มีความรู้สึกว่าเบื่อการอยู่บ้าน เบื่อครอบครัว ผิดไหมคะ?

คือที่บ้านเป็นครอบครัวใหญ่อะค่ะ มีพ่อแม่ พี่สาว พี่ชาย แล้วก็เรา ตอนนี้เราอยู่กับพ่อแม่แล้วก็พี่สาวอะค่ะ แต่คือพี่สาวเรามีลูก 4 คน ที่บ้านเลยมีเด็กเยอะมากๆอะค่ะ ทีนี้บ้านเราเลยไม่เคยเงียบเลย ตั้งแต่เช้าจนดึก เดี๋ยวเสียงทะเลาะกันบ้าง เสียงร้องหลานบ้าน เสียงเกมที่หลานเล่นทั้งวันทั้งคืนบ้าง รวมทั้งเราต้องเป็นคนมาช่วยเลี้ยงลูกให้พี่สาวด้วยอะค่ะ แต่ช่วงนี้เรารู้สึกไม่อยากเลี้ยง อยากอยู่เงียบๆคนเดียว คิดไปต่างๆนาๆว่าทำไมต้องเลี้ยงให้ด้วย? ทำไมไม่ดูลูกเอง อยากมีเองก็เลี้ยงเองสิ แต่พ่อกับแม่เราก็จะบอกว่าหลานเรานะ ถ้าไม่เลี้ยงแล้วใครจะเลี้ยง เราก็เลยงงว่า อ้าว ตกลงคือเราต้องเลี้ยงจนส่งเรียนเลยมั้ยอะ คือไม่ใช่ไม่รักหลานนะ  แต่คือเราต้องมานั่งดูหลานทั้งวันๆ กว่าจะได้อยู่คนเดียวก็คือดึกแล้ว เราแอบไม่โอเค แล้วคือเรากำลังจะเข้ามหาลัยปี 1 ซึ่งมันต้องใช้ค่าใช้จ่ายพอสมควร แม่เราเลยเอาตรงนี้มาเป็นข้อต่อรองว่าเนี่ย ถ้าไม่ดูหลาน ก็ไม่จ่ายให้หรอกนะค่าเทอมอะ จะปล่อยให้โง่เป็นควายไปเลย(ประโยคนี้ตอนได้ยินคือไม่ไหวมากๆ) แล้วพอเราบอกว่าเราจะทำงานมาคืนให้ เค้าก็บอกว่า ไม่เชื่อหรอก เดี๋ยวเรียนจบก็มาเกาะเค้ากินเหมือนเดิม เผลอๆอาจจะเรียนไม่จบด้วยซ้ำ แล้วหัวเราะกันอะค่ะ เราเลยว่าจะลองทำเรื่องกู้เรียน รวมถึงหางานทำเป็นค่าอยู่ค่ากินเอง จะได้ไม่ต้องขอเค้า เพราะเราก็ไม่อยากเป็นภาระให้ใครด้วย รวมถึงเราจะย้ายไปอยู่หอคนเดียวแทน คือเราเครียดตรงที่ว่า เราคิดแบบนี้ผิดมั้ยอะคะ? คือทุกวันนี้เราไม่อยากออกจากห้อง ไม่อยากคุยกับที่บ้านแล้ว จริงๆเราอยากปรับความเข้าใจกับที่บ้านแต่บ้านเราค่อนข้างไม่ค่อยฟังอะค่ะ เค้ามีความคิดว่าในเมื่อเป็นลูกก็ต้องเชื่อฟังพ่อแม่ทุกอย่างสิ จะมาบอกหรือให้เค้าปรับนู่นนี่ไม่ได้นะ ไม่อย่างนั้นก็มาเป็นแม่แทนเลยสิ เราโดนแบบนี้บ่อยมาก ก็เลยไม่อยากพูดกับเค้าเท่าไหร่อะค่ะ คือแบบนี้เราจะมีวิธีจัดการกับความรู้สึกไม่ให้พังกับที่บ้านไปมากกว่านี้ได้ยังไงหรอคะ?