับคนที่บ้านก็ได้แค่การระบายและการปลอบ แต่ผมต้องการคำตอบว่าผมควรทำยังไงให้รู้สึกดีขึ้น ใจเย็นลง มีอีก1เรื่องที่กระทบความรู้สึกมาตลอดคือเรื่องผู้หญิง ผมรู้สึกกับเขามาเกือบ10ปีได้ เราเคยคบกันตอนผมอยู่ม.1 แต่เป็นความรักเด็กๆที่คบกันทางไกล แล้วสุดท้ายต่างฝ่ายต่างเฟดหายจากกัน แล้วผ่านมาราวๆ7ปีก็วนมาเจอกันอีกครั้งเพราะผมเป็นผู้แลกลุ่มและเห็นว่าเขาก็ทำเพลง เราเลยได้คุยกัน แต่เขามีแฟนแล้ว เขาก็คบและเลิกกับแฟนไป3คนได้ในขณะที่ตอนนั้นก็ยังมีผมที่หวังจะได้คบกันอีก และครั้งสุดท้ายที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามันกระทบผมคือการที่เขาไปชอบคนดังคนหนึ่งในไทยและคนคนนั้นก็มาจีบเขาทั้งๆที่ผมก็ยังคุยอยู่ แต่ผู้หญิงเลือกไปกับคนนั้นเพราะชอบมากกว่า ผมก็ยังอยู่ข้างๆ แต่คนดังคนนั้นมีนิสัยที่หึงหวง รู้ว่าผมยังติดต่อกันเลยสั่งให้ผู้หญิงเลิกคุยกับผม ผ่านไปสักพักเราก็เริ่มมีปัญหากันจนทำให้น้องผญ.มีนิสัยก้าวร้าวขึ้นด่าผมโดยไม่ฟังเหตุผล (ในตอนสุดท้ายถึงมาเคลียร์กันได้ น้องทะเลาะกับแฟนเลยทักมาหาผมทั้งที่บล็อคผมไปทุกทางแต่ใช้ไอจีลับทักมาระบาย) นั่นทำให้แฟนเขาจับได้และมาโวยใส่ผม และเรื่องทำให้ผมหงุดหงิดมาหลายครั้งเพราะแฟนเขาก็หึงหวงจนเคยเกือบจะพาเพื่อนมากระทืบผมโดยการให้เพื่อนทักมาหาเพื่อถามที่อยู่อะไรงี้ โดยรวมๆผมรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงเพราะเรื่องต่างๆที่เล่ามา ทั้งหงุดหงิดง่าย ไม่มีสมาธิ ขี้เกียจ วันนึงผมแทบไม่ออกจากห้องเลย บางวันก็ไม่ออกเลยอาศัยต้มบะหมี่กินในห้องแทน เริ่มมาทำงานก่อนส่ง1วันหรือ1คืนอะไรแบบนี้เพราะหงุดหงิดจนไม่มีสมาธิ แต่บางวันก็ต้องการเพื่อน พยายามชวนเพื่อนมานั่งคุยในโปรแกรมแชท บางวันก็อยากอยู่เงียบๆ จากเป็นคนที่ติดโซเชี่ยลขนาดที่ใครทักมาไม่เกิน10-15วิผมตอบทันที จนตอนนี้กลายเป็นผ่านไป6-7ชม.ค่อยตอบหรือผ่านไปเป็นวันค่อยตอบ หรือไม่ตอบเลยถ้าไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร ตอนนี้ผมหงุดหงิดจนไม่รู้จะเล่าหรืออธิบายอะไร ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณมากๆครับ ผมถือว่าได้ระบายผ่านช่องทางนี้ทางหนึ่งแล้ว จากปกติจะระบายกับเพื่อนในโปรแกรมแชทที่ผมด่าเรื่องหาวนี่แหละ แต่ผมไม่อยากให้เขาต้องมาคิดว่าผมหงุดหงิดเขาเลยต้องการถามพี่ๆเพื่อนๆว่าผมควรทำยังไงดี
ผมมีปัญหาด้านสุขภาพจิตหรือแค่หงุดหงิดไปเองครับ?
