รู้สึกกันบ้างไหมครับ ว่าชีวิตเด็กรุ่นใหม่มันอยู่ยากขึ้นทุกทีๆ

ตามนั้นเลยครับ เด็กสมัยนี้ขนาดเรียนหนังสือยังแย่งกันเรียนแทบตาย แข่งขันกัน เรียนพิเศษยันมืดค่ำกันทุกวัน เพื่อแก่งแย่งกันเข้าร.ร. หรือม. ดีๆ
เด็กบางคนถึงขั้นเรียนพิเศษกันตั่งแต่อนุบาลเลยทีเดียว

อีกหน่อยพอโตไปทำงานคงไม่ต้องพูดถึง
อัตราการแข่งขันมีแนวโน้มจะสูงขึ้นเรื่อยๆ เพราะมีจำนวณเด็กที่แย่งตำแหน่งงานมากขึ้นเยอะมากๆๆ เมื่อเทียบกับอัตราการเพิ่มขึ้นของตำแหน่งงาน

แค่คิดก็รู้สึกท้อมากๆแล้วครับ ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่ไม่ได้เรียนเก่งดีเด่อะไร (คือไม่ได้แย่ แค่พอประคับประคอง) หรือมีความสามารถพิเศษเหมือนใครๆ
แต่ผมก็มีความใฝ่ฝันอยากประสบความสำเร็จกับเขาบ้าง

มีใครเคยรู้สึกท้อแบบผมบ้างไหมครับ