เราคบกับแฟนมา 7 ปีกว่า อยู่ด้วยกัน มีปัญหาหลายครั้ง เรื่องเล็กๆ น้อยๆ
เมื่อ ปลายปี 59 เค้าเลิกกับเรา ไม่ถึงเดือน เค้าไปมีอะไรกับคนอื่น โดยที่เราก็รู้ แต่ก็ยอมโง่ เค้าทำทุกอย่างเพื่อไล่เราออกไปจากชีวิต แต่เรายอมเค้าทุกอย่างเพื่อให้เค้ายังอยู่ในชีวิตเรา เราใช้เวลา 1 เดือนในการง้อเค้า จนสำเร็จเค้ากลับมา
หลังจากที่ กลับมาคบกัน ได้ปีกว่าๆ เรารู้สึกว่าเราเหนื่อย เพราะเราทำงานหาเงิน เค้าก็ทำนะ แต่เราเริ่มไม่ไหว ปัญหาเริ่มเกิดขึ้น เราย้ายหอ เราเอาแม่เรามาอยู่ด้วย ปัญหาเริ่มเกิดขึ้นเรื่อยๆ จนเราขอห่างจากเค้าสักพัก ไม่กี่สัปดาห์เราก็กลับไปอยู่กับเค้า เค้าก็สนใจเรา แต่เค้าไม่ค่อยทำงาน เค้าชอบตีไก่ เย็นก็ไปกินเหล้าเบียร์กับเพื่อนฝูงเค้า เราก็ไม่ว่า ถือว่าเป็นความสุขเค้า ถึงเวลาก็กลับห้อง เป็นเวลาได้สักพัก เรารู้สึกเหนื่อยมาก บวกกับเราทำงานเป็นครูด้วย เรามีรถคันเดียวก็เลยให้เค้าไปรับไปส่ง บางครั้งเราก็รู้สึกอายผู้ปกครอง เพราะเค้า มีอยู่ครั้งนึง เรารอเค้ามารับ รร. เลิก 16.45 น. เราโทรหาเค้า เค้าไม่รับ เรารอเค้านานจน 19.00 น. กว่า พอเค้ามารับเราก็ไม่อยากพูดไร อยากให้เค้ารู้สึกผิดเอง เค้าเป็นผู้ชายไม่ค่อยคิดอะไร หลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เราไม่โอเคเรื่อยๆ และเราคิดว่าเราน่าจะหาคู่ชีวิตได้ดีกว่านี้ เราเลยขอแยกออกมาอยู่กับแม่
หลังจากเรามาอยู่กับแม่ เราก็ทำแต่งาน กลับบ้านนอน ไม่ค่อยได้ติดต่อกับเค้า เค้าคนนั้นก็เศร้า ก็เสียใจนะคะ คอยทักหา คอยง้อเรามาตลอด เราก็ยอมใจอ่อน กลับไปคุยไปหาเค้า แต่เค้ายังเป็นเหมือนเดิม ก็เลยกลับไปสู่สถานการณ์แบบนี้หลายรอบ จนเค้าบวช
เค้าบวช เราก็ไม่ได้ไปนะคะ แต่ตอนนั้นเราก็คุยกันอยู่ ตอนนั้นต้นปี เราก็คุยกันถึงกลางปี 62 อาการของเรากลับมา เราเหนื่อยมาก เราต้องรับปัญหาจากที่ทำงาน และเราก็สอนพิเศษเพิ่ม ทำให้เราเป็นคนหายจากเค้าอีกครั้ง เค้าก็พยายามทักมาหา เดือนกว่า ๆ แต่เราไม่ได้ตอบอะไร จนเค้าหายไปเราเลย พยายาม ทักหาเค้า ก็คุยกัน และเราก็หายอีก เป็นแบบนี้ประมาณ 2 -3 ครั้ง จนเราคิดว่า เราอาจจะเลิกกันไปแล้วจริงๆ
