[ระบาย]ผมพยายามทำตัวเองให้ดี แต่ผมเหนื่อย

ผมไปออกกำลังกายได้ประมาณ2อาทิตย์ เหตุผลจริงๆเลย ผมไม่ได้รักตัวเองหรอก ผมแค่อยากมีแฟนเหมือนคนอื่น ถ้าไม่ใช่เหตุผลนี้ผมก็ไม่ทำหรอก คือผมกลับบ้านมาผมก็ร้องไห้ทุกวัน มันเกิดคำถามนะ แค่ผมอยากมีในสิ่งที่คนอื่นเขามี ผมต้องทนต้องลำบากขนาดนี้เลยหรอ แล้วทีบางคนเกิดมาไม่เห็นต้องพยายามอะไรเลย แล้วจะว่าผมไม่รักตัวเอง งั้นดูพวกกินเหล้าสูบบุหรี่ สักลายทั้งตัว แบบนั้นเขาเรียกรักตัวเองหรอ เขายังมีได้เลย ผมทนไม่ไหวผมเลยโทรไประบายให้เพื่อนฟัง มันก็บอกประมาณว่า "ใจเสาะว่า อ่อนแอว่ะ คนอื่นทำได้ก็ต้องทำได้สิวะ" ด้วยความที่ผมเหนื่อยผมท้อ ผมเลยสวนมันไปว่า"ก็พูดง่ายนิ นอนกระดิกตีนรอแฟนมาหา วันๆนั่งเล่นแต่เกม -แต่เหล้า ยังมีได้เลย" คือไม่ใช่ว่าผมไม่พยายามนะ ผมก็ได้พยายามแล้ว ผมก็รับรู้แล้วว่ามันเป็นยังไง แต่ในขณะที่ผมพยายามตื่นตี5ไปวื่ง กินแต่ผัก+อกไก่ กินน้ำเปล่าวันละหลายขวด ผมต้องมาเห็นแบบคนรักกันผ่านไปผ่านมาแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย บางทีผมเห็นข่าวหรือเรื่องคนเลิกกัน-นอกใจกัน ผมก็โมโหนะ แบบมีสิ่งที่คนอื่นพยายามแทบตาย แต่ทิ้งขว้างเหมือนของหาง่ายๆ ตั้งแต่เด็กจนปัจจุบันจะจบมหาลัย ผมเจอคำนี้มาตลอด"หน้าอย่างงี้หรอจะมีแฟน" แล้วก็โดนกลุ่มผู้หญิงเอาไปล้อกันว่า"เฮ้ยโน้นแฟนมาว่ะ" พอผมบ่นเข้าก็บอก"แค่ล้อเล่นเอง เล่นด้วยไม่ได้ไง๊" ผมก็ไม่รู้จะตอบยังไงกับคนที่เอาเรื่องปมคนอื่นมาล้อเป็นเรื่องสนุก แล้วหลายๆครั้งที่ผมต้องพูดถึงความฝันที่อยากให้เป็นจริง คือฝันสำหรับผมไม่ใช่อาชีพหรือเงินทอง มันคือการมีครอบครัวของตัวเอง แล้วก็จะมีคนมาพูดแบบว่า "ฝันอะไรอ่ะหัดดูตัวเองและความจริงด้วย,เพ้อฝันหรอ ตื่นไวๆนะ,หน้าอย่างใครเขาจะเอาทำพันธ์,ใครเอาต้องตาบอดแน่ๆ" ผมก็เก็บไว้ในใจนะ คือมันผิดนักหรอที่เราต้องการในสิ่งที่ไม่เคยมี บางคนก็บอกว่า "อย่าไปมีเลยแฟนอ่ะ อยู่คนเดียวสบายกว่า" ผมเลยถามกลับไปว่า "แล้วคนที่ไม่มีครอบครัวไม่มีพ่อแม่ญาติพี่น้องอย่างผมเนี้ย จะอยู่กับใคร แล้วคิดว่าผมเหงาเป็นไหม" แล้วก็ได้คำตอบว่า "คนที่ลำบากกว่ายังไม่เห็นต้องการเลย บางคนไม่มีโอกาสเรียนปริญญาด้วยซ้ำ" ผมไม่ชอบเลยการที่เอาคนอื่นมาเปรียบเทียบเนี้ย ในใจผมก็นึกนะ"ก็ช่างหัวมันสิ มันเป็นใครก็ไม่รู้ จะเอามาพูดทำไม มันจะลำบาก มันจะทน มันจะผ่านอะไรมา คือมันเป็นใครที่ต้องเอามาเปรียบเทียบ" ที่ผมเรียนก็เพราะผมอยากให้มีใครมองว่าผมมีค่ามากกว่าหน้าตารูปร่างที่ผมไม่ดีเลย ผมไม่ได้รักตัวเองหรอก กลางคืนเดินไปหน้าบ้านโดนยิงตายผมก็ไม่แคร์ หรือถ้านอนๆอยู่มีโจรมาปล้นแล้วฆ่าผมก็ไม่สน ถ้าสักวันอยู่ดีๆผมตายในบ้าน ก็ไม่มีใครรู้แน่ๆอ่ะ เพราะไม่มีใครรู้จักผมเลย
ก็มีเท่านี้แหละครับ คำพูดใดไม่สุภาพก็ขออภัยด้วยนะครับ ผมเหนื่อยแล้วผมก็พิมพ์ไปด้วยอารมณ์โมโห แต่ทั้งหมดนั้นก็มาจากใจจริงครับ