อผมขอออกตัวก่อนนะครับว่า ผมมีเป็นผู้ชายเหมือกัน เราจอกันที่ทำงานดียวกันและตัดสินใจคบกันประมาณ 5 เดือนมาละครับ
ตอนอยู่ที่ทำงานเราเจอกันกันทุกวัน ก็คุยเล่นกันปกติ เลยทำให้เรื่องอ่านหรือไม่อ่านข้อความ ไม่ค่อยมีปัญหากันหรอกครับ
พอวันนานไปที่ทำงานถูกผลกระทบเรื่องโรคโควิด-19 ทำให้เขาได้ถูกจ้างออก แต่ผมได้อยู่ต่อ และเขาก็กลับไปอยู่บ้านของเขา
ซึ่งทำให้เราห่างกันและไม่เจอกันอีก หลังจากนั้นทำให้ผมรู้ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอ่านหรือว่าตอบข้อความเลยครับ
ส่วนใหญ่ที่ผมสังเกตุ เขาจะตอบขอความผ่านการแจ้งเตือน ไม่เข้าในแอพเลยครับ เขาเป็นคนมาไว ไปไว
และมีอยู่มาวันหนึ่ง เป็นวันเป็นวันเกิด(เขาไม่รู้ว่าวันเกิดผม) ผมผมก็ส่ง รูปภาพที่ แคบมาจากไลน์ ว่า "HR ที่บริษัทเรียกตัวให้ไปเอาเค้กวันเกิดที่บริษัท"
เขาไม่สนใจข้อความในนั้นเลย ไม่แต่บอกว่า "ขับรถดีๆนะ" ทำให้ผมต้องย้ำว่า เฮ้ยวันนี้วันเกิดผมนะ เขาได้แต่บอกว่า "ครับผม"
ทำให้ผมต้องทวง ไม่โอยพรหรือว่า อะไรซักอย่างเลยหรอ พอวันนานเข้า ผมก็พยายามทำใจ บางครั้งผมลองทดสอบเขา
โดยการไม่ทักอะไรไปเลย แต่เขาก็แทบจะไม่ทักอะไรมาหาเลย เหมือกัน จะมีบางวันทักมาตอนเช้าแค่ บอกว่าตื่นแล้วนะ
แล้วก็ผมก็ส่งข้อความไปห่ากันไม่กี่นาที เขาไม่อ่านเลยทั้งวัน แม้แต่ผมลงทักไปช่วงกลางวัน เขาก็ไม่หือไม่อือ อะไรซักอย่าง
เขาจะมาตอบอีกที ช่วงใกล้นอน หรือว่าอาจอีกวันเช้า ก็จตอบได้แค่ว่า "ตื่นแล้วนะครับ"
อ๋อและอีกอย่างเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยตอบตำถาม ก่อนหน้านั้น เช่นผมถามไป 1 2 3 4 เขาจะตอบมาเฉพาะ ข้อ 4 ที่เหลือ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมพยายามปรับตัวเขาหาเข้าทุกอย่างแต่เหมือนเขา ไม่ใส่ใจไงไม่รู้ เพื่อนที่ทำวานเดียวกันก็บอกว่าพอเถอะ ปล่อยเขาไปเถอะ
แต่ไม่รู้ทำไมผมยังไม่ยอกปล่อย เพื่อนที่ทำงานก็รู้สึกผิดที่ตอนแรกเชียร์ผมกับเขาให้ได้เป็นแฟนกัน ผมลองมาคิดใหม่อีกครั้ง
หรือว่าเขาพยายามคบกับผมโดยที่สังคมรอบข้างยุโยงให้คบกัน แบบนี้ผมยิ่งรู้สึกเสียใจมาก ทำอะไรไม่ถูก
ระหว่างพิมพ์ผมพยายามตั้งสติ เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องให้ไปกว่านี้ เรื่องที่ผมเล่าอาจยาวไปหน่อย และพิมพ์ตกบ้างนะครับ
