คือผมเป็นคนที่ โมโหร้าย เวลาโมโหก็หยุดไม่ค่อยอยู่ผมชอบอยู่ตัวคนเดียว เวลาเพื่อนชวนไปไหนก็ไม่อยากไปไม่ค่อยเฮฮากับเพื่อนๆ เรื่องราวก็มีอยู่ว่าบ้านของผมทำอาชีพค้าขายอยู่กับแม่และพี่ ตอนที่ผมยังเด็กแม่ผมจะมีลูกน้องคนหนึ่งคอยช่วยซื้อของขายของให้หลายๆครั้งที่ผมดื้อแม่ก็จะให้ลูกน้องของแม่คอยเลี้ยง ซึ่งผมคิดว่ามันอาจจะทำให้ผมคิดว่าแม่ไม่ค่อยรักผม แต่ผมก็ยังรักแม่ ผมกอดหอมแม่ทุกวันแต่แม่เขาก็ไม่ค่อยกอดหอมผมเลย ผมไม่ได้คิดไปเองนะครับ เพราะเวลาไปรร.แม่จะกอดหอมผมแต่ผมก็ไม่ค่อยกล้าให้กอดหอมเท่าไหร่ ผมก็เลยรู้สึกว่ามันไม่เหมือนตอนอยู่กับบ้าน เเล้วพอลูกน้องแม่ออกไป พี่ของผมก็ไปอยู่กับแฟน แล้วผมก็อยู่กับแม่แค่2คน เวลามีเรื่องแม่ผมก็ตี ว่าผมเสียงดังๆซึ่งบ้านผมเป็นบ้านที่อยู่ติดกับบ้านของคนอื่น ผมจำได้ตอนนั้นตอนป.2แม่ของผมไปฟ้องอาจารย์ว่าผมงี่เง่าผมดื้อ ไม่ช่วยขายของเลย เเล้วผมก็โดนอาจารย์เรียกผมไปเปรียบเทียบกับเพื่อนในห้องคนหนึ่งต่อหน้าคนอื่นๆๆ
อาจารย์บอกว่าแม่ผมบอกว่าผมแก้ผ้าวิ่งรอบบ้าน แ้วผมก็โดนเพื่อนล้ออยู่หลายวันแต่ตอนนั้นผมป.2ไงผมก็เลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ พอผมขึ้นมัธยม ผมก็เริ่มโมโหง่าย เริ่มทุบตีแม่ ด่าแม่ด้วยคำหยาบ ซึ่งตอนเเรกๆผมก็รึสึกผิด แต่ผมก็ทำอย่างงี้เรื่อยๆจนผมเป็นเด็กอกตัญญู ผมขอโทษแม่ของผมทุกครั้งเมื่อผมหายโกรธ ตอนผมขึ้นม.4ได้สักพักผมก็มีเพื่อน มีอยู่วันหนึ่งผมจับได้ว่าแม่คุยกับเพื่อนผู้หญิงพอผมเจอผมก็บอกแม่ว่าแม่ได้คุยไหม แม่ก็บอกว่าไม่ จนผมต้องเอาโทรศัพท์ให้ดู แม่ก็บอกว่าแค่ถามว่าผมอยู่รร.เป็นไง ซึ่งถ้าเพื่อนคนนั้นเป็นผู้ชายผมจะไม่โกรธแม่เลย แล้วตอนนี้ผมกำลังขึ้นม.5อยู่ในช่วงปิดเทอม มีวันหนึ่งผมโมโหใส่แม่เพราะเรื่องแท็ปเล็ตผมจะซื้อเพื่อเอาใว้เรียน ซึ่งแม่ของผมให้ผมทุกอย่างจนผมเคยตัว แต่แม่ก็ยังไม่ให้แล้วผมก็โมโหผมบอกว่าถ้าแม่ไม่ให้ก็ไม่เป็นไรผมจะตั้งใจเรียนเเล้วหาเงินมาซื้อเองก็ได้แต่ตอนนั้นผมคงจะไม่จำเป็นเเล้วก็ได้ แล้วแม่ของผมก็ออกไปนั่งหน้าบ้านไม่มาคุยกับผมเลยแล้วแม่ก็ขี่รถออกไปข้างนอกไปบอกเพื่อนแม่ของเขาแล้วเขาก็มาที่บ้านผมบอกให้ผมใจเย็นๆ แม่ของผมก็บอกให้ผมใจเย็นแต่ตอนนั้นผมโมโหมากกกกกกก คือทำไหมแม่เป็นแม่แต่ไม่เขามาเเก้ปัญหาแต่กับให้คนอื่นมาแก้ปัญหาเรื่องในบ้านของผม พอผมไม่ใจเย็นแล้วเพื่อนของแม่ก็บอกว่าถ้าไม่ใจเย็นจะให้คนมาอบรมนะ แต่ผมก็ไม่ใจเย็น พอคนที่เพื่อนแม่โทรก็มาผมได้ยินชื่อยศเท่านั้นและผมก็วิ่งไปหลังบ้านเพื่อจะหนีเพราะว่าคนๆนั้นเป็นตำรวจแล้วผมก็โดนบีบคอ โดนเตะขา แล้วเขาใส่ชุดตำรวจมาจับผมคือมันเป็นครั้งเเรกที่โดนยังงั้น แล้วผมก็ต้องไปนั่งคุยที่โรงพักเขาก็ด่าผมทุกอย่างว่าผม
