ต้องบอกก่อนว่าเรากินยาจำพวกยาต้านเศร้า มีให้กินหลังอาหารเย็น กับก่อนนอน ก่อนนอนจะกินคลายเครียดเพิ่มไปด้วย
รู้สึกว่าตัวเองได้รับการพักผ่อนอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน นอนฝันดีทุกคืนบางคืนก็ไม่ฝัน เช้ามาเราจะคาดิโอ้เล็กๆเพื่อให้ร่างกายรู้สึกกระปี้กระเป่า
แล้วมียาตัวนึงเราต้องเปลี่ยนเวลากินตามที่แพทย์สั่ง เราก็เปลี่ยนค่ะ เริ่มแผงที่2แล้ว เรารู้สึกว่าการนอนเราถูกรบกวน
เราสะดุ้งตื่นกลางดึกบ่อยๆ นอนได้นิดหน่อยก็ตื่น ตื่นทั้งคืน เราไม่มีสมาธิทำงาน เราพยายามทบทวนว่าเรามีความเครียดอะไร เราเก็บเรื่องไรมาคิด
เราจะจดบันทึกตลอดว่าในแต่ละวันอาการเรามันเป็นอย่างไรบ้าง ก็ปกติค่ะ จะมีอาการดาวน์บ้าง ดิ่งบ้าง แอบร้องไห้บ้างแต่ก็ผ่านมาได้เรื่อยๆ
แต่การนอนหลับยังผิดปกติอยู่ อ่อ เรื่องของโรคที่เราเป็น มีแค่แฟนเราที่รู้นะคะ เราคิดว่าแม่ก็คงรู้แต่ไม่ได้ถามเรา เราก็กินยาทุกวันเขาก็เห็น
ปกติเราจะเข้านอนก่อนแม่ทุกวัน แม่เห็นว่าตั้งแต่กินยาอารมณ์เราเปลี่ยนไป ดูสดใส แต่ช่วง3-4วันนี้เราบ่นๆว่านอนไม่หลับ นอนไม่อิ่มเลย
น้าสาวของเราจะเป็นคนที่มองเห็นพวกผี หรือสิ่งลี้ลับง่ายมาก แม่เรากับน้าสาวไม่เจอกันมา2ปีแล้ว จะมีแต่วิดีโอคอลหากันเรื่อยๆ
กลางดึกคืนนึง น้าสาวเราโทรหาแม่ ถามแม่ว่าที่บ้านมีหญ้าชนิดนึงมั้ย ซึ่งน้าไม่เคยมาหาแม่เลยเพราะอยู่คนละจังหวัด แม่เราก็ตอบว่ามี น้าบอกว่า "ฉันเห็นผู้ชายคนนึง นั่งอยู่บนพุ่มหญ้ายิ้มให้ หน้าห้องแกมีมั้ย" แล้วน้าก็อธิบายสิ่งที่น้าเห็นรวมทั้งลักษณะห้องพักของแม่ปัจจุบัน แม่ก็ตอบว่า "ใช่ทำไมหรอ"
น้าบอกกับแม่ว่าเขาจะมาช่วย หลังจากเขาช่วยแล้วเขาขอหัวหมูหน่อยนะ แม่ไม่ได้ให้มานานแล้ว แม่ตอบว่าได้ สำเร็วแล้วจะให้
เราสะลึมสะลือได้ยินเสียงแม่คุยโทรศัพท์ เรากระแอมออกมาเสียงดัง และทำเสียงจิ้ในลำคอเชิงไม่พอใจการคุยโทรศัพท์ของแม่ ซึ่งปกติเราจะไม่ยุ่งกับการทำอะไรของแม่อยู่แล้ว และเรารู้สึกว่านั่นไม่ใช่เรา เราไม่ได้ทำเสียงนั้นขึ้นมา หลังจากแม่วางสายไป เราก็มีอาการละเมอ
"เอออออออออ เออๆๆๆ อะไร!!! หุ้ววววว" นั่นคือเสียงเราเองค่ะ พยายามไอ พยายามที่จะเปร่งเสียงออกมาทั้งคืน ซึ่งปกติเราไม่ใช่คนนอนละเมอ แม่ปลุกเราขึ้นมา แต่เราไม่ลุกค่ะ เรารับว่าเฉยๆ ว่า "อืมมม" แม่ก็ถาม "เป็นอะไร พูดอะไร ไม่ได้นอนเลย" เราก็ตอบ "ไม่รู้เหมือนกัน" เสียงอ่อยๆ น้ำเสียงลดลงจากตอนแรก แม่เลยปลอบเรา บอกกับเราว่านอนซะ นอนเถอะ