เช่น เป็นคนชอบเล่นเกม แต่เล่นกับเพื่อนแล้วอยู่ๆเพื่อนหาว ผมกลับรู้สึกหงุดหงิดและพูดไปว่า "ง่วงก็ไปนอนไป" เป็นการพูดที่แสดงออกชัดเจนว่าไม่พอใจ แล้วเพื่อนก็ตอบกลับมาทันทีว่า "โอเคงั้นกูไปนอนละ" พร้อมกับออกจากโปรแกรมแชทไปทันที พอเพื่อนออกไปเราถึงมาคิดว่า พูดแรงไปไหม ทำไมเราพูดแบบนั้นทำไมถึงรู้สึกหงุดหงิดแบบนั้น อะไรเล็กๆน้อยผมก็หงุดหงิด เพื่อนเคาะโต๊ะเล่นๆผมก็โวยวายว่า "หยุดเคาะได้ไหม" หรือเพื่อนหัวเราะตอนดูอะไรสักอย่างผมก็หงุดหงิด สิ่งที่เคยชอบทำเช่น แต่งเพลงอัดเพลง ก็เริ่มทำได้ไม่ดีเท่าแต่ก่อน เริ่มรู้สึกตัวเองไม่มีสมาธิและหงุดหงิดเวลาตัวเองทำอะไรไม่ได้เหมือนที่เคยทำได้ เรียนก็เริ่มไม่รู้เรื่อง (ปี3เทอม2ที่ผ่านมา ไม่ได้จะกล่าวโทษอาจารย์นะครับ แต่ก็มีอาจารย์บางท่านที่เรียนด้วยแล้วทำให้ไม่อยากเรียนด้วย) ตอนนี้ขึ้นปี4 กังวลมากว่าจะเป็นปัญหาที่ใหญ่ขึ้น มันเป็นความรู้สึกที่ผมไม่รู้จะเล่าหรืออธิบายยังไงให้คนที่เข้ามาอ่านเข้าใจในมุมมองความคิดผมในช่วงที่ผ่านมานี้ว่ามันรู้สึกแย่แค่ไหน (เคยไปพบจิตแพทย์ปรึกษาเรื่องโรคซึมเศร้า แต่ไม่ได้เป็นนะครับ แพทย์บอกแค่ว่ามีความเสี่ยงเพราะช่วงตอนไปพบผมมีปัญหาหลายๆด้านมารุมเร้าโดยรวมๆแพทย์บอกว่าผมเครียดมากเกินไปยังไม่เป็น เคยมีการพยายามฆ่าตัวตายในแบบที่ไม่มีการบอกใครหรือทำตัวให้ใครมารับรู้ แต่รอดมาได้) จนถึงตอนมานั่งตั้งกระทู้ก็คุยกับเพื่อนอยู่ เพื่อนเล่นเกมและก็หาวเหมือนเดิม ผมหงุดหงิดมากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร พยายามข่มไว้ทั้งที่ในใจคืออยากกดออกจากห้องแชทเลย ในชีวิตประจำวันผมช่วง3-4เดือนที่ผ่านมาคือ "เรียน,เล่นเกม,ทำโปรเจ็ค,คอยดูแลกลุ่มเพลงที่มีสมาชิกราวๆ3หมื่นคน(อันนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ผมหงุดหงิดมากๆเวลาที่มีสมาชิกจากในกลุ่มแอดเฟซส่วนตัวแล้วทักมาว่าให้อนุมัติโพสต์ให้ ทั้งที่มีผู้ดูแลอยู่ถึง10คน แต่ผมกลับแทบจะดูแลคนเดียวทั้ง เวลาผมนอนไป6-10ชม.ตื่นมาโพสต์ก็ยังค้างไม่มีใครมาอนุมัติแทน นานๆครั้งจะมีแอดมินที่สร้างกลุ่มมาอนุมัติหรือคนอื่นแวะมาอนุมัติไม่กี่โพสต์แล้วก็ไป มันหงุดหงิดจนผมเคยปล่อยโพสต์พวกนั้นค้างไว้เกิน24ชม.แล้วมาดู มันก็ยังไม่มีใครมาอนุมัติจนผมต้องทำอยู่ดี) จนถึงทุกวันนี้ผมนอนก็ไม่เป็นเวลา บางวันนอนมากถึง12ชม.บางวันนอน2-3ชม.