เราคบกับแฟนมาได้1ปี6เดือน แรกๆอะไรก็ดี
ปัจจุบันนี้คือ ไม่แคร์ ไม่สนใจ บางครั้งเราเสียใจร้องไห้คำพูดคำปลอบโยนไม่มีซักคำ ปล่อยผ่านตลอดแต่เราก็เป็นฝ่ายยอม มีนอยบ้างแต่ก็กลับมาพูดดีกับเขาด้วย บางทีเขาทำผิด เราทะเลาะกันเขาก็โยงทุกเรื่องทุกอย่างเรื่องอดีต ประมาณว่า แล้วทีคุณล่ะคุณก็ยังทำแบบนี้ๆ เราคอยพูดตลอดว่าเรื่องอดีตคืออดีตเราเครียจบกันไปแล้วคือจบอย่าเอามาทำลายปัจจุบันทั้งเรื่องเขาและเรา บางรอบทะเลาะเขาก็พูดขึ้นมาว่า พอเหอะ!! เบื่อ บางครั้งเราก็ยอมเป็นฝ่ายขอโทษ บางครั้งเขาพูด ขอโทษ แต่ก็กลับมาทำอีก เขาใช้คำขอโทษเปลืองมาก บางทีเราค้าน เขาตอบกลับมาว่า ก็ขอโทษไปแล้วป่ะจะอะไรอีก!! ตอนนี้คือมีแฟนแต่ก็เหมือนไม่มี เราต้องเป็นฝ่ายรอเขาตลอด แต่เขาไม่เคยทักหาหรือโทรกลับมาเราเป็นฝ่ายที่ต้องตามตลอด พยายามอยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยไหมถามตัวเองทุกวัน แต่ก็เพราะรักนั่นแหล่ะค่ะ ถึงยังอยู่ เขาทำเหมือนอยากมีเราในชีวิต แต่ไม่เคยใยดีอะไรเลย ตอนนี้ในใจในสมองมีเรื่องเขาเต็มไปหมดว่าเขาหมดรักหรือมีใครอีกคนหรือป่าว ตอนนี้ความนอยความน้อยใจนุ้นนี่เต็มไปหมด (เราควรหยุด หรือพักความสัมพันธ์ไว้แค่นี้ดี)
ไปต่อหรือควรพอไว้แค่นี้คะ
ปัจจุบันนี้คือ ไม่แคร์ ไม่สนใจ บางครั้งเราเสียใจร้องไห้คำพูดคำปลอบโยนไม่มีซักคำ ปล่อยผ่านตลอดแต่เราก็เป็นฝ่ายยอม มีนอยบ้างแต่ก็กลับมาพูดดีกับเขาด้วย บางทีเขาทำผิด เราทะเลาะกันเขาก็โยงทุกเรื่องทุกอย่างเรื่องอดีต ประมาณว่า แล้วทีคุณล่ะคุณก็ยังทำแบบนี้ๆ เราคอยพูดตลอดว่าเรื่องอดีตคืออดีตเราเครียจบกันไปแล้วคือจบอย่าเอามาทำลายปัจจุบันทั้งเรื่องเขาและเรา บางรอบทะเลาะเขาก็พูดขึ้นมาว่า พอเหอะ!! เบื่อ บางครั้งเราก็ยอมเป็นฝ่ายขอโทษ บางครั้งเขาพูด ขอโทษ แต่ก็กลับมาทำอีก เขาใช้คำขอโทษเปลืองมาก บางทีเราค้าน เขาตอบกลับมาว่า ก็ขอโทษไปแล้วป่ะจะอะไรอีก!! ตอนนี้คือมีแฟนแต่ก็เหมือนไม่มี เราต้องเป็นฝ่ายรอเขาตลอด แต่เขาไม่เคยทักหาหรือโทรกลับมาเราเป็นฝ่ายที่ต้องตามตลอด พยายามอยู่ฝ่ายเดียว เหนื่อยไหมถามตัวเองทุกวัน แต่ก็เพราะรักนั่นแหล่ะค่ะ ถึงยังอยู่ เขาทำเหมือนอยากมีเราในชีวิต แต่ไม่เคยใยดีอะไรเลย ตอนนี้ในใจในสมองมีเรื่องเขาเต็มไปหมดว่าเขาหมดรักหรือมีใครอีกคนหรือป่าว ตอนนี้ความนอยความน้อยใจนุ้นนี่เต็มไปหมด (เราควรหยุด หรือพักความสัมพันธ์ไว้แค่นี้ดี)