ความไม่เข้าใจ

วันที่30/12/65 เราเป็นPCประจำห้าง แห่งหนึ่ง ซึ่งเราก้อทำยอดมาได้ตลอด แต่พอมาถึงเดือน 11/65 เรายอดตกหัวหน้างานจะให้เราออกจากงาน โดยอ้างว่า เราทำยอด ไม่ถึงเป้า ซึ่ง แบรนด์อื่น ก้อยอดไม่ถึงเป้าเหมือนกัน

เรากับแฟนมาทำงานที่กรุงเทพเพราะแฟนเราจะมาทำงานกับเพื่อนเค้าเพราเพื่อนชวนเรามีงานประจำทำอยู่แล้วเราก้อยอมออกจากงานเพื่อมาหางานใหม่เพื่อที่จะต้องอยู่กับเค้าเพราะเค้าไม่อยากแยกกันอยู่กับเราเค้าเปนคนติดเก

เราชอบผุชายคนนึงค่ะซึ่งเค้าก้อมีแฟนแล้วแต่ว่าเราก้อรุ้สึกดีต่อกัน เรายอมเปนกิ๊กทั้งที่จะเลือกคนโสดด้วยกันก้อย่อมได้ ยอมรับว่ารักเค้าแล้วค่ะ เรายุแบบเจียมตัวว่ามาทีหลังเวลายุด้วยกันเราไม่เคยพูดถึงแฟนเค

สวัสดีคะ...คือเมื่อคืนเราฝันว่าแฟนเก่าเรามาขอคืนดีทั้งที่คนนี่เลิกกับเราไปหลายปีแร้วจุๆก้อฝัน ถึงแร้วเราก้อยอมคืนดีในความฝันเราดีใจมากที่เค้ากับมาแร้วจุๆแฟนใหม่ของแฟนเก่าเราก้อมาตามแฟนเก่าเราคืนแต่แฟน

มันดูย้อนแย้งมากเลยๆนะ คนเรารักชาติคลั่งชาติ ชื่นชมทหารแนวหน้า มันก็เรื่องปกติเข้าใจได้ และเสียดสีทางการเมืองว่านี้ไงทหารมีไว้ทำไม รักทหารเชียร์ทหารให้กำลังใจทหารชั้นผู้น้อย เอ่ยมาแต่เปลือกภายนอก แต่ท

คือเราทำงานใหม่ แถมไม่มีพื้นฐานแบบไม่มีเลยสักนิด เอ็กเซลก็ไม่เก่งเพราะเราอ่ะเน้นเปลี่ยนจากเอ้กเซลมาเป็นแอปชีท แต่หัวหน้าเน้นเอ้กเซล เราพยายามเรียนรู้เองก่อนค่อยถาม เจอโจทย์ยากก็พยายามทำเองก่อน ถามเพื่

คือเขียนคำร้องขอ โอน แล้วทางเลขาสำนักขมวดท้ายหนังสือว่าให้มีคนมาแทนที่ถึงจะย้ายได้...แต่พอเรื่องเข้าหูหัวหน้าฝ่ายการคลังของสำนักแล้วเค้าก้อเลยแจ้งกลับไปบอกกับเลขาว่าระงับเรื่อง...ส่วนเลขาก้อหูเบาเชื่อ

เห็นใจตำรวจชั้นผู้น้อยที่ต้องยอมไปไหว้ขอขมา หัวหน้ากบฎที่สโมสรตำรวจ เพราะผู้ใหญ่สั่งมา เพราะคิดเพียงว่ายอมๆไปเพื่อเพื่อความสงบ แต่ผมคิดว่าพวกท่านคิดผิด เพราะถึงแม้ม็อบ จะมีเส้นใหญ่จริงแต่ท่านมีหน้าที่

คือในช่วงนั้นบ้านเมืองก้อเดือดปุดๆคล้ายๆกับเวลานี้ที่แบบว่าพร้อมจะระเบิดได้ตลอดเวลา ฉับพลันตัวละครหลักที่เล่นอยู่หน้าฉากก้อยอมถอย..(พลตรีจำลองยอมโดนจับพลเอกสุจินดายอมลาออก) จากนั้นคนไทยเกือบทั้งประเทศ