ถ้าเราอ่านฉบับนิยาย..โดยไม่ต้องชมภาพยนต์หรือการ์ตูน..
...ขอให้ข้ามตัวเอกอย่างเหล็งฮู้ชง..และวิชาเก้ากระบี่เดียวดาย..รวมถึงฟ่งชิงหยาง.ต๊กโกวคิ้วป่ายออกไป
...จะพบว่ากระบี่เย้ยยุทธจักร..มีความสนุกในเรื่องการชิงไหวชิงพริบกันระหว่างสำนักในยุทธจักรดีมาก
..
...ตั้งแต่อื้อชังไฮ้..เจ้าสำนักแชเซี้ย...ใช้ความตายของลูกชายตนเองที่ถูกลิ้มเพ้งจือฆ่าตาย..หาเหตุโค่นสำนักคุ้มกันภัยบุญบารมีของตระกูลลิ้มไว้
....แต่แท้ที่จริงอาจารย์ของอื้อชังไฮ้..เคยพ่ายแพ้ต่อลิ้มเอี่ยงโต้ว..ต้นตระกูลลิ้มผู้บัญญัติเจ็ดสิบสองท่ากระบี่พิชิตมาร....แล้วตรอมใจตายตอนอายุ 36 แต่ฝากฝังให้อื้อชังไฮ้หาทางช่วงชิงคัมภีร์กระบี่พิชิตมารให้ได้
...มันก็เป็นแค่สังเวยชีวิตลูก..หาเหตุปล้นช่วงชิง
....คนอย่างอื้อชังไฮ้มีมาก...ในสังคมนักธุรกิจ..นักการเมืองบ้านเรา
...โลภไม่มีที่สิ้นสุด..จ้องฮุบกิจการต่างๆมาเป็นของตนหมด...
...เหมือนเครือกิจการที่ขายปลีก 24 ชม. ที่ฮุบๆทุกๆอย่างมาเป็นของตน
..
...ตระกูลลิ้มหล่ะ
...ลิ้มจินน้ำ...เหมือนชาวบ้านทั่วไป...มีของดีของบรรพบุรุษแต่ไม่รู้จักใช้..ไม่รู้จักรักษา...ไม่มีกำลังดีพอที่จะรักษาไว้.สุดท้ายก็ถูกช่วงชิงไปหมดสิ้น
...แม้ว่าลิ้มเพ้งจือ..จะสามารถแก้แค้นฆ่าอื้อชังไฮ้ได้สำเร็จ
...แต่บ้านก็แตกสาแหรกขาด...ตัวเองตาบอด
..สติวิปลาส..แม้กระทั่งเมียตัวเองยังทอดทิ้ง...สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
...ตระกูลลิ้มเหมือนชาวบ้าน...ถูกนายทุน..นักการเมืองแย่งชิงที่ดินไป
...เพราะไม่เคยหมั่นศึกษาเล่าเรียน..เพิ่มพูนความรู้..สุดท้ายก็พ่ายแพ้..สูญเสียที่ทำกินไป
....กระบี่วิญญูชน.อย่างเจ้าสำนักหัวซาน(ฮั้วซัว)..งักปุกคุ้ง..ยิ่งสุดยอดกว่า...ส่งศิษย์มาตระกูลลิ้มได้เห็นการปล้นฆ่าล้างตระกูลลิ้ม...แล้วอ้างเหตุรับลิ้มเพ่งจือเป็นศิษย์แถมยกลูกสาวให้..ช่วงชิงจีวรบันทึกเคล็ดวิชาของคัมภีร์ทานตะวัน..ฆ่าศิษย์ฆ่าเจ้าสำนักชี...ใส่ร้ายเล้งฮู้ชงเป็นแพะรับบาปในทุกๆเรื่อง..ขายลูกขายเมียขายลูกศิษย์...ตัวเองกลับลอบฝึกเคล็ดวิชา
...คนอย่างงักปุกคุ้ง...เหมือนอดีตทหารใหญ่อดีตนายกฯ คนนึงที่เดินทาง 100 ล้านกิโลเมตรเพื่อเป็นนายกรัฐมนตรี
....
