คือเรียนคณะแพทย์เพิ่งจบปี 6 ตอนเข้ามาเรียนก็นึกว่าชอบ แต่เรียนไปถึงปี4-5ก็เฉยๆกับตัววิชา ไม่ได้ประทับใจ แต่ก็ไม่ถึงกับเกลียด
ตอนนี้เรียนจบแล้วและกำลังจะเริ่มงาน 1 มิ.ย.นี้ ได้ทำในรพ.ที่เคยอยู่ตอนปี 6 ทำให้พอทราบบรรยากาศในการทำงานของรพ.นี้อยู่แล้ว
ซึ่งบรรยากาศการทำงาน มัน แย่ มาก
ทั้งพยบ./รุ่นพี่/อาจารย์ก็เอาใจ+ทำงานด้วยยาก ที่เห็นแก่ตัวก็เยอะ ที่ดีๆก็มีแต่น้อย
งานก็เยอะมาก เราอดนอนหนัก แทบไม่มีเวลาไปทำงานอดิเรกหรือเล่นเกมที่ชอบ พอว่างก็หลับอัติโนมัติ
จนเราทนไม่ไหวหลายๆเรื่องเลยเกิดภาวะซึมเศร้าขึ้นมา ต้องหยุดเรียนไป 2-3 สัปดาห์
คราวนี้ต้องกลับมารพ.นี้อีกครั้ง ในฐานะใหม่ ไม่ใช่นักเรียนแล้ว แต่เป็นคนทำงานจริงๆ
บรรยากาศ/สิ่งแวดล้อมในการทำงานมันแย่ แต่เรารู้ว่าเปลี่ยนไม่ได้
แล้วเราควรเริ่มจากตรงไหนคะ
ลองไปอ่านในหนังสือเค้าบอกว่าให้หาข้อดีจากการทำงาน
นี่นั่งลิสต์มานอกจากเรื่องที่ว่า
- ได้มีเงินเดือนจริงๆไม่ต้องขอพ่อแม่
- ได้ความรู้ประสบการณ์
ก็ยังหาข้อดีข้ออื่นไม่ได้เลย
- ซึ่งเงินมันก็ไม่ได้เยอะมาก จนรู้สึกว่าขอสู้ตายเพื่อเงินเพื่องานอะไรขนาดนั้น
(เงินเดือนหมอจบใหม่จะไม่เยอะเหมือนหมอเฉพาะทางหรือหมอตามเอกชนต่างๆ ตอนนี้ที่คำนวนดูได้ชั่วโมงละ 70 บาทค่ะ)
- หรือด้านประสบการณ์ความรู้เองเนี่ย ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันคุ้มกับสุขภาพกายและสุขภาพจิตที่เสียไปแบบเอาคืนมาไม่ได้
(วงจรการนอน metabolite ต่างๆพังพินาศ เป็นซึมเศร้าต้องกินยาขั้นต่ำ 1 ปีและผลกระทบต่อครอบครัว ความสัมพันธ์อีกมากมาย
ที่เค้าต้อง stand by ปรับตัวเพื่อคนซึมเศร้า)
- ส่วนเรื่องทำบุญเรื่องช่วยเหลือคนอะไรเนี่ยขอไม่กล่าวถึงเพราะปัจจุบันคนไข้เค้าก็มีทางเลือกเยอะ
เค้ามักจะมองในแง่ผู้ให้-รับบริการมากกว่าที่จะมองแบบในอดีต
ดังนั้น มี point อะไร, ควรคิดแบบไหนนอกจากคำว่าอดทน
คนทำงานแล้วอื่นๆมีอะไรแนะนำไหมคะ
อาชีพอะไรก็ได้ค่ะแนะนำมาเลย ขอบคุณมากนะคะ
กำลังจะเริ่มงาน แต่ว่าสิ่งแวดล้อมในการทำงานมันแย่มาก ควรเริ่มจากตรงไหนคะ
ตอนนี้เรียนจบแล้วและกำลังจะเริ่มงาน 1 มิ.ย.นี้ ได้ทำในรพ.ที่เคยอยู่ตอนปี 6 ทำให้พอทราบบรรยากาศในการทำงานของรพ.นี้อยู่แล้ว
ซึ่งบรรยากาศการทำงาน มัน แย่ มาก
ทั้งพยบ./รุ่นพี่/อาจารย์ก็เอาใจ+ทำงานด้วยยาก ที่เห็นแก่ตัวก็เยอะ ที่ดีๆก็มีแต่น้อย
งานก็เยอะมาก เราอดนอนหนัก แทบไม่มีเวลาไปทำงานอดิเรกหรือเล่นเกมที่ชอบ พอว่างก็หลับอัติโนมัติ
จนเราทนไม่ไหวหลายๆเรื่องเลยเกิดภาวะซึมเศร้าขึ้นมา ต้องหยุดเรียนไป 2-3 สัปดาห์
คราวนี้ต้องกลับมารพ.นี้อีกครั้ง ในฐานะใหม่ ไม่ใช่นักเรียนแล้ว แต่เป็นคนทำงานจริงๆ
บรรยากาศ/สิ่งแวดล้อมในการทำงานมันแย่ แต่เรารู้ว่าเปลี่ยนไม่ได้
แล้วเราควรเริ่มจากตรงไหนคะ
ลองไปอ่านในหนังสือเค้าบอกว่าให้หาข้อดีจากการทำงาน
นี่นั่งลิสต์มานอกจากเรื่องที่ว่า
- ได้มีเงินเดือนจริงๆไม่ต้องขอพ่อแม่
- ได้ความรู้ประสบการณ์
ก็ยังหาข้อดีข้ออื่นไม่ได้เลย
- ซึ่งเงินมันก็ไม่ได้เยอะมาก จนรู้สึกว่าขอสู้ตายเพื่อเงินเพื่องานอะไรขนาดนั้น
(เงินเดือนหมอจบใหม่จะไม่เยอะเหมือนหมอเฉพาะทางหรือหมอตามเอกชนต่างๆ ตอนนี้ที่คำนวนดูได้ชั่วโมงละ 70 บาทค่ะ)
- หรือด้านประสบการณ์ความรู้เองเนี่ย ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันคุ้มกับสุขภาพกายและสุขภาพจิตที่เสียไปแบบเอาคืนมาไม่ได้
(วงจรการนอน metabolite ต่างๆพังพินาศ เป็นซึมเศร้าต้องกินยาขั้นต่ำ 1 ปีและผลกระทบต่อครอบครัว ความสัมพันธ์อีกมากมาย
ที่เค้าต้อง stand by ปรับตัวเพื่อคนซึมเศร้า)
- ส่วนเรื่องทำบุญเรื่องช่วยเหลือคนอะไรเนี่ยขอไม่กล่าวถึงเพราะปัจจุบันคนไข้เค้าก็มีทางเลือกเยอะ
เค้ามักจะมองในแง่ผู้ให้-รับบริการมากกว่าที่จะมองแบบในอดีต
ดังนั้น มี point อะไร, ควรคิดแบบไหนนอกจากคำว่าอดทน
คนทำงานแล้วอื่นๆมีอะไรแนะนำไหมคะ
อาชีพอะไรก็ได้ค่ะแนะนำมาเลย ขอบคุณมากนะคะ