จนวันนึง ได้ข่าวว่าเค้าส่งรูปผู้หญิงให้เพื่อนเค้าดู ใจเรามันก็ร้อนรุมเป็นไฟ ก็เลยติดต่อเค้า เค้าบล็อคทั้งเบอร์ ทั้งไลน์ จนได้คุยกัน เราขอโทษเค้าตลอด เรารู้สึกผิดกับเค้ามาก เราอยากได้โอกาสอีกสักครั้งจากเค้า เราพร้อมทำทุกอย่าง เรายอมรับผิดกับการกระทำตัวเอง เราร้องไห้มาตลอด จนถึงปัจจุบัน ณ วันนี้ 3 พฤษภาคม 2563 เดือนกว่าที่เราพยายามง้อเค้า เราสำนึกผิดจริงๆ ที่เราทำไป เราอยากได้เค้ากลับมา เราเพิ่งรู้ว่า เรายังรักเค้ามากๆ จะให้ทนลำบาก เหนื่อยแค่ไหนก็ยอม
จนถึงวันนี้เรารู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ ร้องไห้เกือบทุกวัน เศร้ามาตลอด ทั้งที่เราเป็นคนเดินออกมา บางวันก็อยากจะตัดใจ บางวันก็ร้องไห้เพราะคิดถึงเค้ามากๆ
มันสับสน มันจุกที่คอ เราควรทำยังไงดี ถ้าให้ถามใจตอนนี้ เราอยากได้โอกาสจากเค้า อีกแค่สักครั้ง สัญญาว่าจะไม่ทำผิดอีก เรารู้แล้วว่าเรารักเค้ามาก
ช่วยแนะนำวิธีหน่อยค่ะ ว่าควรทำอย่างไรดี เราไม่อยากมีคนใหม่ เรารักแฟนคนนี้มากๆ เค้าคือ คนแรกของชีวิต และ อยากให้เป็นคนสุดท้าย หากเค้าไม่กลับมา เราก็ตั้งใจจะไม่มีใครค่ะ ขอบคุณทุกคำแนะนำ
ทำอย่างไรให้ลืมคนที่รักได้
เมื่อ ปลายปี 59 เค้าเลิกกับเรา ไม่ถึงเดือน เค้าไปมีอะไรกับคนอื่น โดยที่เราก็รู้ แต่ก็ยอมโง่ เค้าทำทุกอย่างเพื่อไล่เราออกไปจากชีวิต แต่เรายอมเค้าทุกอย่างเพื่อให้เค้ายังอยู่ในชีวิตเรา เราใช้เวลา 1 เดือนในการง้อเค้า จนสำเร็จเค้ากลับมา
หลังจากที่ กลับมาคบกัน ได้ปีกว่าๆ เรารู้สึกว่าเราเหนื่อย เพราะเราทำงานหาเงิน เค้าก็ทำนะ แต่เราเริ่มไม่ไหว ปัญหาเริ่มเกิดขึ้น เราย้ายหอ เราเอาแม่เรามาอยู่ด้วย ปัญหาเริ่มเกิดขึ้นเรื่อยๆ จนเราขอห่างจากเค้าสักพัก ไม่กี่สัปดาห์เราก็กลับไปอยู่กับเค้า เค้าก็สนใจเรา แต่เค้าไม่ค่อยทำงาน เค้าชอบตีไก่ เย็นก็ไปกินเหล้าเบียร์กับเพื่อนฝูงเค้า เราก็ไม่ว่า ถือว่าเป็นความสุขเค้า ถึงเวลาก็กลับห้อง เป็นเวลาได้สักพัก เรารู้สึกเหนื่อยมาก บวกกับเราทำงานเป็นครูด้วย เรามีรถคันเดียวก็เลยให้เค้าไปรับไปส่ง บางครั้งเราก็รู้สึกอายผู้ปกครอง เพราะเค้า มีอยู่ครั้งนึง เรารอเค้ามารับ รร. เลิก 16.45 น. เราโทรหาเค้า เค้าไม่รับ เรารอเค้านานจน 19.00 น. กว่า พอเค้ามารับเราก็ไม่อยากพูดไร อยากให้เค้ารู้สึกผิดเอง เค้าเป็นผู้ชายไม่ค่อยคิดอะไร หลังจากนั้นก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้เราไม่โอเคเรื่อยๆ และเราคิดว่าเราน่าจะหาคู่ชีวิตได้ดีกว่านี้ เราเลยขอแยกออกมาอยู่กับแม่
