ขอเล่าก่อนว่า เราเป็นคนที่ค่อนข้างรักความถูกต้องมากค่ะ ใส่ใจกับกฎระเบียบ อย่างเช่น
◾ข้ามถนนก็ต้องข้ามทางม้าลายเท่านั้น
◾ทิ้งขยะต้องลงถัง
◾หรือถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แล้วเราพิจารณาว่าคนนี้ผิดจริง เราก็ไม่คิดจะเข้าข้างหรือช่วยเหลือคนๆนั้นเลยแม้แต่น้อยค่ะ ถึงคนๆนั้นจะเป็นคนที่เราสนิทก็ตาม
(ตรงนี้ก็แอบสงสัยในตัวเองเหมือนกันค่ะว่าควรจะรู้สึกแบบนี้จริงๆหรอ)
เราเคยข้ามถนนกับน้องคนนึงค่ะ แล้วน้องจะพาเราข้ามเลยทั้งที่ไม่ใช่ทางม้าลาย เราเคยเตือนหลายครั้งมากๆว่ามันไม่ดีนะ ถ้าเกิดอุบัติเหตุล่ะ
หรือถ้าคนอื่นมองมามันก็จะดูไม่ดี น้องก็ไม่สนเลยค่ะ แล้วก็ตอบกลับมาว่า
😲"พ่อพี่เป็นตำรวจหรอ จะเคร่งครัดอะไรขนาดนั้น" แล้วก็อีกหลายๆคนที่เราข้ามถนนด้วยก็เป็นประมาณนี้ค่ะ
ทะเลาะกับเพื่อน รู้สึกแปลกแยก
ตอนอยู่โรงเรียนเพื่อนในกลุ่มเราบางทีก็เถียงอาจารย์ ใช้อารมณ์ ไม่พอใจหลายๆอย่าง หรือเวลามีการบ้านชอบพูดประมาณว่า
"โอ้ย ค่อยส่งก็ได้" ทั้งๆที่ต้องส่งแล้ว พอมีคนนึงพูดขึ้นมาแบบนั้น เพื่อนคนอื่นก็จะทำตามค่ะ เพราะประมาณว่า
เธอไม่ส่ง เราก็ไม่ส่ง คือไม่ส่งเป็นเพื่อนกัน
เราเป็นคนเดียวที่ไม่เห็นด้วย ก็เลยไม่ได้ทำตามค่ะ แล้วเราก็โดนว่าว่าตีตัวออกห่าง ทำอะไรก็ไม่ทำตามแล้วเราก็ทะเลาะกับเพื่อนค่ะ😭
อันนี้หนักสุด ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่มากๆ บ้านเราไม่ค่อยมีเงิน แม่เลยบอกว่า แม่อาจจะไปเป็นผีน้อยที่เกาหลี เพราะมีคนรู้จักไปแล้วกลับมามีเงินมีทอง แต่ก็กลัวอยู่ว่าไปแล้วจะเป็นยังไงอยู่ยังไง เราเลยสวนกลับทันทีเลยค่ะว่า "แม่จะไปทำงั้นได้ไง มันผิดกฎหมาย ถ้าใครรู้ขึ้นมาเค้าจะว่าเรายังไงกันบ้าง มันเสียประวัติด้วย"
แม่น้ำตาคลอเลยค่ะ แล้วพูดว่า "ที่ไม่อยากให้ไปคือไม่ได้เป็นห่วงแม่ใช่มั้ย กลัวแค่สายตาคนที่มองมาใช่มั้ย" ตอนนั้นเรารู้สึกประมาณนั้นจริงๆค่ะคือมันผิด ถ้าใครรู้ว่าไปทำอะไรแบบนั้น เราจะอยู่ในสังคมได้ยังไง แต่เราก็รู้สึกผิดค่ะที่ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นห่วงแม่เลย
แล้วก็มีอีกหลายๆเรื่องเลยค่ะ
⚫คำถามคือ
สิ่งที่เราทำมันดีแล้วจริงๆใช่มั้ยคะ เพราะบางทีที่เรารักความถูกต้องมากๆ มันก็ทำให้เรารู้สึกไม่เข้ากับคนอื่น บางครั้งก็ละเลยความรู้สึกของคนนั้น เราควรทำยังไงดีคะ😭
เรารักความถูกต้องมาก จนบางทีก็ทะเลาะกับคนรอบข้าง เราควรทำยังไงดีคะ?
