สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เราเชื่อว่าต้องมีใครเคยเป็นแบบเราอยากลองให้เพื่อนๆแลกเปลี่ยนความคิดเห็นหรือพูดคุยกับเรา แนะนำความคิดใหม่ๆให้นะคะ^^
เราพึ่งเลิกกับแฟนได้ประมาณ 3-4 เดือนค่ะ เรารักแฟนคนนี้มาก ตอนคบกันก็ดีไปหมดทุกอย่าง เราไม่เคยเจอผู้ชายที่ดีแบบนี้เลย จนเราเริ่มทำตัวไม่ดีค่ะ แฟนให้อภัยเรามากี่ครั้งเราก็ยังทำร้ายความรู้สึกเค้า เค้าเองก็เหมือนกัน เราโทษกันไปมา จนวันนึงเค้าเลือกที่จะไม่ทนแล้วค่ะ พอเลิกกัน เค้าก็มีคนคุย คนเข้ามาในชีวิตเค้ามากมายเลย ชีวิตเค้ามีความสุขมากๆตั้งแต่เลิกกับเรา เค้าดูไม่เศร้ากับเรื่องของเราเลย มีแต่เราที่ยังจมและยังไม่หลุดพ้น กลายเป็นว่า เรากลัวความรัก เราไม่อยากมีใคร เรากลัวความผิดหวังไม่ว่าจะเราเป็นคนทำหรือคนอื่นเป็นคนทำ เราปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอก ไม่ออกไปเจอเพื่อนๆ ไม่ออกไปเจอโลกภายนอก ได้แต่อยู่ในห้องเก็บตัว แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้อะไรขนาดนั้นนะคะ ตอนเราไม่ได้ออกไปไหนเราก็ออกกำลังกายดูแลตัวเอง ดูหนัง หาอะไรทำที่อยู่แต่ภายในบ้าน แล้วเราได้คุยกับคนนึงในโลกโซเชี่ยล เป็นคนแถวบ้านเรา พอรู้จักกันอยู่แล้วค่ะ เราเปิดใจค่ะ เปิดใจคุยกับเขามาสักพัก เรารู้สึกดีกับเขานะคะแต่ว่าเรากลัว กลัวความผิดหวังแบบที่บอก แล้วเราขอเลิกคุยกับเขา พอเลิกคุยกับเค้าเรามีแอบคิดถึงและยังอยากคุยกับเค้า เราไม่รู้ว่านี่เกิดจากความรักจริงๆและมันสมควรจะเปิดใจกับความรักอีกครั้งไหม? หรือว่าเกิดจากความเหงาและเราไม่ควรจะเอาใครเข้ามาเพราะแค่ความเหงาชั่วคราว ..
ไม่รู้ว่าเกิดจากรักหรือความเหงาแค่ชั่วคราว ?
เราพึ่งเลิกกับแฟนได้ประมาณ 3-4 เดือนค่ะ เรารักแฟนคนนี้มาก ตอนคบกันก็ดีไปหมดทุกอย่าง เราไม่เคยเจอผู้ชายที่ดีแบบนี้เลย จนเราเริ่มทำตัวไม่ดีค่ะ แฟนให้อภัยเรามากี่ครั้งเราก็ยังทำร้ายความรู้สึกเค้า เค้าเองก็เหมือนกัน เราโทษกันไปมา จนวันนึงเค้าเลือกที่จะไม่ทนแล้วค่ะ พอเลิกกัน เค้าก็มีคนคุย คนเข้ามาในชีวิตเค้ามากมายเลย ชีวิตเค้ามีความสุขมากๆตั้งแต่เลิกกับเรา เค้าดูไม่เศร้ากับเรื่องของเราเลย มีแต่เราที่ยังจมและยังไม่หลุดพ้น กลายเป็นว่า เรากลัวความรัก เราไม่อยากมีใคร เรากลัวความผิดหวังไม่ว่าจะเราเป็นคนทำหรือคนอื่นเป็นคนทำ เราปิดกั้นตัวเองจากโลกภายนอก ไม่ออกไปเจอเพื่อนๆ ไม่ออกไปเจอโลกภายนอก ได้แต่อยู่ในห้องเก็บตัว แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้อะไรขนาดนั้นนะคะ ตอนเราไม่ได้ออกไปไหนเราก็ออกกำลังกายดูแลตัวเอง ดูหนัง หาอะไรทำที่อยู่แต่ภายในบ้าน แล้วเราได้คุยกับคนนึงในโลกโซเชี่ยล เป็นคนแถวบ้านเรา พอรู้จักกันอยู่แล้วค่ะ เราเปิดใจค่ะ เปิดใจคุยกับเขามาสักพัก เรารู้สึกดีกับเขานะคะแต่ว่าเรากลัว กลัวความผิดหวังแบบที่บอก แล้วเราขอเลิกคุยกับเขา พอเลิกคุยกับเค้าเรามีแอบคิดถึงและยังอยากคุยกับเค้า เราไม่รู้ว่านี่เกิดจากความรักจริงๆและมันสมควรจะเปิดใจกับความรักอีกครั้งไหม? หรือว่าเกิดจากความเหงาและเราไม่ควรจะเอาใครเข้ามาเพราะแค่ความเหงาชั่วคราว ..