คิดว่าคืนนั้นคงหลับสบาย เต็มอิ่มใช่มั้ยคะ ไม่ค่ะ เราฝัน เห็นพ่อ เห็นบ้านเก่าเรา เห็นวันที่พ่อกับแม่ทะเลาะกับ เราตะโกนขึ้นมาว่า "ก็เพราะแบบนี้ไง เป็นแบบนี้ไงถึงได้อยู่แบบนี้" สิ้นเสียงเรา แม่ลุกไปจุดธูปไหว้เจ้าที่ แล้วบอกว่าให้เรานอนเถอะ เดี๋ยวแม่จะทำให้ตามที่ท่านขอ
ตื่นเช้ามาเราลุกออกไปหาแม่ที่นั่งกินกาแฟอยู่นอกบ้าน แม่เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เราฟัง บอกว่าเราพูดไม่ได้ศัพย์เลยซักคำ เราคิดว่านั่นคือความฝัน
เราคิดว่ามันเป็นผลข้างเคียงจากยาที่เรากิน เพราะช่วงที่เรานอนไม่หลับเรามักจะได้ยินเสียง "หึ" ในลำคออยู่ตลอด ตอนแรกเราก็คิดว่าพี่ที่ออฟฟิศแกล้ง พอหันไปดูกับพบว่าที่ตรงนั้นไม่มีใคร เราเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับสิ่งที่มองไม่เห็น อาจจะเป็นเพราะเขามาทักเราแล้วเราสื่อสารไม่ได้หรือป่าว หรือเป็นเพราะยาที่เราเปลี่ยนเวลากิน เรื่องนี้ก็ยังคาใจเราอยู่ค่ะ ยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัดสำหรับเรื่องนี้
เจ้าที่
รู้สึกว่าตัวเองได้รับการพักผ่อนอย่างที่ไม่เคยได้รับมาก่อน นอนฝันดีทุกคืนบางคืนก็ไม่ฝัน เช้ามาเราจะคาดิโอ้เล็กๆเพื่อให้ร่างกายรู้สึกกระปี้กระเป่า
แล้วมียาตัวนึงเราต้องเปลี่ยนเวลากินตามที่แพทย์สั่ง เราก็เปลี่ยนค่ะ เริ่มแผงที่2แล้ว เรารู้สึกว่าการนอนเราถูกรบกวน
เราสะดุ้งตื่นกลางดึกบ่อยๆ นอนได้นิดหน่อยก็ตื่น ตื่นทั้งคืน เราไม่มีสมาธิทำงาน เราพยายามทบทวนว่าเรามีความเครียดอะไร เราเก็บเรื่องไรมาคิด
เราจะจดบันทึกตลอดว่าในแต่ละวันอาการเรามันเป็นอย่างไรบ้าง ก็ปกติค่ะ จะมีอาการดาวน์บ้าง ดิ่งบ้าง แอบร้องไห้บ้างแต่ก็ผ่านมาได้เรื่อยๆ
แต่การนอนหลับยังผิดปกติอยู่ อ่อ เรื่องของโรคที่เราเป็น มีแค่แฟนเราที่รู้นะคะ เราคิดว่าแม่ก็คงรู้แต่ไม่ได้ถามเรา เราก็กินยาทุกวันเขาก็เห็น
ปกติเราจะเข้านอนก่อนแม่ทุกวัน แม่เห็นว่าตั้งแต่กินยาอารมณ์เราเปลี่ยนไป ดูสดใส แต่ช่วง3-4วันนี้เราบ่นๆว่านอนไม่หลับ นอนไม่อิ่มเลย
น้าสาวของเราจะเป็นคนที่มองเห็นพวกผี หรือสิ่งลี้ลับง่ายมาก แม่เรากับน้าสาวไม่เจอกันมา2ปีแล้ว จะมีแต่วิดีโอคอลหากันเรื่อยๆ
