เรื่องโทรโข่งคู่ใจและเบื้องหลังงาน
- ที่มาของโทรโข่ง: ป็อปเปอร์เล่าว่าเริ่มเจ็บคอตั้งแต่วันซ้อม (Blocking) ประกอบกับรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนเสียงบาง แต่ต้องพูดคุยและคุมน้อง ๆ จำนวนมากในพื้นที่ใหญ่ เลยตัดสินใจกดสั่งซื้อโทรโข่งผ่านแอป Delivery ให้มาส่งทันที ซึ่งช่วยทุ่นแรงในงานเปิดตัวได้เยอะมาก แถมใจดีให้คนอื่นยืมใช้ตอนบรีฟงานและสร้างขวัญกำลังใจให้น้อง ๆ ด้วย
- ครูเต้นทักว่าป็อปเปอร์ถือโทรโข่งแล้วดูเหมือนคุณครูเลย ส่วนสต๊าฟก็แซวว่าเหมือน "ครูภาษาไทย" ทำเอาทุกคนแฮปปี้และขำกันไป
การดูแลเมมเบอร์แต่ละรุ่นในปัจจุบัน (สไตล์พี่ป๊อบ)
ป็อปเปอร์เล่าถึงมุมมองและการดูแลน้อง ๆ
- รุ่น 3: เป็นระบบ "ขอร้องค่ะ" (แนวแบบ: เออทำให้พี่หน่อย ขอร้องว่าง ๆ ช่วยทำให้หน่อยนะ)
- รุ่น 4: รู้สึกว่าน้อง ๆ โตแล้ว อยู่ได้เองแล้ว จนบางทีพี่ป๊อบก็ลืมโอ๋น้อง ๆ รุ่น 4 ไปเลย ค่อนข้างไว้ใจมาก
- รุ่น 5: ตอนนี้กลายเป็นรุ่นที่พี่ป๊อบ "โอ๋ที่สุด" น้อง ๆ ค่อนข้างกล้าเข้ามาพูดคุยด้วย ไม่เกร็ง
- รุ่น 6: จะเลี้ยงด้วย "ลำแข้ง" มากกว่ารุ่นอื่น ๆ หน่อย (เน้นความเข้มงวด/ผลักดันจริงจัง) เพราะเห็นมาตั้งแต่วันแรก (Day 1) ยอมรับว่าเด็ก ๆ มีของกันอยู่แล้ว แต่ยังมีพื้นที่ให้พัฒนาต่อ ซึ่งเป็นหน้าที่ของรุ่นพี่ที่จะต้องช่วยกันดันต่อ
ฉายา "นักแท็ก @all ในตำนาน": พี่ป๊อบสารภาพว่าเป็นคนชอบแท็ก @all ทุกประโยค ทุกบับเบ้ลในไลน์กลุ่ม แถมนัดแนะกับน้อง ๆ ไว้แล้วว่าถ้าอ่านจบให้ช่วยกดสติกเกอร์รับทราบให้รู้หน่อย แต่สรุปคือไม่มีใครกดให้เลยจนแอบเศร้า (หัวเราะ) บางทีก็แอบคิดว่าหรือตัวเองแท็กเยอะไปจนน้อง ๆ ไม่อยากอ่านแล้ว
ไอเดียบูธและสินค้าวง
- ยางมัดผม & สกุชชี่: เห็นด้วยกับแฟนคลับว่าควรมี "ยางมัดผม" ขายในงาน และจากที่เห็นทุกคนชอบบีบสกุชชี่กันมากในงาน 9 ปี เลยคิดว่า Merchandise ชิ้นต่อไปอาจจะทำเป็นสกุชชี่มาขาย
- บูธโพนี่เทล: ไอเดียแรกเริ่มมาจากเกมที่ปิดตาแล้วเอาหางม้าไปแปะ (พินญาต้า) แต่คิดเยอะไปหน่อยสุดท้ายงานจริงเลยออกมาเป็นหัวตุ๊กตาแทน ซึ่งป็อปเปอร์บอกว่าจะเก็บฟีดแบคเรื่องบูธไปพัฒนาต่อ
- โมเมนต์กับฟอร์จูน: ล่าสุดเจออัปเดตงานกัน ป็อปเปอร์บอกฟอร์จูนว่าเหนื่อยมาก พอเจอกันอีกทีคำแรกที่ฟอร์จูนทักเลยคือถามด้วยความเล็งเห็นว่า "เหนื่อยไหมพี่"
งานวงช่วงครึ่งปีหลัง & เรื่องเล่าตอนถ่าย Photo Set
- ตรียมเงินไว้เลย: สำหรับครึ่งปีหลังที่แฟน ๆ รอคอยงานใหญ่และคอนเสิร์ต ป็อปเปอร์บอกว่าตอนนี้กำลังเคลียร์ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ กันอยู่ แต่เตือนเลยว่า "ให้เตรียมเวลาและเงินของคุณไว้ให้ดี ๆ" เพราะงานน่าจะเยอะมาก ส่วนเรื่องที่น้อง ๆ ระแวงว่าจะมีการประกาศด่วนอะไรไหม พี่ป๊อบบอกขำ ๆ ว่าหลังจากนี้ให้ระวังให้ดี อาจจะมีประกาศทุกงานเลยก็ได้
- เทคนิคถ่าย Photo Set (ได้บัฟจากคาร่า): สมัยก่อนป็อปเปอร์คิดท่าไม่ออก เขินกล้อง ต้องให้คนบิ้วเยอะ แต่ตอนหลังได้บัฟ (คำแนะนำ/การติว) จากคาร่า ทำให้ชินขึ้น จนทีมงานไว้ใจให้อยู่คิวแรก ๆ เพราะ "ถ่ายเสร็จไวมาก" (แนวรีบถ่าย รีบกลับ เพราะบีซี่) ตอนนี้เวลาถ่ายรูปเลยติดนิสัยชอบมองซ้ายมองขวา ทำปากจู๋ ไม่ค่อยมองกล้องตรง ๆ
.......
