ทนฟังหน่อยน้าา คือเรื่องมันมีอยู่ว่าเราพึ่งเข้าม.1ใหม่ใช่เเล้วคือวันนั้นเราเดินไปหน้ารร.เพื่อจะกลับบ้าน
เเล้วมีรุ่นพี่ม.5สองคนเดินมาเเล้วพี่ม.5คนหนึ่งก็เเซวเราว่าน้องเพื่อนพี่ชอบเเล้วเพื่อนเเกก็เเบบเขินใหญ่เลยเเต่เราก็ไม่สนใจเรื่องเเบบนี้อยู่เเล้วพอวันต่อมาพี่เขาก็ทักมาก็ถามเราชื่ออะไรเราก็ตอบเเล้วเเกก็ถามว่าคุยด้วยได้ไหม เเล้วเราก็ตอบไปว่าหนูไม่อยากคุยกับพี่เเล้วเราก็บล็อกเเกไป อย่าพึ่งว่าเรานะคือตอนนั้นเราไม่คิดอะไรเรื่องพวกนี้คือเเบบว่าไม่คุยกับผู้ชายอะเพื่อนๆรู้ดีเเล้วพอวันถัดมาเพื่อนเเกทักมาเเล้วถามว่าบล็อกเเชตเพื่อนพี่ทำไมรู้ไหมเพื่อนพี่มันนั่งหงอยทั้งวันเลยรู้ไหมเราก็เเบบ อ่าชอบฉันจริงหรอก็นึกว่าเซงเล่นเราก็เด็กเอ๋อๆเด๋อๆด๋าๆ เเต่เราก็ไม่ตอบอะไร ต่อมาเวลาเราจะเดินไปไหนที่รร.เราก็เจอเเต่พี่เขาพี่กลุ่มพี่เขาก็ชอบเเซวเราทุกวันเลย คือเพื่อนเรามันก็เอากับเขาไปด้วย เเบบเวลาเดินผ่านพี่เขามันก็บอกเพื่อนนั้นที่รักนิ เรื่องก็เป็นเเบบนี้จนจบม.1 พอขึ้นมา.2พี่เขาก็ยังไม่เลิกชอบ พี่เขาชอบไปตามกดไลค์รูปเราเเบบไม่ว่าเราจะโพสต์จะเเชร์อะไรพี่เเกจะกดคนเเรกเเละตอนเจอกันที่โรงเรียนพี่เเกก็จะเเซวเราอยู่ตลอดจนเราจำหน้าเพื่อนทั้งกลุ่มเเกได้เเล้ว เเต่เราก็ไม่เคยสนจเเกเลยเป็นเเบบนั้นทุกวันจนเราเริ่มรู้สึกชอบพี่เเก ก็เจอทุกวันอะนะ วันไหนที่ไม่ได้เจอก็รู้สึกโล้งๆยังไงไม่รู้เเละพี่เเกเคยจะเอาดอกไม้มาให้เราเเต่พี่เเกกลัวเราไม่เอาก็เลยไม่เอามาให้ เราก็เสียดายอยู่นะเเต่เราก็ยังยืนยันคำเดียวว่าหนูไม่ได้ชอบพี่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะคือเรารูตัวว่าชอบเขาเเต่เราก็ปากเเข็งไม่รู้ทำไมจนจบม.2 พี่เเกก็จบม.6 วันนั้นเป็นวันปัจฉิมพี่เเกก็โพสต์ว่าพี่จบเเล้วจะไม่ได้เจอน้องอีกเเล้วนะเราก็เศร้านะเเล้วตอนนั้นเราเอาดอกไม้ไปให้รุ่นพี่ที่เป็นผู้ชายเเก็เห็นเเหละพอตอนค้ำเราก็เเชร์อะไรไม่รู้ตามประสาเราเราก็รอพี่เขามาไลค์โพสเราเเหละเเต่เเกก็ไม่มาพอผ่านไป2-3อาทิตย์เรารู้สึกว่าเเกไม่ค่อยมากดไลค์เราจึงเขาไปส่อง เเกลบเพื่อนจ้า คือตอนนั้นเราเสียใจนะเราอยากจะเเอดไป เเต่ก็ไม่งงตัวเองอยู่เหมือนกัน ต่อจากจากนั้นเราก็เเบบเออช่างมันเถอะพอขึ้น ม.3ก็ไม่มีกลุ่มพี่เเกที่คอยเเซวอีกเเล้วเราก็คิดถึงพี่เขานะชอบไปเดินผ่านที่ ที่พวกพี่เจานั้นเป็นประจำ คือมันรู้สึกเงียบไปเหงาๆยังไงไม่รู้ เเล้วเราก็คิดถึงพี่เขามากเราเลยตัดสินใจจะเเอดพี่เขาไปเเล้วบอกความจริงกับพี่เขาเเต่เขามีเเฟนไปเเล้วคือนตอนนั้นเศร้ามากไม่น่าเลยเรา เพราะความปากเเข็งเเท้ๆ
