ต้องบอกก่อนเลยนะคะ ว่า แม่เป็นคนอารมณ์ร้อนค่ะ ด่าเก่งค่ะ คำว่าด่า แต่ละคน อาจจะไม่เหมือนกัน แต่จะยกตัวอย่าง การด่าของแม่นะคะ
1. เราอยู่บนห้องจะแต่งตัวไปทานข้าวกับพ่อแม่ เราเลยหยิบเสื้อผ้าสไตล์เราปกติ คือ เสื้อยืด oversize กับกางเกงยีนส์ขาสั้นค่ะ เราเป็นผู้หญิงสูงค่ะ 170 ซม. พอเดินลง บันได แม่เห็นกางเกง แม่พูดว่า "แต่งตัวเหมือน
ขึ้นไปเปลี่ยน"
หรือ เราหยิบเสื้อยืด ที่มันยับมาใส่ เพราะแค่จะไป เซเว่น แม่พูด "กูไม่เดินด้วยหรอกนะ ใส่แบบนี้" เราก็เฉยๆ จนจะเดินไป เขาก็ตะโกนมาว่า "ขนาดกูพูดขนาดนี้ ยังไม่ขึ้นไปเปลี่ยน หน้าด้าน" หรือ แม่ไปคอนโดเรา เรามองด้วยตา มันก็เรียบร้อยปกติ แต่สำหรับแม่ แม่พูดว่า "อีสวยแต่รูป จูบไม่หอม สันดารนี่นะ มีดีแต่แต่งตัวสวย แต่
ไม่ทำห้อง" หรือ ช่วงมีแฟน จะมีคำพวกนี้ "บ้าผู้ชาย " เขาเป็นแบบนี้ตั้งแต่เราจำความได้ ขอบอกก่อนนะคะ ว่า จขกท. เรียนจบ ป.ตรี ได้ 1 ปี ค่ะ แล้วตอนนี้กำลัง ศึกษาต่อ ป.โท ประเทศอังกฤษ (แต่บินไปไม่ได้ เนื่องจากสถานการณ์โควิด) แต่กำลังเรียนที่ไทยค่ะ ป.โท เป็นหลักสูตร เรียนไทย 4 เดือน เรียนอังกฤษ 1 ปี ค่อ เราก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วอะค่ะ อาจจะยาวสักนิด แต่ จุดความอยากตายคือ เราทำไร ก็ไม่ถูกใจค่ะ เป็นคนรกโลก สำหรับแม่ เราขับรถ ไปรับส่งแม่ แม่ป่วย ไปหาทุกวัน งานบ้านเราทำหมดค่ะ ซักผ้า ถูบ้าน ล้างจาน กรอกน้ำ กวาดบ้าน เวลาเราช้อปปิ้ง เรานึกถึงแม่ตลอดค่ะ ซื้อเครื่องสำอางค์ให้ กระเป๋า รองเท้า ทุกอย่างที่ เห็นแล้วนึกถึงแม่ จะซื้อให้ทันที เลยค่ะ เรื่อง ทานข้าว เราทุ่มสุดตัว แม่บ่นเบื่ออาหาร รีบสั่ง ซุปเห็ด sizzler ให้ หรือ เรา พยายามเอาใจใส่เขาสุดๆ เท่าที่ลูกคนนึงจะทำได้ค่ะ แต่เราเหนื่อยค่ะ เราอยู่บ้านหลังเดียวกันตั้งแต่เกิดค่ะ เรียนมหาลัย ในจังหวัดชลบุรี แต่บ้านอยู่ พัทยา แม่เราให้ขับรถไปกลับค่ะ มาตลอด 4 ปี เราก็ทำทุกอย่างที่ท่านบอกแต่เด็กเลยค่ะ แม่บอกซ้าย เราไปซ้าย แม่บอกขวา เราไปขวา เราเคย พยายาม เล่นมุกตลก เวลาแม่ด่า แม่สวนตลอดว่า "กูเพื่อนเล่นหรอ ใครเพื่อนเล่น กูแม่นะ" ส่วนเราเคยทะเลาะกันเรื่องนี้ไป 1 ครั้ง เราเงียบ ไม่ง้อ ไม่คุยกัน 3 วัน แล้วน้องชายมาบอกว่า "ไปขอโทษแม่เลยนะ แม่ร้องไห้เสียใจ" เท่านั้นละ เรารีบวิ่งไปขอโทษแม่ แต่ผลสรุป แม่โทษแฟนเรา แม่บอก "เพราะมีมัน เลยเปลี่ยนไป "
เรานี่ถอนหายใจ เฮ้ออออออออออออออ ไปถึงดาวอังคารเลยค่ะ แม่พูดแรงมากกว่านี้อีก ตั้งแต่ เราจำความได้ แต่เพราะมันเยอะมากๆๆๆๆๆๆ จนเราไม่อยากจะจำ ทุกคำพูดจริงๆค่ะ จนเรากำลังซักผ้า แล้วเดินไปถามเขาว่า "เหลืออะไรให้ทำ อีกไหม" เขาอยู่ดีๆ ก็พูดประชด ว่า "เชิญคุณนายขึ้นไปนอนเถอะค่ะ ขอโทษนะคะที่เรียกมาใช้" เรา พูดว่า "หนูเหนื่อย" พร้อมร้องไห้ แค่นั้นค่ะ แม่โมโหใหญ่โต เราไม่อยากฟัง เราเดินขึ้นห้อง ขังตัวเองมา 2 วันแล้วค่ะตอนนี้ อยากตายค่ะ รู้สึกว่า ถ้า เราตายก่อนแม่ แม่อาจจะคิดได้ มากกว่าตอนที่เราอยู่