กลางดึกคืนนึง น้าสาวเราโทรหาแม่ ถามแม่ว่าที่บ้านมีหญ้าชนิดนึงมั้ย ซึ่งน้าไม่เคยมาหาแม่เลยเพราะอยู่คนละจังหวัด แม่เราก็ตอบว่ามี น้าบอกว่า "ฉันเห็นผู้ชายคนนึง นั่งอยู่บนพุ่มหญ้ายิ้มให้ หน้าห้องแกมีมั้ย" แล้วน้าก็อธิบายสิ่งที่น้าเห็นรวมทั้งลักษณะห้องพักของแม่ปัจจุบัน แม่ก็ตอบว่า "ใช่ทำไมหรอ"
น้าบอกกับแม่ว่าเขาจะมาช่วย หลังจากเขาช่วยแล้วเขาขอหัวหมูหน่อยนะ แม่ไม่ได้ให้มานานแล้ว แม่ตอบว่าได้ สำเร็วแล้วจะให้
เราสะลึมสะลือได้ยินเสียงแม่คุยโทรศัพท์ เรากระแอมออกมาเสียงดัง และทำเสียงจิ้ในลำคอเชิงไม่พอใจการคุยโทรศัพท์ของแม่ ซึ่งปกติเราจะไม่ยุ่งกับการทำอะไรของแม่อยู่แล้ว และเรารู้สึกว่านั่นไม่ใช่เรา เราไม่ได้ทำเสียงนั้นขึ้นมา หลังจากแม่วางสายไป เราก็มีอาการละเมอ
"เอออออออออ เออๆๆๆ อะไร!!! หุ้ววววว" นั่นคือเสียงเราเองค่ะ พยายามไอ พยายามที่จะเปร่งเสียงออกมาทั้งคืน ซึ่งปกติเราไม่ใช่คนนอนละเมอ แม่ปลุกเราขึ้นมา แต่เราไม่ลุกค่ะ เรารับว่าเฉยๆ ว่า "อืมมม" แม่ก็ถาม "เป็นอะไร พูดอะไร ไม่ได้นอนเลย" เราก็ตอบ "ไม่รู้เหมือนกัน" เสียงอ่อยๆ น้ำเสียงลดลงจากตอนแรก แม่เลยปลอบเรา บอกกับเราว่านอนซะ นอนเถอะ
คิดว่าคืนนั้นคงหลับสบาย เต็มอิ่มใช่มั้ยคะ ไม่ค่ะ เราฝัน เห็นพ่อ เห็นบ้านเก่าเรา เห็นวันที่พ่อกับแม่ทะเลาะกับ เราตะโกนขึ้นมาว่า "ก็เพราะแบบนี้ไง เป็นแบบนี้ไงถึงได้อยู่แบบนี้" สิ้นเสียงเรา แม่ลุกไปจุดธูปไหว้เจ้าที่ แล้วบอกว่าให้เรานอนเถอะ เดี๋ยวแม่จะทำให้ตามที่ท่านขอ
ตื่นเช้ามาเราลุกออกไปหาแม่ที่นั่งกินกาแฟอยู่นอกบ้าน แม่เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้เราฟัง บอกว่าเราพูดไม่ได้ศัพย์เลยซักคำ เราคิดว่านั่นคือความฝัน
เราคิดว่ามันเป็นผลข้างเคียงจากยาที่เรากิน เพราะช่วงที่เรานอนไม่หลับเรามักจะได้ยินเสียง "หึ" ในลำคออยู่ตลอด ตอนแรกเราก็คิดว่าพี่ที่ออฟฟิศแกล้ง พอหันไปดูกับพบว่าที่ตรงนั้นไม่มีใคร เราเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งกับสิ่งที่มองไม่เห็น อาจจะเป็นเพราะเขามาทักเราแล้วเราสื่อสารไม่ได้หรือป่าว หรือเป็นเพราะยาที่เราเปลี่ยนเวลากิน เรื่องนี้ก็ยังคาใจเราอยู่ค่ะ ยังไม่มีคำตอบที่แน่ชัดสำหรับเรื่องนี้