....จ้อแน่เซียง..หวังฮุบกลืนกินพันธมิตร 5 ขุนเขากระบี่...ซึ่งแต่เดิม 5 สำนักมีศักด์ศรีทัดเทียมกัน...แต่มันคิดเผด็จการณ์จะฮุบไว้เองเป็นพรรคใหญ่พรรคเดียว..ในบัญชาของมันเพียงผู้เดียว..พฤติกรรมไม่ได้ต่างอะไรกับฮิตเลอร์เลย
...แต่สุดท้ายมันกลับต้องมาแพ้ต่องักปุกคุ้ง..คนที่มันดูถูกหยามหยันว่าด้อยกว่ามันทุกๆด้านที่สุด..ตาบอดตกตายไป
..คนอย่างจ้อแน่เซียง..คล้ายอดีตนายกฯ ที่หนีไปต่างประเทศ
...
...ตงฟางปุ๊ป้าย...เพียงเพื่อขึ้นเป็นประมุขนิยายสุริยันจันทรา...มันต้องฆ่าสังเวยพี่น้องไปมากมาย...จับเยิ่นหวอสิง(ยิ่มอั้วเกี้ย)..กักขังใต้ทะเลสาบ...ตัวของมันเองทำลายมิตรภาพทุกสิ่งทุกอย่าง...แม้กระทั่งตัวของมันเอง...สุดท้ายเมื่อขึ้นถึงจุดสุดยอด...มันกลับมีสภาพขันทีกลับปลงตก..ทิ้งนิกายให้ชู้รักของมันก่อกรรมทำเข็ญต่อยุทธภพ...ตัวของมันกลับนั่งเย็บปักถักร้อย..ให้คนใช้ชื่อเสียงของมันหากินไป..โดยที่ไม่แก้ไขใดๆเลย
...คนอย่างตงฟางปุ๊ป้าย..เหมือนชนชั้นสูง...ที่ไม่ดูแลบริวาร..ลูกหลานให้ดีๆ...แถมไปปกป้องการทำผิดให้ด้วย
...(พฤติกรรมไม่ต่างกับกรณีพ่อแม่แพรวา 9ศพ)สุดท้ายเภทภัยก็เข้ามาหาตัว
...
..เยิ่นหวอสิง(ยิ่มอั้วเกี้ย) เป็นจอมมารอันเลวร้าย..ทุกข์ทนทรมานใต้ทะเลสาป..เพราะถูกตงฟางปุกป้ายจองจำ. ก็ไม่เคยเข็ดหลาบ..พอฆ่าตงฟางปุ๊ป้ายได้..มันก็จ้องจะครองยุทธภพต่อไปอีก
...คนอย่างเยิ่นหวอสิง..ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับอเมริกา..ชาติมหาอำนาจจอมปล้นน้ำมัน..จอมก่อสงครามของโลกใบนี้
...สุดท้ายก็มาแพ้ต่อไวรัสโควิด-19 คนตายเป็นเบือ..ไม่มีใครไปรบชนะ..ก็แพ้ภัยตัวเอง
...ก็เหมือนกับเยิ่นหวอสิง..ที่เป็นโรคหัวใจกำเริบตายไปเองนั่นแหละ
(แต่ตอนนี้คิดถึงท่านประธาน กมธ. ท่านนึง...ที่ท่านจ้องจะแก้แค้นตลอดเวลา....บุคคลิกท่านเหมือนมากๆ..ดุพอๆกัน)
....
...เจ้าอาวาสวัดเส้าหลิน..กับเจ้าสำนักบู้ตึง...นั้นน่าชิงชังกว่าใคร
...เหมือนเป็น 2 สำนักที่คอยยุแหย่..ให้คนในยุทธภพข่มกันเอง..สู้กันเอง..อาศัยการยุแนงตะแคงรั่วเก็บเกี่ยวผลประโยชน์...โดยอ้างว่าเพื่อความสงบสุขของยุทธภพ
...
....คัมภีร์ทานตะวัน...มาจากวัดเส้าหลิน....ไม่ศึกษามันก็ไม่ทำลาย
...ปล่อยให้ 2 อาวุโสสำนักหัวซานมาแอบท่องคนละครึ่งเล่ม..
