เหนื่อยหน่อย แต่ก็เป็นหน้าที่ๆต้องทำ

กระทู้คำถาม
ก็ไม่รู้จะบ่นทำไม
แต่ก็ดีกว่าเก็บไว้ในใจ

ตอนไม่มีตังก็ไม่เห็นเพื่อนฝูงจะเข้าหา
พอเริ่มมีเท่านั้นละ มากันเลยทีเดียว

เด๋วคนโน้นก็บอกลำบาก
เด๋วคนนั้นก็บอกมีเรื่องรบกวน
สาราพัดจะเข้ามา

ไอเราก็ดันเป็นประเภท มีคุณต้องทดแทน
มีแค้นต้องชำระ ก็เลยปฎิเสธลำบากเหมือนกัน
แต่ก็ยังดีว่า แค่หลักพัน ส่วนหลักแสนคงไม่ให้อีกแล้ว
ต้องมาคิดมากจะได้คืนไหม หรือจะเป็นหนี้ศูยน์
ถ้าลำบากจริงๆก็ช่วยเท่าที่เราไม่ต้องไปคิดอะไร
ได้คืนก็ดี ไม่ได้คืนก็ค้ำไว้อย่ามายืมเพิ่ม

เงินทองกว่าจะหามาได้ ก็เอาเหงื่อเข้าแลกทั้งนั้น
จะให้ไปง่ายๆก็ใช่เหตุ จะให้ยืมง่ายๆถ้าไม่มีบุญคุณอะไร
ต่อกัน ไม่มีความสัมพันธ์กัน ก็อย่ามายืมเลย
ทุกคนมีครอบครัว มีความรับผิดชอบที่ต้องดูแล

อย่างในโลกโซเชียล ที่รู้จักกันผ่านตัวหนังสือจนถึง
นัดเจอกัน ยังงงถึงวันนี้ให้ยืมได้อย่างไรเป็นแสนเป็นล้าน
แถวบ้านจะยืม2000คนให้ยืมยังคิดแล้วคิดอีกจะคืนวันไหน
ยอมใจคนให้ยืมเลยนะว่า ใจกว้างดังทะเล

ถ้าตอนหนุ่มๆ ยังมีเรี่ยวแรงก็เตรียมตัวยามแก่ไว้บ้าง
อย่าคิดสั้นๆจะเอาตัวให้รอดแค่วันนี้พรุ่งนี้ ต้องคิดไว้เลย
ถ้าแก่แล้วจะทำอะไร จะดูแลตัวเองอย่างไรไม่ให้เป็นภาระ
เกียนเชื่อนะว่า ทุกคนที่เล่นโซเชียล ต้องเตรียมตัวบ้างละ
ก็ขอให้ผ่านไปด้วยดีในการดำเนินชีวิตครับ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่