"เราพูดอะไรเล่นไม่ได้เลยนะเดี๋ยวนี้ ก็เลยจะต้องแบบระมัดระวังคำพูดมากๆ ก็เลยไม่ค่อยพูดอะไรและใช่พอมาคิดได้อย่างงั้นก็เลยรู้สึกว่า เออ บางทีก็จะต้องแบบอย่าลืมรุ่นนั้นรุ่นนี้ดูให้ครบนะอะไรอย่างงี้ นั่นแหละ บางทีเราคิดว่าแบบน้องอยู่ได้แล้วเราก็ลืมโอ๋น้องอะไรงี้"
"กับงาน 9 ปีก็ดีค่ะ ค่อนข้างพอใจในเอิ่ม First น้อง ๆ เก่งมาก แล้ว
ก็ส่วนบูธก็โอเค ทุกคนโอเคกันไหม เห็นว่าชอบบูธโฟโต้บูธกันเยอะมาก
แต่ว่าก็อาจจะมีแบบว่าบูธเอยใดที่แบบเอออาจจะแบบไม่เป็นที่คิดไว้เท่าไหร่ หมายถึงว่ามันออกมาไม่เป็นไปตามที่คิดเท่าไหร่อะไรอย่างงี้ ก็เดี๋ยวจะเก็บไปพัฒนาต่อไปนะคะ"
สรุปไลฟ์ของ ป็อปเปอร์ Shihainin
- ที่มาของโทรโข่ง: ป็อปเปอร์เล่าว่าเริ่มเจ็บคอตั้งแต่วันซ้อม (Blocking) ประกอบกับรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนเสียงบาง แต่ต้องพูดคุยและคุมน้อง ๆ จำนวนมากในพื้นที่ใหญ่ เลยตัดสินใจกดสั่งซื้อโทรโข่งผ่านแอป Delivery ให้มาส่งทันที ซึ่งช่วยทุ่นแรงในงานเปิดตัวได้เยอะมาก แถมใจดีให้คนอื่นยืมใช้ตอนบรีฟงานและสร้างขวัญกำลังใจให้น้อง ๆ ด้วย
- ครูเต้นทักว่าป็อปเปอร์ถือโทรโข่งแล้วดูเหมือนคุณครูเลย ส่วนสต๊าฟก็แซวว่าเหมือน "ครูภาษาไทย" ทำเอาทุกคนแฮปปี้และขำกันไป
การดูแลเมมเบอร์แต่ละรุ่นในปัจจุบัน (สไตล์พี่ป๊อบ)
ป็อปเปอร์เล่าถึงมุมมองและการดูแลน้อง ๆ
- รุ่น 3: เป็นระบบ "ขอร้องค่ะ" (แนวแบบ: เออทำให้พี่หน่อย ขอร้องว่าง ๆ ช่วยทำให้หน่อยนะ)
- รุ่น 4: รู้สึกว่าน้อง ๆ โตแล้ว อยู่ได้เองแล้ว จนบางทีพี่ป๊อบก็ลืมโอ๋น้อง ๆ รุ่น 4 ไปเลย ค่อนข้างไว้ใจมาก
- รุ่น 5: ตอนนี้กลายเป็นรุ่นที่พี่ป๊อบ "โอ๋ที่สุด" น้อง ๆ ค่อนข้างกล้าเข้ามาพูดคุยด้วย ไม่เกร็ง
- รุ่น 6: จะเลี้ยงด้วย "ลำแข้ง" มากกว่ารุ่นอื่น ๆ หน่อย (เน้นความเข้มงวด/ผลักดันจริงจัง) เพราะเห็นมาตั้งแต่วันแรก (Day 1) ยอมรับว่าเด็ก ๆ มีของกันอยู่แล้ว แต่ยังมีพื้นที่ให้พัฒนาต่อ ซึ่งเป็นหน้าที่ของรุ่นพี่ที่จะต้องช่วยกันดันต่อ
ฉายา "นักแท็ก @all ในตำนาน": พี่ป๊อบสารภาพว่าเป็นคนชอบแท็ก @all ทุกประโยค ทุกบับเบ้ลในไลน์กลุ่ม แถมนัดแนะกับน้อง ๆ ไว้แล้วว่าถ้าอ่านจบให้ช่วยกดสติกเกอร์รับทราบให้รู้หน่อย แต่สรุปคือไม่มีใครกดให้เลยจนแอบเศร้า (หัวเราะ) บางทีก็แอบคิดว่าหรือตัวเองแท็กเยอะไปจนน้อง ๆ ไม่อยากอ่านแล้ว