...แล้วก็มาทะเลาะกันเอง..แบ่งเป็นฝ่ายปราณ..ฝ่ายกระบี่
...แล้วก็มาเสร็จหลวงจีนที่ทางวัดเส้าหลินส่งให้มาทวงวิชาคืน ซึ่งก็คือลิ้มเอี่ยงโต้วนั่นเอง
...แล้วตัวเองก็เอาเคล็ดวิชาที่ 2 อาวุโสสำนักหัวซานท่องให้ฟัง...แล้วหนีไปแอบสึก
...มาบัญญัติเป็นเจ็ดสิบสองกระบวนท่ากระบี่พิชิตมาร...ตั้งสำนักคุ้มกันภัยบุญบารมีมีชื่อเสียงโด่งดัง
...สุดท้ายเมื้อนิกายสุริยันจันทราบุดสำนักหัวซาน..ก็ช่วงชิงเคล็ดวิชาของ 2 อาวุโสไปได้เป็นคัมภีร์ทานตะวันที่ตงฟางปุ๊ป้ายฝึกสำเร็จ
...ต้นเหตุมาจากวัดเส้าหลินทั้งนั้น..
...แต่ไม่แก้ไขอะไร
..ก็แค่ยุแยงให้เหล็งฮู้ชง..ทำตามใจตนเอง..
...สุดท้าย
...พรรคอื่นๆฆ่ากันตายหมด
....วัดเส้าหลินกับสำนักบู๊ตึงรอดปลอดภัยดังเดิม
....
..วัดเส้าหลินกับบู๊ตึง..เหมือนตาอยู่คว้าพุงปลาของตาอินกับตานาแย่งกัน
....พฤติกรรมเหมือนสื่อมวลชนไทย
..ขายข่าวให้ประชาชนแตกแยก...ตัวเองร่ำรวยสุขสบาย
....
...นิยายเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักรไม่จำเป็นต้องมีเหล็งฮู้ชงและเก้ากระบี่เดียวดาย...สุดท้ายสำนักต่างๆก็จะฆ่าฟันกันตายไปเองอยู่ดี
กระบี่เย้ยยุทธจักรเป็นนิยายที่วางโครงเรื่องได้ดีมากๆ...ถ้าจะข้ามเรื่องของเหล็งฮู้ชงกับเก้ากระบี่เดียวดายไปบ้าง
* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะ...ขอให้ข้ามตัวเอกอย่างเหล็งฮู้ชง..และวิชาเก้ากระบี่เดียวดาย..รวมถึงฟ่งชิงหยาง.ต๊กโกวคิ้วป่ายออกไป
...จะพบว่ากระบี่เย้ยยุทธจักร..มีความสนุกในเรื่องการชิงไหวชิงพริบกันระหว่างสำนักในยุทธจักรดีมาก
..
...ตั้งแต่อื้อชังไฮ้..เจ้าสำนักแชเซี้ย...ใช้ความตายของลูกชายตนเองที่ถูกลิ้มเพ้งจือฆ่าตาย..หาเหตุโค่นสำนักคุ้มกันภัยบุญบารมีของตระกูลลิ้มไว้
....แต่แท้ที่จริงอาจารย์ของอื้อชังไฮ้..เคยพ่ายแพ้ต่อลิ้มเอี่ยงโต้ว..ต้นตระกูลลิ้มผู้บัญญัติเจ็ดสิบสองท่ากระบี่พิชิตมาร....แล้วตรอมใจตายตอนอายุ 36 แต่ฝากฝังให้อื้อชังไฮ้หาทางช่วงชิงคัมภีร์กระบี่พิชิตมารให้ได้
...มันก็เป็นแค่สังเวยชีวิตลูก..หาเหตุปล้นช่วงชิง
....คนอย่างอื้อชังไฮ้มีมาก...ในสังคมนักธุรกิจ..นักการเมืองบ้านเรา
...โลภไม่มีที่สิ้นสุด..จ้องฮุบกิจการต่างๆมาเป็นของตนหมด...
...เหมือนเครือกิจการที่ขายปลีก 24 ชม. ที่ฮุบๆทุกๆอย่างมาเป็นของตน
..
