ช่วงนี้เข้ามาอ่านมาตอบกระทู้น้อยมาก รู้สึกเหมือนไม่ใช่ศาสนาพุทธที่ผมเคยรู้จักเมื่อห้าสิบกว่าปีก่อน แวะมาดูคลับก็เคลื่อนไหวน้อยอีก และรู้สึกว่าห่างจากศาสนาพุทธที่ผมรู้จักออกไปไกล. .
พอ โควิด-19 เข้ามาหลายคนหวั่นวิตก ผมเองรู้สึกเฉยๆ ถึงแม้ไม่มีเงินเก็บมากมาย และรายได้ก็ตามแต่ใครจะให้(น้องที่เคยให้เดือนละพันห้าก็งดให้) ก็ไม่ได้ขวนขวายขอเงินช่วยเหลือ หลายครั้งก็เห็นข้อดีของ โควิด ที่ชัดเจนคือ ตู้ปันสุข รู้สึกคล้ายบรรยากาศเก่าๆกลับคืนมา จำได้ว่า เมื่อมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆเคยคิดตั้งตุ่มน้ำดื่มให้คนผ่านไปมาได้ดื่ม แต่แม่บ้านห้ามไว้เลยไม่ได้ตั้ง คราวนี้ใจคิดอยากตั้งตู้ แต่คงยากสำหรับเรา ได้แต่เอาของไปใส่ตู้ที่คนอื่นตั้งไว้แล้วบ่อยๆ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยที่รู้สึกว่า จิตที่คิดจะให้โดยไม่หวังผลตอบแทนในคนไทยยังมีอีกเยอะ แม้ว่าจะไม่ใสซื่อเหมือนเมื่อห้าหกสิบปีก่อน แต่ก็น่าจะเยอะกว่าพวกที่เห็นแก่ตัวคิดแต่จะเอา คิดแต่จะให้ได้เปรียบคนอื่น
ในด้านธรรมก็ได้แต่ฟังธรรมที่พ่อครู สมณะบรรยายสดทาง faceบ้างทาง youtubeบ้าง บางทีก็ฟังหมอเขียวบ้าง แล้วค่อยปฏิบัติเท่าที่ทำได้ไม่ยาก ส่วนที่ยากยังไม่ได้พยายามจะทำ ก็เลยยังไม่ได้ก้าวหน้าไปไหน
เพิ่งฟังธรรมจบ ท่านฟ้าไทยสรุปที่ " ให้ " ท่านถักบุญสรุปที่ " ยอม " สิกขมาตสรุปที่ " ยอมเสียเปรียบทั้งทั้งที่รู้ คือเสียสละ "
มีข้อความใน lineเรื่องการพูด บอกว่า "พูดตรงๆก็ว่าด่า พูดอ้อมๆก็ว่าไม่จริงใจ พูดเพราะๆก็ว่า
พูดห้วนก็ว่าก้าวร้าว พูดมากก็ว่าแสดง พูดน้อยก็ว่าหยิ่ง ไม่พูดก็ว่าเป็นใบ้หรือ" แล้วจะพูดยังไงละ ที่จริงไม่ยากท่านสอนไว้ในมงคลสูตรข้อสิบ สุภาสิตา จ ยา วาจา เอาเท่าที่จำได้นะ
พูดแต่ความจริง ไม่หยาบคาย(คำพูดที่ประกอบด้วยกิเลสถือว่าหยาบคาย) ไม่ส่อเสียด ไม่เพ้อเจ้อ(แม้พูดถูกตรงแต่คนฟังไม่เข้าใจไม่ฟังแต่ยังไม่หยุดพูดถือว่าพูดเพ้อเจ้อด้วย) สอง พูดประกอบด้วยเมตตาหวังประโยชน์กับคนฟัง สาม พูดเหมาะกับเวลา,สถานที่,ผู้ฟัง, คล้ายว่าจะมีอีกแต่จำไม่ได้ ใครสนใจน่าจะค้นได้ไม่ยาก ค้นเจอแล้ว อ่านทำความเข้าใจแล้ว ทรงจำได้แม่นยำแล้ว แต่ท่านว่า ต้องทำให้ถูกตรงตามที่เข้าใจด้วยจึงจะเกิดประโยชน์กับตนเองและผู้ฟัง