หลังจากเรามาอยู่กับแม่ เราก็ทำแต่งาน กลับบ้านนอน ไม่ค่อยได้ติดต่อกับเค้า เค้าคนนั้นก็เศร้า ก็เสียใจนะคะ คอยทักหา คอยง้อเรามาตลอด เราก็ยอมใจอ่อน กลับไปคุยไปหาเค้า แต่เค้ายังเป็นเหมือนเดิม ก็เลยกลับไปสู่สถานการณ์แบบนี้หลายรอบ จนเค้าบวช
เค้าบวช เราก็ไม่ได้ไปนะคะ แต่ตอนนั้นเราก็คุยกันอยู่ ตอนนั้นต้นปี เราก็คุยกันถึงกลางปี 62 อาการของเรากลับมา เราเหนื่อยมาก เราต้องรับปัญหาจากที่ทำงาน และเราก็สอนพิเศษเพิ่ม ทำให้เราเป็นคนหายจากเค้าอีกครั้ง เค้าก็พยายามทักมาหา เดือนกว่า ๆ แต่เราไม่ได้ตอบอะไร จนเค้าหายไปเราเลย พยายาม ทักหาเค้า ก็คุยกัน และเราก็หายอีก เป็นแบบนี้ประมาณ 2 -3 ครั้ง จนเราคิดว่า เราอาจจะเลิกกันไปแล้วจริงๆ
จนวันนึง ได้ข่าวว่าเค้าส่งรูปผู้หญิงให้เพื่อนเค้าดู ใจเรามันก็ร้อนรุมเป็นไฟ ก็เลยติดต่อเค้า เค้าบล็อคทั้งเบอร์ ทั้งไลน์ จนได้คุยกัน เราขอโทษเค้าตลอด เรารู้สึกผิดกับเค้ามาก เราอยากได้โอกาสอีกสักครั้งจากเค้า เราพร้อมทำทุกอย่าง เรายอมรับผิดกับการกระทำตัวเอง เราร้องไห้มาตลอด จนถึงปัจจุบัน ณ วันนี้ 3 พฤษภาคม 2563 เดือนกว่าที่เราพยายามง้อเค้า เราสำนึกผิดจริงๆ ที่เราทำไป เราอยากได้เค้ากลับมา เราเพิ่งรู้ว่า เรายังรักเค้ามากๆ จะให้ทนลำบาก เหนื่อยแค่ไหนก็ยอม
จนถึงวันนี้เรารู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ ร้องไห้เกือบทุกวัน เศร้ามาตลอด ทั้งที่เราเป็นคนเดินออกมา บางวันก็อยากจะตัดใจ บางวันก็ร้องไห้เพราะคิดถึงเค้ามากๆ
มันสับสน มันจุกที่คอ เราควรทำยังไงดี ถ้าให้ถามใจตอนนี้ เราอยากได้โอกาสจากเค้า อีกแค่สักครั้ง สัญญาว่าจะไม่ทำผิดอีก เรารู้แล้วว่าเรารักเค้ามาก
ช่วยแนะนำวิธีหน่อยค่ะ ว่าควรทำอย่างไรดี เราไม่อยากมีคนใหม่ เรารักแฟนคนนี้มากๆ เค้าคือ คนแรกของชีวิต และ อยากให้เป็นคนสุดท้าย หากเค้าไม่กลับมา เราก็ตั้งใจจะไม่มีใครค่ะ ขอบคุณทุกคำแนะนำ