...ตระกูลลิ้มหล่ะ
...ลิ้มจินน้ำ...เหมือนชาวบ้านทั่วไป...มีของดีของบรรพบุรุษแต่ไม่รู้จักใช้..ไม่รู้จักรักษา...ไม่มีกำลังดีพอที่จะรักษาไว้.สุดท้ายก็ถูกช่วงชิงไปหมดสิ้น
...แม้ว่าลิ้มเพ้งจือ..จะสามารถแก้แค้นฆ่าอื้อชังไฮ้ได้สำเร็จ
...แต่บ้านก็แตกสาแหรกขาด...ตัวเองตาบอด
..สติวิปลาส..แม้กระทั่งเมียตัวเองยังทอดทิ้ง...สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง
...ตระกูลลิ้มเหมือนชาวบ้าน...ถูกนายทุน..นักการเมืองแย่งชิงที่ดินไป
...เพราะไม่เคยหมั่นศึกษาเล่าเรียน..เพิ่มพูนความรู้..สุดท้ายก็พ่ายแพ้..สูญเสียที่ทำกินไป
....กระบี่วิญญูชน.อย่างเจ้าสำนักหัวซาน(ฮั้วซัว)..งักปุกคุ้ง..ยิ่งสุดยอดกว่า...ส่งศิษย์มาตระกูลลิ้มได้เห็นการปล้นฆ่าล้างตระกูลลิ้ม...แล้วอ้างเหตุรับลิ้มเพ่งจือเป็นศิษย์แถมยกลูกสาวให้..ช่วงชิงจีวรบันทึกเคล็ดวิชาของคัมภีร์ทานตะวัน..ฆ่าศิษย์ฆ่าเจ้าสำนักชี...ใส่ร้ายเล้งฮู้ชงเป็นแพะรับบาปในทุกๆเรื่อง..ขายลูกขายเมียขายลูกศิษย์...ตัวเองกลับลอบฝึกเคล็ดวิชา
...คนอย่างงักปุกคุ้ง...เหมือนอดีตทหารใหญ่อดีตนายกฯ คนนึงที่เดินทาง 100 ล้านกิโลเมตรเพื่อเป็นนายกรัฐมนตรี
....
....จ้อแน่เซียง..หวังฮุบกลืนกินพันธมิตร 5 ขุนเขากระบี่...ซึ่งแต่เดิม 5 สำนักมีศักด์ศรีทัดเทียมกัน...แต่มันคิดเผด็จการณ์จะฮุบไว้เองเป็นพรรคใหญ่พรรคเดียว..ในบัญชาของมันเพียงผู้เดียว..พฤติกรรมไม่ได้ต่างอะไรกับฮิตเลอร์เลย
...แต่สุดท้ายมันกลับต้องมาแพ้ต่องักปุกคุ้ง..คนที่มันดูถูกหยามหยันว่าด้อยกว่ามันทุกๆด้านที่สุด..ตาบอดตกตายไป
..คนอย่างจ้อแน่เซียง..คล้ายอดีตนายกฯ ที่หนีไปต่างประเทศ
...
...ตงฟางปุ๊ป้าย...เพียงเพื่อขึ้นเป็นประมุขนิยายสุริยันจันทรา...มันต้องฆ่าสังเวยพี่น้องไปมากมาย...จับเยิ่นหวอสิง(ยิ่มอั้วเกี้ย)..กักขังใต้ทะเลสาบ...ตัวของมันเองทำลายมิตรภาพทุกสิ่งทุกอย่าง...แม้กระทั่งตัวของมันเอง...สุดท้ายเมื่อขึ้นถึงจุดสุดยอด...มันกลับมีสภาพขันทีกลับปลงตก..ทิ้งนิกายให้ชู้รักของมันก่อกรรมทำเข็ญต่อยุทธภพ...ตัวของมันกลับนั่งเย็บปักถักร้อย..ให้คนใช้ชื่อเสียงของมันหากินไป..โดยที่ไม่แก้ไขใดๆเลย
...คนอย่างตงฟางปุ๊ป้าย..เหมือนชนชั้นสูง...ที่ไม่ดูแลบริวาร..ลูกหลานให้ดีๆ...แถมไปปกป้องการทำผิดให้ด้วย
...(พฤติกรรมไม่ต่างกับกรณีพ่อแม่แพรวา 9ศพ)สุดท้ายเภทภัยก็เข้ามาหาตัว
...