เคยมีคนมาชอบเราเเต่เราไม่ชอบเเต่ตอนนี้เราชอบ เขาดันมีเเฟนไปเเล้วทำไงดี
เเล้วมีรุ่นพี่ม.5สองคนเดินมาเเล้วพี่ม.5คนหนึ่งก็เเซวเราว่าน้องเพื่อนพี่ชอบเเล้วเพื่อนเเกก็เเบบเขินใหญ่เลยเเต่เราก็ไม่สนใจเรื่องเเบบนี้อยู่เเล้วพอวันต่อมาพี่เขาก็ทักมาก็ถามเราชื่ออะไรเราก็ตอบเเล้วเเกก็ถามว่าคุยด้วยได้ไหม เเล้วเราก็ตอบไปว่าหนูไม่อยากคุยกับพี่เเล้วเราก็บล็อกเเกไป อย่าพึ่งว่าเรานะคือตอนนั้นเราไม่คิดอะไรเรื่องพวกนี้คือเเบบว่าไม่คุยกับผู้ชายอะเพื่อนๆรู้ดีเเล้วพอวันถัดมาเพื่อนเเกทักมาเเล้วถามว่าบล็อกเเชตเพื่อนพี่ทำไมรู้ไหมเพื่อนพี่มันนั่งหงอยทั้งวันเลยรู้ไหมเราก็เเบบ อ่าชอบฉันจริงหรอก็นึกว่าเซงเล่นเราก็เด็กเอ๋อๆเด๋อๆด๋าๆ เเต่เราก็ไม่ตอบอะไร ต่อมาเวลาเราจะเดินไปไหนที่รร.เราก็เจอเเต่พี่เขาพี่กลุ่มพี่เขาก็ชอบเเซวเราทุกวันเลย คือเพื่อนเรามันก็เอากับเขาไปด้วย เเบบเวลาเดินผ่านพี่เขามันก็บอกเพื่อนนั้นที่รักนิ เรื่องก็เป็นเเบบนี้จนจบม.1 พอขึ้นมา.2พี่เขาก็ยังไม่เลิกชอบ พี่เขาชอบไปตามกดไลค์รูปเราเเบบไม่ว่าเราจะโพสต์จะเเชร์อะไรพี่เเกจะกดคนเเรกเเละตอนเจอกันที่โรงเรียนพี่เเกก็จะเเซวเราอยู่ตลอดจนเราจำหน้าเพื่อนทั้งกลุ่มเเกได้เเล้ว เเต่เราก็ไม่เคยสนจเเกเลยเป็นเเบบนั้นทุกวันจนเราเริ่มรู้สึกชอบพี่เเก ก็เจอทุกวันอะนะ วันไหนที่ไม่ได้เจอก็รู้สึกโล้งๆยังไงไม่รู้เเละพี่เเกเคยจะเอาดอกไม้มาให้เราเเต่พี่เเกกลัวเราไม่เอาก็เลยไม่เอามาให้ เราก็เสียดายอยู่นะเเต่เราก็ยังยืนยันคำเดียวว่าหนูไม่ได้ชอบพี่ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะคือเรารูตัวว่าชอบเขาเเต่เราก็ปากเเข็งไม่รู้ทำไมจนจบม.2 พี่เเกก็จบม.6 วันนั้นเป็นวันปัจฉิมพี่เเกก็โพสต์ว่าพี่จบเเล้วจะไม่ได้เจอน้องอีกเเล้วนะเราก็เศร้านะเเล้วตอนนั้นเราเอาดอกไม้ไปให้รุ่นพี่ที่เป็นผู้ชายเเก็เห็นเเหละพอตอนค้ำเราก็เเชร์อะไรไม่รู้ตามประสาเราเราก็รอพี่เขามาไลค์โพสเราเเหละเเต่เเกก็ไม่มาพอผ่านไป2-3อาทิตย์เรารู้สึกว่าเเกไม่ค่อยมากดไลค์เราจึงเขาไปส่อง เเกลบเพื่อนจ้า คือตอนนั้นเราเสียใจนะเราอยากจะเเอดไป เเต่ก็ไม่งงตัวเองอยู่เหมือนกัน ต่อจากจากนั้นเราก็เเบบเออช่างมันเถอะพอขึ้น ม.3ก็ไม่มีกลุ่มพี่เเกที่คอยเเซวอีกเเล้วเราก็คิดถึงพี่เขานะชอบไปเดินผ่านที่ ที่พวกพี่เจานั้นเป็นประจำ คือมันรู้สึกเงียบไปเหงาๆยังไงไม่รู้ เเล้วเราก็คิดถึงพี่เขามากเราเลยตัดสินใจจะเเอดพี่เขาไปเเล้วบอกความจริงกับพี่เขาเเต่เขามีเเฟนไปเเล้วคือนตอนนั้นเศร้ามากไม่น่าเลยเรา เพราะความปากเเข็งเเท้ๆ