ไอเด็กชั่ว
โคตร
รู้ไหมว่าแม่เหนื่อยอะ ถ้าทำอีกกูจะกระทืบ เดี๋ยวจะเจอตีนกูไอเด็ก
ซึ่งเขาไม่รู้อะไรเลย เกี่ยวกับครอบครัวของผม ผมไม่เข้าใจว่าโลกใบนี้ทุกคนจะเข้าใจแต่แม่หรอครับถามลูกหน่อยได้ไหมว่ารู้สึกยังไง ทุกคนไม่เคยเข้าใจลูกเลยหรอ แม่ผมก็ไม่ได้สงสารผมเลย บอกว่าผมด่าอย่างงู้นอย่างงี้ ผมก็โดนอีก ผมก็นั่งร้องไห้ที่ผมทำผิด แล้วตำรวจก็ด่าว่าจะร้องไห้ทำไหม
ไม่ได้รู้สึกผิดหรอก คือผมอยากฆ่าตัวตายมากก ผมเข้าไปนั่งร้องไห้ในห้องน้ำ
ผมอยากรู้ว่าผมควรจะเเก้ตัวเองตรงไหนบ้างหรอครับ ผมไม่อยากเป็นอย่างงี้เลย ผมห่วงเรื่องอนาคตตัวเองมาก ผมอยากให้แม่สบายไม่ต้องเหนื่อย
เคยทุบตีแม่ แต่อยากกลับตัวเองให้ดีขึ้น
อาจารย์บอกว่าแม่ผมบอกว่าผมแก้ผ้าวิ่งรอบบ้าน แ้วผมก็โดนเพื่อนล้ออยู่หลายวันแต่ตอนนั้นผมป.2ไงผมก็เลยไม่ค่อยรู้สึกอะไรเท่าไหร่ พอผมขึ้นมัธยม ผมก็เริ่มโมโหง่าย เริ่มทุบตีแม่ ด่าแม่ด้วยคำหยาบ ซึ่งตอนเเรกๆผมก็รึสึกผิด แต่ผมก็ทำอย่างงี้เรื่อยๆจนผมเป็นเด็กอกตัญญู ผมขอโทษแม่ของผมทุกครั้งเมื่อผมหายโกรธ ตอนผมขึ้นม.4ได้สักพักผมก็มีเพื่อน มีอยู่วันหนึ่งผมจับได้ว่าแม่คุยกับเพื่อนผู้หญิงพอผมเจอผมก็บอกแม่ว่าแม่ได้คุยไหม แม่ก็บอกว่าไม่ จนผมต้องเอาโทรศัพท์ให้ดู แม่ก็บอกว่าแค่ถามว่าผมอยู่รร.เป็นไง ซึ่งถ้าเพื่อนคนนั้นเป็นผู้ชายผมจะไม่โกรธแม่เลย แล้วตอนนี้ผมกำลังขึ้นม.5อยู่ในช่วงปิดเทอม มีวันหนึ่งผมโมโหใส่แม่เพราะเรื่องแท็ปเล็ตผมจะซื้อเพื่อเอาใว้เรียน ซึ่งแม่ของผมให้ผมทุกอย่างจนผมเคยตัว แต่แม่ก็ยังไม่ให้แล้วผมก็โมโหผมบอกว่าถ้าแม่ไม่ให้ก็ไม่เป็นไรผมจะตั้งใจเรียนเเล้วหาเงินมาซื้อเองก็ได้แต่ตอนนั้นผมคงจะไม่จำเป็นเเล้วก็ได้ แล้วแม่ของผมก็ออกไปนั่งหน้าบ้านไม่มาคุยกับผมเลยแล้วแม่ก็ขี่รถออกไปข้างนอกไปบอกเพื่อนแม่ของเขาแล้วเขาก็มาที่บ้านผมบอกให้ผมใจเย็นๆ แม่ของผมก็บอกให้ผมใจเย็นแต่ตอนนั้นผมโมโหมากกกกกกก คือทำไหมแม่เป็นแม่แต่ไม่เขามาเเก้ปัญหาแต่กับให้คนอื่นมาแก้ปัญหาเรื่องในบ้านของผม พอผมไม่ใจเย็นแล้วเพื่อนของแม่ก็บอกว่าถ้าไม่ใจเย็นจะให้คนมาอบรมนะ แต่ผมก็ไม่ใจเย็น พอคนที่เพื่อนแม่โทรก็มาผมได้ยินชื่อยศเท่านั้นและผมก็วิ่งไปหลังบ้านเพื่อจะหนีเพราะว่าคนๆนั้นเป็นตำรวจแล้วผมก็โดนบีบคอ โดนเตะขา แล้วเขาใส่ชุดตำรวจมาจับผมคือมันเป็นครั้งเเรกที่โดนยังงั้น แล้วผมก็ต้องไปนั่งคุยที่โรงพักเขาก็ด่าผมทุกอย่างว่าผม
ผมอยากรู้ว่าผมควรจะเเก้ตัวเองตรงไหนบ้างหรอครับ ผมไม่อยากเป็นอย่างงี้เลย ผมห่วงเรื่องอนาคตตัวเองมาก ผมอยากให้แม่สบายไม่ต้องเหนื่อย