อยากหายจากอาการกลัวกิ่งกือ

เริ่มแรกที่ทำให้กลัวเลยคือสมัยเด็กๆนอนอยู่ข้างล่างไม่มีเตียงนะคะตอนนั้นแล้วเราเป็นคนผมหยิกค่ะปล่อยผมแล้วมัดจุกนอนตอนช่วงตี2รู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่ในจุกมุดไปมุดมาเลยเอามือจับดูมันรู้สึกแข็งๆค่ะที่แรกนึกว่ายางขาดเพราะสำหรับคนผมหยิบยางขาดคือเรื่องปกติมากแล้วนี่ก็เลยจับแล้ววางลงรู้สึกว่ามันแข็งกว่ายางรัดผมที่เคยจับอะค่ะสายตาเลยเพ็งมองที่พื้นที่นี้สิ่งที่เราคิดว่ามันคือยางมาตลอดมันก็เริ่มขยับตัวค่ะตอนนั้นน้องตัวสีเทาเล็กๆ เวลาไปรร.สมัยเด็กๆก็ต้องฝืนไม่กลัวมาตลอดเพราะถ้าเพื่อนรู้เพื่อนจะแกล้งตอนที่รู้ว่าตัวเองกลัวมากจริงๆคือตอนที่ต่อให้เห็นมันอยู่ไกลเราก็ร้องกรี๊ดและตกใจแล้วรู้สึกว่ามันจะกลายเป็นภาระแม่ในการเอาน้องออกตลอดคือเรากลัวมากแล้วพยายามทำให้ตัวเองหายกลัวด้วยการเข้าไปดูรูปน้องเพื่อให้ตัวเองได้ชินแต่พอกดไปดูเราก็ยังตกใจจนทำโทรศัพท์หลุดออกจากมือทุกครั้ง แล้วทุกครั้งที่เจอเรามักจะร้องกรี๊ดเสียงดังทำให้เป็นปัญหามากสำหรับคนที่อยู่ใกล้เพราะเค้าพลอยตกใจไปด้วย  อาการที่เราเป็นตอนเจอคือร้องเสียงดังจิกมือจิกเท้าหนักสุดคือตัวสั่นค่ะ อยากทราบวิธีทำให้หายกลัวค่ะเพราะเราต้องไปอยู่คนเดียวไม่มีใครเอาน้องออกให้เอาได้เหมือนแม่เราแล้วค่ะ