เรื่องมีอยู่ว่า ท. เนี่ยเป็นเพื่อนกับเรามา 3 ปี เราก็คุยกับ ท. แบบเพื่อนทั่วๆไปเลย สนิทกันมาก ละมาปีนี้ท. ชอบเรา เเล้วเรากับ ท. ก็คุยกันเรื่อยๆจนตัดสินใจคบกัน เเต่พอคบกันไป ดูไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ เรากับ ท. ไม่ค่อยเข้าใจกัน เรารักกันนะ เเต่คบเเล้วรู้สึกว่ามันไม่ได้ทำให้เราสบายใจ เเต่มันทำให้ อึดอัด ขึ้นเรื่อยๆอ่ะ มันไม่เป็นตัวเอง อันนี้เราบอกก่อนเลยนะก่อนเราคบท. เราเป็นเพื่อนกัน เราเเบบพูดหยาบใส่กันมาโดยตลอด เเล้วตอนเป็นเเฟนกันเนี่ย ท. ไม่อยากให้เราพูดหยาบอะไรเเบบนี้ เราเป็นคนดาร์กๆอ่ะ555 เเต่ท.ก็จะหวานหน่อย เราอ่ะไม่ค่อยมีเวลาให้ท. เพราะบ้านเรามีธุรกิจ เราต้องคุยกับลูกค้าเเทนพ่อบ้าง สั่งของมาเเทนพ่อ เเละดูลูกน้อง ซีงเราไม่ค่อยมีเวลาว่าง เราก็เลยเลิกกัน เพราะ ท. ก็เเบบบอกเพื่อนสนิท ขอเเทนว่า จ. ละกัน บอกว่าเราว่า เราอ่ะไม่ค่อยมีเวลาว่างให้ ท. เลย ก็เลยเลิกกัน ตลอดที่เราคบกับท. มา จ.รู้ทุกอย่างอะไรเกิดขึ้น ซึ่งเวลาเรามีปัญหา เราก็จะปรึกษา จ. ท.ก็ปรึกษา จ. มาตลอด จนเราเลิกกับ จ. ท.ก็ชอบ จ. เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเรื่องของท.แล้วเราไม่เกี่ยว เเล้ว จ. เนี่ยก็มีเเฟนอยู่เเล้ว เเต่ จ. คุยกับ ท. ทุกวัน มาบอกเราด้วยว่าเป็นยังไง คุยกันเยอะมาก คือเราอ่ะก็เเอบเสียใจนิดๆเเต่ก็ไม่ถึงขนาดร้องไห้ เราก็โอเค วันนั้นเราเเอบไปเห็นเเชทที่ท. กับ จ. คุยกัน เรารู้สึกโคตรจุกอ่ะ จ.บอก ท. ว่าเราเย็นชา เลิกกันไปก็ดีละ ซึ่งเเบบ เราเพื่อนสนิทเเกอ่ะ ทำไมว่าเเบบเราเเบบนี้อ่ะ มันเเย่สุดๆอ่ะ เเต่เราก็ทำไเป็นไม่รู้อะไร ตอนนี้ 3 เดือนเเล้ว เขาก็ยังคุยกันอยู่ เราก็ห้ามอะไรไม่ได้ เพราะไม่ใช่ที่ของเราเเล้ว เราก็โอเค เราเเค่อยากรู้ว่า เราไม่อยากเลิกเป็นเพื่อนกัน เเต่ตอนนี้เราอ่ะมีไรไม่บอก จ.เลยนะ รู้สึกว่าไว้ใจไม่ได้อีกเเล้วอ่ะ เราไม่อยากคิดมาก เราอยากทำตัวปกติ ต้องทำยังไง มันสับสนบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าต้องไปต่อยังไง
เพื่อนคุยกับเเฟนเก่า