สวัสดีค่ะ เราเป็นคนขี้ตกใจตั้งแต่เด็กๆแล้ว เราเป็นคนที่ไม่ชอบการตะคอกใส่แรงๆ เอามากๆ จำได้ช่วงมอปลายเพื่อนตะคอกใส่เราเนื่องจากเข้าใจผิด เราจำได้เลยว่า เราร้องไห้แบบหยุดไม่ได้มันร้องออกมาเอง งอลเพื่อนไปสามสี่วันไม่คุยกับใครเลย ถามว่าอาการ อาการบบนี้มีบ่อยมั้ย ตอนเด็กก็มีบ่อยนะ แต่พอโตขึ้นเริ่มเบาลง จนเราขึ้นมหาลัย ปี4แล้วละ เราต้องหัดฝึกขับรถ วันแรกเราก็หัดเลี้ยว เข้าเกียร์พอได้แล้ว แต่เราถอยหลังเลี้ยวไม่ได้ เราพยายามมาก ลุงก็โมโหนะ เขาก็พูดว่า ทำไมมำไม่ได้ง่ายแค่นี้เอง ในใจเราแบบ เราเพิ่งหัดขับเองอ่ะ แต่เราก็พยายามไม่พูด ได้แต่ขอโทษ จนเราถอยหลังเลี้ยวแล่ว (ยอมรับว่าโง่ค่ะ) แต่รถมันกระตุกจนดับ ลุงเลยตะโกนใส่หน้าเราแล้วด่าทำไมโง่แบบนี้ มันมำให้เส้นความรู้สึกเราขาด เราเรากรี๊ดออกมาพร้อมร้องไห้ออกมา เราบอกว่าไม่เอาแล้ว ไม่ขับ

แล้ว พอ ขับไปก็ตายป่าวๆ (เรายอมรับว่าปากเสีย นิสัยเสียด้วยตอนนั้น แต่เราเสียสติมากจนควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่) เราร้องไห้ตลอดทางกลับ กลับถึงบ้านได้แตากรี๊ด ตีหัวตัวเอง แบบไม่มีสติมาก จนแม่เข้าเมา (แม่บังคับให้เราขับรถให้ได้ ) แม่บอกแค่นี้ทำไมท้อ จนเราแบบ ไม่ขับแล้วพอ ไม่เอาแล้ว พูดดีๆ กับหนูไม่ได้หรอ ไม่ใช่ว่าหนูไม่ตั้งใจหรือพยายามนะ คือเราเอากุญแจรถมอไซต์ขีาไปหาพ่อที่ร้านเลย แล้วเราได้แต่ร้องไห้ จนพ่อถามแหละว่าเป็นไร เราก็เล่าไปแบบนั้น เราบอกพ่อเราผิดที่ควบคุมสติไม่ได้ อยู่ดีๆ มันระเบิดมาเอง เราพยายามแล้ว พ่อเข้าใจเพราะเราเป็นคนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ เราถึงขั้นหาหมอพบจิตแพทย์ ตอนนี้ได้ยามากินแล้ว ตั้งแต่ได้ยามาคิดว่าอารมณ์เศร้าเครียดคือมันหายไปหมด จนมีเหตุการณ์วันนี้แหละที่เราควบคุมตัวเองไม่ได้เลย
มีใครเคยโดนตะคอกแล้วร้องไห้มั้ย