ใครมีประเด็นอะไรดีๆ ก็เอามาแบ่งปันกันนะครับ ไม่ต้องก็อปมาทั้งพระสูตรหรือทั้งบทความก็ได้ แค่บอกที่มาให้ผู้สนใจไปค้นต่อได้ก็พอ หรือถ้าอยากแปะจริงๆใส่สปอยหน่อยจะขอบคุณมากส่วนใครจะเอากระสอบมาเก็บไปหมดทั้งกระทู้ก็ไม่ว่าครับ
ครบแปดปีคลับเล่าเรื่องภาวนา 1 มิ.ย. 2563
พอ โควิด-19 เข้ามาหลายคนหวั่นวิตก ผมเองรู้สึกเฉยๆ ถึงแม้ไม่มีเงินเก็บมากมาย และรายได้ก็ตามแต่ใครจะให้(น้องที่เคยให้เดือนละพันห้าก็งดให้) ก็ไม่ได้ขวนขวายขอเงินช่วยเหลือ หลายครั้งก็เห็นข้อดีของ โควิด ที่ชัดเจนคือ ตู้ปันสุข รู้สึกคล้ายบรรยากาศเก่าๆกลับคืนมา จำได้ว่า เมื่อมาอยู่ที่นี่ใหม่ๆเคยคิดตั้งตุ่มน้ำดื่มให้คนผ่านไปมาได้ดื่ม แต่แม่บ้านห้ามไว้เลยไม่ได้ตั้ง คราวนี้ใจคิดอยากตั้งตู้ แต่คงยากสำหรับเรา ได้แต่เอาของไปใส่ตู้ที่คนอื่นตั้งไว้แล้วบ่อยๆ มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยที่รู้สึกว่า จิตที่คิดจะให้โดยไม่หวังผลตอบแทนในคนไทยยังมีอีกเยอะ แม้ว่าจะไม่ใสซื่อเหมือนเมื่อห้าหกสิบปีก่อน แต่ก็น่าจะเยอะกว่าพวกที่เห็นแก่ตัวคิดแต่จะเอา คิดแต่จะให้ได้เปรียบคนอื่น
ในด้านธรรมก็ได้แต่ฟังธรรมที่พ่อครู สมณะบรรยายสดทาง faceบ้างทาง youtubeบ้าง บางทีก็ฟังหมอเขียวบ้าง แล้วค่อยปฏิบัติเท่าที่ทำได้ไม่ยาก ส่วนที่ยากยังไม่ได้พยายามจะทำ ก็เลยยังไม่ได้ก้าวหน้าไปไหน
เพิ่งฟังธรรมจบ ท่านฟ้าไทยสรุปที่ " ให้ " ท่านถักบุญสรุปที่ " ยอม " สิกขมาตสรุปที่ " ยอมเสียเปรียบทั้งทั้งที่รู้ คือเสียสละ "
พูดแต่ความจริง ไม่หยาบคาย(คำพูดที่ประกอบด้วยกิเลสถือว่าหยาบคาย) ไม่ส่อเสียด ไม่เพ้อเจ้อ(แม้พูดถูกตรงแต่คนฟังไม่เข้าใจไม่ฟังแต่ยังไม่หยุดพูดถือว่าพูดเพ้อเจ้อด้วย) สอง พูดประกอบด้วยเมตตาหวังประโยชน์กับคนฟัง สาม พูดเหมาะกับเวลา,สถานที่,ผู้ฟัง, คล้ายว่าจะมีอีกแต่จำไม่ได้ ใครสนใจน่าจะค้นได้ไม่ยาก ค้นเจอแล้ว อ่านทำความเข้าใจแล้ว ทรงจำได้แม่นยำแล้ว แต่ท่านว่า ต้องทำให้ถูกตรงตามที่เข้าใจด้วยจึงจะเกิดประโยชน์กับตนเองและผู้ฟัง
ใครมีประเด็นอะไรดีๆ ก็เอามาแบ่งปันกันนะครับ ไม่ต้องก็อปมาทั้งพระสูตรหรือทั้งบทความก็ได้ แค่บอกที่มาให้ผู้สนใจไปค้นต่อได้ก็พอ หรือถ้าอยากแปะจริงๆใส่สปอยหน่อยจะขอบคุณมากส่วนใครจะเอากระสอบมาเก็บไปหมดทั้งกระทู้ก็ไม่ว่าครับ