..เยิ่นหวอสิง(ยิ่มอั้วเกี้ย) เป็นจอมมารอันเลวร้าย..ทุกข์ทนทรมานใต้ทะเลสาป..เพราะถูกตงฟางปุกป้ายจองจำ. ก็ไม่เคยเข็ดหลาบ..พอฆ่าตงฟางปุ๊ป้ายได้..มันก็จ้องจะครองยุทธภพต่อไปอีก
...คนอย่างเยิ่นหวอสิง..ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับอเมริกา..ชาติมหาอำนาจจอมปล้นน้ำมัน..จอมก่อสงครามของโลกใบนี้
...สุดท้ายก็มาแพ้ต่อไวรัสโควิด-19 คนตายเป็นเบือ..ไม่มีใครไปรบชนะ..ก็แพ้ภัยตัวเอง
...ก็เหมือนกับเยิ่นหวอสิง..ที่เป็นโรคหัวใจกำเริบตายไปเองนั่นแหละ
(แต่ตอนนี้คิดถึงท่านประธาน กมธ. ท่านนึง...ที่ท่านจ้องจะแก้แค้นตลอดเวลา....บุคคลิกท่านเหมือนมากๆ..ดุพอๆกัน)
....
...เจ้าอาวาสวัดเส้าหลิน..กับเจ้าสำนักบู้ตึง...นั้นน่าชิงชังกว่าใคร
...เหมือนเป็น 2 สำนักที่คอยยุแหย่..ให้คนในยุทธภพข่มกันเอง..สู้กันเอง..อาศัยการยุแนงตะแคงรั่วเก็บเกี่ยวผลประโยชน์...โดยอ้างว่าเพื่อความสงบสุขของยุทธภพ
...
....คัมภีร์ทานตะวัน...มาจากวัดเส้าหลิน....ไม่ศึกษามันก็ไม่ทำลาย
...ปล่อยให้ 2 อาวุโสสำนักหัวซานมาแอบท่องคนละครึ่งเล่ม..
...แล้วก็มาทะเลาะกันเอง..แบ่งเป็นฝ่ายปราณ..ฝ่ายกระบี่
...แล้วก็มาเสร็จหลวงจีนที่ทางวัดเส้าหลินส่งให้มาทวงวิชาคืน ซึ่งก็คือลิ้มเอี่ยงโต้วนั่นเอง
...แล้วตัวเองก็เอาเคล็ดวิชาที่ 2 อาวุโสสำนักหัวซานท่องให้ฟัง...แล้วหนีไปแอบสึก
...มาบัญญัติเป็นเจ็ดสิบสองกระบวนท่ากระบี่พิชิตมาร...ตั้งสำนักคุ้มกันภัยบุญบารมีมีชื่อเสียงโด่งดัง
...สุดท้ายเมื้อนิกายสุริยันจันทราบุดสำนักหัวซาน..ก็ช่วงชิงเคล็ดวิชาของ 2 อาวุโสไปได้เป็นคัมภีร์ทานตะวันที่ตงฟางปุ๊ป้ายฝึกสำเร็จ
...ต้นเหตุมาจากวัดเส้าหลินทั้งนั้น..
...แต่ไม่แก้ไขอะไร
..ก็แค่ยุแยงให้เหล็งฮู้ชง..ทำตามใจตนเอง..
...สุดท้าย
...พรรคอื่นๆฆ่ากันตายหมด
....วัดเส้าหลินกับสำนักบู๊ตึงรอดปลอดภัยดังเดิม
....
..วัดเส้าหลินกับบู๊ตึง..เหมือนตาอยู่คว้าพุงปลาของตาอินกับตานาแย่งกัน
....พฤติกรรมเหมือนสื่อมวลชนไทย
..ขายข่าวให้ประชาชนแตกแยก...ตัวเองร่ำรวยสุขสบาย
....
...นิยายเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักรไม่จำเป็นต้องมีเหล็งฮู้ชงและเก้ากระบี่เดียวดาย...สุดท้ายสำนักต่างๆก็จะฆ่าฟันกันตายไปเองอยู่ดี