◾ข้ามถนนก็ต้องข้ามทางม้าลายเท่านั้น
◾ทิ้งขยะต้องลงถัง
◾หรือถ้ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แล้วเราพิจารณาว่าคนนี้ผิดจริง เราก็ไม่คิดจะเข้าข้างหรือช่วยเหลือคนๆนั้นเลยแม้แต่น้อยค่ะ ถึงคนๆนั้นจะเป็นคนที่เราสนิทก็ตาม
(ตรงนี้ก็แอบสงสัยในตัวเองเหมือนกันค่ะว่าควรจะรู้สึกแบบนี้จริงๆหรอ)
เราเคยข้ามถนนกับน้องคนนึงค่ะ แล้วน้องจะพาเราข้ามเลยทั้งที่ไม่ใช่ทางม้าลาย เราเคยเตือนหลายครั้งมากๆว่ามันไม่ดีนะ ถ้าเกิดอุบัติเหตุล่ะ
หรือถ้าคนอื่นมองมามันก็จะดูไม่ดี น้องก็ไม่สนเลยค่ะ แล้วก็ตอบกลับมาว่า
😲"พ่อพี่เป็นตำรวจหรอ จะเคร่งครัดอะไรขนาดนั้น" แล้วก็อีกหลายๆคนที่เราข้ามถนนด้วยก็เป็นประมาณนี้ค่ะ
ทะเลาะกับเพื่อน รู้สึกแปลกแยก
ตอนอยู่โรงเรียนเพื่อนในกลุ่มเราบางทีก็เถียงอาจารย์ ใช้อารมณ์ ไม่พอใจหลายๆอย่าง หรือเวลามีการบ้านชอบพูดประมาณว่า
"โอ้ย ค่อยส่งก็ได้" ทั้งๆที่ต้องส่งแล้ว พอมีคนนึงพูดขึ้นมาแบบนั้น เพื่อนคนอื่นก็จะทำตามค่ะ เพราะประมาณว่า
เธอไม่ส่ง เราก็ไม่ส่ง คือไม่ส่งเป็นเพื่อนกัน
เราเป็นคนเดียวที่ไม่เห็นด้วย ก็เลยไม่ได้ทำตามค่ะ แล้วเราก็โดนว่าว่าตีตัวออกห่าง ทำอะไรก็ไม่ทำตามแล้วเราก็ทะเลาะกับเพื่อนค่ะ😭
อันนี้หนักสุด ช่วงนี้เศรษฐกิจแย่มากๆ บ้านเราไม่ค่อยมีเงิน แม่เลยบอกว่า แม่อาจจะไปเป็นผีน้อยที่เกาหลี เพราะมีคนรู้จักไปแล้วกลับมามีเงินมีทอง แต่ก็กลัวอยู่ว่าไปแล้วจะเป็นยังไงอยู่ยังไง เราเลยสวนกลับทันทีเลยค่ะว่า "แม่จะไปทำงั้นได้ไง มันผิดกฎหมาย ถ้าใครรู้ขึ้นมาเค้าจะว่าเรายังไงกันบ้าง มันเสียประวัติด้วย"
แม่น้ำตาคลอเลยค่ะ แล้วพูดว่า "ที่ไม่อยากให้ไปคือไม่ได้เป็นห่วงแม่ใช่มั้ย กลัวแค่สายตาคนที่มองมาใช่มั้ย" ตอนนั้นเรารู้สึกประมาณนั้นจริงๆค่ะคือมันผิด ถ้าใครรู้ว่าไปทำอะไรแบบนั้น เราจะอยู่ในสังคมได้ยังไง แต่เราก็รู้สึกผิดค่ะที่ตอนนั้นเราไม่ได้เป็นห่วงแม่เลย
แล้วก็มีอีกหลายๆเรื่องเลยค่ะ
⚫คำถามคือ
สิ่งที่เราทำมันดีแล้วจริงๆใช่มั้ยคะ เพราะบางทีที่เรารักความถูกต้องมากๆ มันก็ทำให้เรารู้สึกไม่เข้ากับคนอื่น บางครั้งก็ละเลยความรู้สึกของคนนั้น เราควรทำยังไงดีคะ😭