ปล.พ่อแม่ไม่ได้ส่งเสียการเรียนหรือเงิน ให้ใช้แล้วนะคะ มีคุณปู่ เป็นคนส่งเราทุกอย่างค่ะ
เรารักแม่มากค่ะ แต่เราแค่รู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อ ไม่อยากอยู่บนโลก เพราะไม่มี แม่ให้กำลังใจ พอทะเลาะเรื่องล่าสุด แม่ก็เอาของที่เราซื้อให้หมดทุกอย่าง ไว้หน้าห้องค่ะ พ่อกับน้องมาตามเราไปห้าง แม่พูดขึ้นมาว่า "สงสัยต้องให้กูกราบเท้าขอโทษมันก่อนมั้ง" รู้สึก อยากตาย ยิ่งกว่าสิ่งใด ท้อมากค่ะ แค่แม่เห็นหน้าเรา ทุกคำที่เขาพูดออกมา คือ "กู " หรือ "ตะคอก ชักสีหน้า" เหมือนไฟ กับน้ำ เจอกันตลอด เหนื่อยมากค่ะ ทนมาทั้งชีวิต ทุกวิถีทางที่ทุกคนบอก ทั้งนิ่ง ทั้งทะลุหูซ้าย ทะลุหูขวา แต่มัน สุดๆแล้วจริงๆค่ะ บ้านหลังนี้มันร้อนมาก เกินไป จนไม่อยากอยู่จริงๆค่ะ
ทะเลาะกับแม่ จนรู้สึกอยากตาย
1. เราอยู่บนห้องจะแต่งตัวไปทานข้าวกับพ่อแม่ เราเลยหยิบเสื้อผ้าสไตล์เราปกติ คือ เสื้อยืด oversize กับกางเกงยีนส์ขาสั้นค่ะ เราเป็นผู้หญิงสูงค่ะ 170 ซม. พอเดินลง บันได แม่เห็นกางเกง แม่พูดว่า "แต่งตัวเหมือน
หรือ เราหยิบเสื้อยืด ที่มันยับมาใส่ เพราะแค่จะไป เซเว่น แม่พูด "กูไม่เดินด้วยหรอกนะ ใส่แบบนี้" เราก็เฉยๆ จนจะเดินไป เขาก็ตะโกนมาว่า "ขนาดกูพูดขนาดนี้ ยังไม่ขึ้นไปเปลี่ยน หน้าด้าน" หรือ แม่ไปคอนโดเรา เรามองด้วยตา มันก็เรียบร้อยปกติ แต่สำหรับแม่ แม่พูดว่า "อีสวยแต่รูป จูบไม่หอม สันดารนี่นะ มีดีแต่แต่งตัวสวย แต่
เรานี่ถอนหายใจ เฮ้ออออออออออออออ ไปถึงดาวอังคารเลยค่ะ แม่พูดแรงมากกว่านี้อีก ตั้งแต่ เราจำความได้ แต่เพราะมันเยอะมากๆๆๆๆๆๆ จนเราไม่อยากจะจำ ทุกคำพูดจริงๆค่ะ จนเรากำลังซักผ้า แล้วเดินไปถามเขาว่า "เหลืออะไรให้ทำ อีกไหม" เขาอยู่ดีๆ ก็พูดประชด ว่า "เชิญคุณนายขึ้นไปนอนเถอะค่ะ ขอโทษนะคะที่เรียกมาใช้" เรา พูดว่า "หนูเหนื่อย" พร้อมร้องไห้ แค่นั้นค่ะ แม่โมโหใหญ่โต เราไม่อยากฟัง เราเดินขึ้นห้อง ขังตัวเองมา 2 วันแล้วค่ะตอนนี้ อยากตายค่ะ รู้สึกว่า ถ้า เราตายก่อนแม่ แม่อาจจะคิดได้ มากกว่าตอนที่เราอยู่
ปล.พ่อแม่ไม่ได้ส่งเสียการเรียนหรือเงิน ให้ใช้แล้วนะคะ มีคุณปู่ เป็นคนส่งเราทุกอย่างค่ะ
เรารักแม่มากค่ะ แต่เราแค่รู้สึกเหนื่อย รู้สึกท้อ ไม่อยากอยู่บนโลก เพราะไม่มี แม่ให้กำลังใจ พอทะเลาะเรื่องล่าสุด แม่ก็เอาของที่เราซื้อให้หมดทุกอย่าง ไว้หน้าห้องค่ะ พ่อกับน้องมาตามเราไปห้าง แม่พูดขึ้นมาว่า "สงสัยต้องให้กูกราบเท้าขอโทษมันก่อนมั้ง" รู้สึก อยากตาย ยิ่งกว่าสิ่งใด ท้อมากค่ะ แค่แม่เห็นหน้าเรา ทุกคำที่เขาพูดออกมา คือ "กู " หรือ "ตะคอก ชักสีหน้า" เหมือนไฟ กับน้ำ เจอกันตลอด เหนื่อยมากค่ะ ทนมาทั้งชีวิต ทุกวิถีทางที่ทุกคนบอก ทั้งนิ่ง ทั้งทะลุหูซ้าย ทะลุหูขวา แต่มัน สุดๆแล้วจริงๆค่ะ บ้านหลังนี้มันร้อนมาก เกินไป จนไม่อยากอยู่จริงๆค่ะ