แล้วบังคับตัวเองให้ตื่นมาทำนั่นนี่ โดยปกติผมจะนอนแล้วตื่นค่ำๆคือช่วง2ทุ่ม แล้วนอนตอนเที่ยงหรือบ่าย จะวนแบบนี้มา3เดือนได้กับการนอนไม่เป็นเวลา ผมไม่รู้จะคุยกับใคร คุยกับคนที่บ้านก็ได้แค่การระบายและการปลอบ แต่ผมต้องการคำตอบว่าผมควรทำยังไงให้รู้สึกดีขึ้น ใจเย็นลง มีอีก1เรื่องที่กระทบความรู้สึกมาตลอดคือเรื่องผู้หญิง ผมรู้สึกกับเขามาเกือบ10ปีได้ เราเคยคบกันตอนผมอยู่ม.1 แต่เป็นความรักเด็กๆที่คบกันทางไกล แล้วสุดท้ายต่างฝ่ายต่างเฟดหายจากกัน แล้วผ่านมาราวๆ7ปีก็วนมาเจอกันอีกครั้งเพราะผมเป็นผู้แลกลุ่มและเห็นว่าเขาก็ทำเพลง เราเลยได้คุยกัน แต่เขามีแฟนแล้ว เขาก็คบและเลิกกับแฟนไป3คนได้ในขณะที่ตอนนั้นก็ยังมีผมที่หวังจะได้คบกันอีก และครั้งสุดท้ายที่ทำให้ผมรู้สึกว่ามันกระทบผมคือการที่เขาไปชอบคนดังคนหนึ่งในไทยและคนคนนั้นก็มาจีบเขาทั้งๆที่ผมก็ยังคุยอยู่ แต่ผู้หญิงเลือกไปกับคนนั้นเพราะชอบมากกว่า ผมก็ยังอยู่ข้างๆ แต่คนดังคนนั้นมีนิสัยที่หึงหวง รู้ว่าผมยังติดต่อกันเลยสั่งให้ผู้หญิงเลิกคุยกับผม ผ่านไปสักพักเราก็เริ่มมีปัญหากันจนทำให้น้องผญ.มีนิสัยก้าวร้าวขึ้นด่าผมโดยไม่ฟังเหตุผล (ในตอนสุดท้ายถึงมาเคลียร์กันได้ น้องทะเลาะกับแฟนเลยทักมาหาผมทั้งที่บล็อคผมไปทุกทางแต่ใช้ไอจีลับทักมาระบาย) นั่นทำให้แฟนเขาจับได้และมาโวยใส่ผม และเรื่องทำให้ผมหงุดหงิดมาหลายครั้งเพราะแฟนเขาก็หึงหวงจนเคยเกือบจะพาเพื่อนมากระทืบผมโดยการให้เพื่อนทักมาหาเพื่อถามที่อยู่อะไรงี้ โดยรวมๆผมรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงเพราะเรื่องต่างๆที่เล่ามา ทั้งหงุดหงิดง่าย ไม่มีสมาธิ ขี้เกียจ วันนึงผมแทบไม่ออกจากห้องเลย บางวันก็ไม่ออกเลยอาศัยต้มบะหมี่กินในห้องแทน เริ่มมาทำงานก่อนส่ง1วันหรือ1คืนอะไรแบบนี้เพราะหงุดหงิดจนไม่มีสมาธิ แต่บางวันก็ต้องการเพื่อน พยายามชวนเพื่อนมานั่งคุยในโปรแกรมแชท บางวันก็อยากอยู่เงียบๆ จากเป็นคนที่ติดโซเชี่ยลขนาดที่ใครทักมาไม่เกิน10-15วิผมตอบทันที จนตอนนี้กลายเป็นผ่านไป6-7ชม.ค่อยตอบหรือผ่านไปเป็นวันค่อยตอบ หรือไม่ตอบเลยถ้าไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอะไร ตอนนี้ผมหงุดหงิดจนไม่รู้จะเล่าหรืออธิบายอะไร ใครที่อ่านมาถึงตรงนี้ก็ขอบคุณมากๆครับ ผมถือว่าได้ระบายผ่านช่องทางนี้ทางหนึ่งแล้ว จากปกติจะระบายกับเพื่อนในโปรแกรมแชทที่ผมด่าเรื่องหาวนี่แหละ แต่ผมไม่อยากให้เขาต้องมาคิดว่าผมหงุดหงิดเขาเลยต้องการถามพี่ๆเพื่อนๆว่าผมควรทำยังไงดี