ไอเดียบูธและสินค้าวง
- ยางมัดผม & สกุชชี่: เห็นด้วยกับแฟนคลับว่าควรมี "ยางมัดผม" ขายในงาน และจากที่เห็นทุกคนชอบบีบสกุชชี่กันมากในงาน 9 ปี เลยคิดว่า Merchandise ชิ้นต่อไปอาจจะทำเป็นสกุชชี่มาขาย
- บูธโพนี่เทล: ไอเดียแรกเริ่มมาจากเกมที่ปิดตาแล้วเอาหางม้าไปแปะ (พินญาต้า) แต่คิดเยอะไปหน่อยสุดท้ายงานจริงเลยออกมาเป็นหัวตุ๊กตาแทน ซึ่งป็อปเปอร์บอกว่าจะเก็บฟีดแบคเรื่องบูธไปพัฒนาต่อ
- โมเมนต์กับฟอร์จูน: ล่าสุดเจออัปเดตงานกัน ป็อปเปอร์บอกฟอร์จูนว่าเหนื่อยมาก พอเจอกันอีกทีคำแรกที่ฟอร์จูนทักเลยคือถามด้วยความเล็งเห็นว่า "เหนื่อยไหมพี่"
งานวงช่วงครึ่งปีหลัง & เรื่องเล่าตอนถ่าย Photo Set
- ตรียมเงินไว้เลย: สำหรับครึ่งปีหลังที่แฟน ๆ รอคอยงานใหญ่และคอนเสิร์ต ป็อปเปอร์บอกว่าตอนนี้กำลังเคลียร์ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ กันอยู่ แต่เตือนเลยว่า "ให้เตรียมเวลาและเงินของคุณไว้ให้ดี ๆ" เพราะงานน่าจะเยอะมาก ส่วนเรื่องที่น้อง ๆ ระแวงว่าจะมีการประกาศด่วนอะไรไหม พี่ป๊อบบอกขำ ๆ ว่าหลังจากนี้ให้ระวังให้ดี อาจจะมีประกาศทุกงานเลยก็ได้
- เทคนิคถ่าย Photo Set (ได้บัฟจากคาร่า): สมัยก่อนป็อปเปอร์คิดท่าไม่ออก เขินกล้อง ต้องให้คนบิ้วเยอะ แต่ตอนหลังได้บัฟ (คำแนะนำ/การติว) จากคาร่า ทำให้ชินขึ้น จนทีมงานไว้ใจให้อยู่คิวแรก ๆ เพราะ "ถ่ายเสร็จไวมาก" (แนวรีบถ่าย รีบกลับ เพราะบีซี่) ตอนนี้เวลาถ่ายรูปเลยติดนิสัยชอบมองซ้ายมองขวา ทำปากจู๋ ไม่ค่อยมองกล้องตรง ๆ
.......
"เราพูดอะไรเล่นไม่ได้เลยนะเดี๋ยวนี้ ก็เลยจะต้องแบบระมัดระวังคำพูดมากๆ ก็เลยไม่ค่อยพูดอะไรและใช่พอมาคิดได้อย่างงั้นก็เลยรู้สึกว่า เออ บางทีก็จะต้องแบบอย่าลืมรุ่นนั้นรุ่นนี้ดูให้ครบนะอะไรอย่างงี้ นั่นแหละ บางทีเราคิดว่าแบบน้องอยู่ได้แล้วเราก็ลืมโอ๋น้องอะไรงี้"
"กับงาน 9 ปีก็ดีค่ะ ค่อนข้างพอใจในเอิ่ม First น้อง ๆ เก่งมาก แล้ว
ก็ส่วนบูธก็โอเค ทุกคนโอเคกันไหม เห็นว่าชอบบูธโฟโต้บูธกันเยอะมาก
แต่ว่าก็อาจจะมีแบบว่าบูธเอยใดที่แบบเอออาจจะแบบไม่เป็นที่คิดไว้เท่าไหร่ หมายถึงว่ามันออกมาไม่เป็นไปตามที่คิดเท่าไหร่อะไรอย่างงี้ ก็เดี๋ยวจะเก็บไปพัฒนาต่อไปนะคะ"