ขอบคุณทุกท่าที่ให้คำปรึกษา
[ปรึกษา] แฟนผมไม่อ่านข้อค้ามคืนและคุยกันวันละไม่ถึง10 คำ
ตอนอยู่ที่ทำงานเราเจอกันกันทุกวัน ก็คุยเล่นกันปกติ เลยทำให้เรื่องอ่านหรือไม่อ่านข้อความ ไม่ค่อยมีปัญหากันหรอกครับ
พอวันนานไปที่ทำงานถูกผลกระทบเรื่องโรคโควิด-19 ทำให้เขาได้ถูกจ้างออก แต่ผมได้อยู่ต่อ และเขาก็กลับไปอยู่บ้านของเขา
ซึ่งทำให้เราห่างกันและไม่เจอกันอีก หลังจากนั้นทำให้ผมรู้ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอ่านหรือว่าตอบข้อความเลยครับ
ส่วนใหญ่ที่ผมสังเกตุ เขาจะตอบขอความผ่านการแจ้งเตือน ไม่เข้าในแอพเลยครับ เขาเป็นคนมาไว ไปไว
และมีอยู่มาวันหนึ่ง เป็นวันเป็นวันเกิด(เขาไม่รู้ว่าวันเกิดผม) ผมผมก็ส่ง รูปภาพที่ แคบมาจากไลน์ ว่า "HR ที่บริษัทเรียกตัวให้ไปเอาเค้กวันเกิดที่บริษัท"
เขาไม่สนใจข้อความในนั้นเลย ไม่แต่บอกว่า "ขับรถดีๆนะ" ทำให้ผมต้องย้ำว่า เฮ้ยวันนี้วันเกิดผมนะ เขาได้แต่บอกว่า "ครับผม"
ทำให้ผมต้องทวง ไม่โอยพรหรือว่า อะไรซักอย่างเลยหรอ พอวันนานเข้า ผมก็พยายามทำใจ บางครั้งผมลองทดสอบเขา
โดยการไม่ทักอะไรไปเลย แต่เขาก็แทบจะไม่ทักอะไรมาหาเลย เหมือกัน จะมีบางวันทักมาตอนเช้าแค่ บอกว่าตื่นแล้วนะ
แล้วก็ผมก็ส่งข้อความไปห่ากันไม่กี่นาที เขาไม่อ่านเลยทั้งวัน แม้แต่ผมลงทักไปช่วงกลางวัน เขาก็ไม่หือไม่อือ อะไรซักอย่าง
เขาจะมาตอบอีกที ช่วงใกล้นอน หรือว่าอาจอีกวันเช้า ก็จตอบได้แค่ว่า "ตื่นแล้วนะครับ"
อ๋อและอีกอย่างเขาเป็นคนที่ไม่ค่อยตอบตำถาม ก่อนหน้านั้น เช่นผมถามไป 1 2 3 4 เขาจะตอบมาเฉพาะ ข้อ 4 ที่เหลือ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ผมพยายามปรับตัวเขาหาเข้าทุกอย่างแต่เหมือนเขา ไม่ใส่ใจไงไม่รู้ เพื่อนที่ทำวานเดียวกันก็บอกว่าพอเถอะ ปล่อยเขาไปเถอะ
แต่ไม่รู้ทำไมผมยังไม่ยอกปล่อย เพื่อนที่ทำงานก็รู้สึกผิดที่ตอนแรกเชียร์ผมกับเขาให้ได้เป็นแฟนกัน ผมลองมาคิดใหม่อีกครั้ง
หรือว่าเขาพยายามคบกับผมโดยที่สังคมรอบข้างยุโยงให้คบกัน แบบนี้ผมยิ่งรู้สึกเสียใจมาก ทำอะไรไม่ถูก
ระหว่างพิมพ์ผมพยายามตั้งสติ เพื่อไม่ให้ตัวเองร้องให้ไปกว่านี้ เรื่องที่ผมเล่าอาจยาวไปหน่อย และพิมพ์ตกบ้างนะครับ
ขอบคุณทุกท่าที่ให้คำปรึกษา