ทุกคนเคยเป็นแบบนี้กันรึเปล่า แล้วคิดยังไงกับมันบ้าง (อันนี้เป็นเรื่องเล่านะ ลองอ่านดู)

ในระยะเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมายอมรับแหละ ว่ามีอะไรเกิดขึ้นเยอะมากจริงๆ แต่แค่นี้มันถือว่าน้อยมากนะ ถ้าเทียบกับเรื่องราวคนสองคนแบบจริงๆ ที่ผ่านนั้นทุกอย่างมันดูราบรื่นดี หวานกุ๊งกิ๊งกันดี แต่เรื่องราวมันเริ่มขึ้นตั้งแต่ผมเริ่มเสียตัวตนไป ผมพยายามมากในทุกๆเรื่องกับเธอคนนี้ แรกๆเธอก็แอบดีใจนะที่ผมดีงั้นงี้ แต่มันดันกลายเป็นว่า ผมทุ่มกับมันมากเกินไป แม้กระทั่งลักษณะการคุยของผม ผมก็ยังสร้างมันขึ้นมา ผมดูไม่เป็นตัวของตัวเองเป็นอย่างมาก ทั้งเกร็งขึ้นจนน่าตกใจ และ ดูทุกข์สุดๆ เธอเริ่มรู้สึกว่านี่มันไม่ใช่ตัวผม เธอจึงเริ่มสังเกตมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมันถึงจุดเดือดจริงๆของเธอ เธอจึงระเบิดมันออกมาด้วยคำพูดที่ออกมาตามความรู้สึกของตัวเธอเอง แต่ครั้งนั้นเธอจะให้โอกาสผมอีกครั้งในการค้นหาตัวเองให้เจอ แต่มันก็ยังมีครั้งที่สอง ปกติน่ะ คนเราเวลามีแฟนมันต้องมีเสียตัวตนกันบ้างล่ะนะ แต่ผมเป็นหนักเลยล่ะ หนักมากจนเข้าขั้นบ้าเลย ทุกอย่างมันเริ่มทับถมลงบนตัวผมมากขึ้นเรื่อยๆ จนทุกอย่างมันพังไม่เป็นท่าอีกครั้งนึงนั่นทำให้รู้ได้เลยว่า ผมไม่ได้เปลี่ยนจากก่อนหน้านี้เลย มันรั่วมากขึ้นด้วยซ้ำอ่ะ เธอเดือดและโมโหมากๆ ที่ผมเป็นแบบนี้จนเธอ ขอเลิกกับผม แล้วพูดทุกอย่างที่รู้สึกออกมาในคราเดียวเลยว่าผมทำให้เธอเบื่อเป็นอย่างมาก มันสุดจะทนแล้วจริงๆ เธอเริ่มไม่เห็นผมในสายตา เธอเริ่มตีตัวออกห่าง เธอเริ่มอยู่กับตัวเอง เธอเริ่มไม่สนใจ เธอเริ่มโฟกัสกับเรื่องที่เธอทำโดยไม่สนผมไปแล้ว เธอเริ่มเปลี่ยนไปหลังจากที่ผมไม่เป็นตัวของตัวเอง ทุกอย่างมันเกิดจากตัวผม ที่ทำตัวแบบนี้ ผมรู้สึกผิดกับตัวเองเป็นอย่างมาก และรู้สึกแย่ ความรู้สึกลบๆ มันเริ่มพุ่งเข้ามาในหัวผมเรื่อยๆ จนแทบจะบ้าตาย ไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว ผมรักเขามากเกินไป แคร์เขามากเกินไป จนเสียความเป็นตัวของตัวเองไป พอมาถึงจุดนี้ ผมคิดว่าตัวเองทำพลาดมากๆ พลาดแบบเชี้ยๆเลย ทำไมเราถึงนึกเรื่องแค่นี้ไม่ออกกันนะ
.
.
.
.
.
.
ผมมันเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องจริงๆ.. แต่เธอก็ไม่ได้หายไปไหนนะ เธอแค่ไม่ค่อยอยากอยู่กับผมมากเท่าไหร่เหมือนแต่ก่อนแล้ว ผมดีขึ้นมากหลังจากนั้น มันต้องโดนด่าหนักๆสักรอบถึงจะนึกไรได้ แต่.. ถึงจะนึกอะไรออก หรือ เข้าใจอะไรไปมันก็คงไม่ได้มีผลอะไรสักเท่าไหร่ เพราะเวลาผู้หญิงเริ่มเบื่อเราเมื่อไหร่ ตอนนั้นแหละ ที่จะฉุดเธอกลับมายากแล้วล่ะ ช่วยไม่ได้ เราทำตัวของเราเองนิ่เนาะ โง่เอ้ย