โดนเหมืนกันมั้ยยยพี่คนโต

คือเราจะมาพูดถึงน้องสาวของเราที่เเม่ตามใจจนเป็นนิสัยเรากับ น้องสาวพ่อเเม่เดียวกันนะ แต่พ่อกับเเม่เเยกทางกันเราอยู่ฝั่งพ่อ เเต่พ่อมีก็เหมือนไม่มี ย้ายบ้านไปอยู่กับภรรยาใหม่มีลูกคนใหม่เเล้วด้วย เราตลอดมาเเต่เล็กจนโตเราก็เลยไม่เคยอยู่กับเเม่เเบบจริงๆจังๆมีเเค่ปิดเทอมมาเดือนนึงเเล้วก็กลับ (เราอยู่กับปู่ย่า) เเล้วคราวนี้เราก็มาเหมือนปกติเเต่ติดโควิดเลยกลับบ้านปู่กับย่าไม่ได้เลยต้อง อยู่ยาวจนกว่าโควิดจะควบคุมได้ เข้าเรื่องเลยนะคือความสัมพันธ์เรากับที่นี่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ตั้งเเต่มาเลยนะ สมมติว่าเเม่ให้เรากับน้องซื้อขนม เราหยิบขนมชิ้นละ35บาท น้องหยิบ50+ พอเราบอกว่าน้องซื้อเท่านี้นะเยอะกว่าหนู หนูขอหยิบเพิ่มได้มั้ยเเม่ก็จะบอกว่า น้องยังเด็กซื้อขนมกินเยอะก็ปกติ เราอ่ะพอเเล้ว พอเรามองน้อง เเม่ก็จะบอกว่า มองอะไรน้องรู้ว่าไม่พอใจรึจะไม่เอา เเล้วก็กับข้าวตอนเย็นเเม่จะซื้อกับข้าวม่ใช่มั้ยเราสังเกตมานานเเล้วเเม่จะชอบซื้อของที่เเบบ สมมติกับข้าววันนี้คือเเกงส้ม เเม่ก็จะซื้อไก่ป๊อบมาให้น้องพอเราถามว่าเเบบเเม่ของหนูละแม่ก็จะบอกว่าไม่รู้ว่าเราจะเอาอะไร (เราก็คิดอย่างน้อยซื้อเเบบเดียวกันมาให้หน่อยก็ดี) เราก็นั่งกินข้าวไปพอกิยข้าวเสร็จเราก็เเบบอยากกินบ้างก็ขอน้องกินหน่อยน้องก็จะวิ่งเเจ้นไปหาเเม่บอกเราขอน้องกิน(เราก็เเบบว้อทเดอะ!!เเค่นี้ต้องบอกเเม่ด้วยหรอ)แม่ก็ตะบอกแย่งน้องกินทำไมอ้วนเป็นหมูเเล้วจะกินอะไรอีก เราเป็นคนเก็บอารมณ์นะไม่กวนต่อถ้าเค้าพูดเเบบนั้น มีหลายครั้งที่เราทะเลาะกับน้องพอเราบอกเเม่ แม่ก็จะสวนเเทบทุกครั้งว่าเเบบเรานะไม่ดี หน้าตาไม่ยิ้มเเย้มน้องไม่ชอบ (หน้าตาเราผิดหรอที่หน้าเเบบนี้)ครั้งนี้หนักสุดพิมพ์ไปน้ำตาจะไหลอะเรื่องนี้ คือวันนี้เราอะนั่งเล่นโทรศัพท์เเล้วน้องก็มองเราเล่นเราก็แบบมองทำไมไม่เล่นของตัวเอง น้องก็จะเลิกมองเเล้วซักพักก็มองอีกเรารู้เลยทำไมน้องไม่เล่นคือเเม่บอกให้หยุดเล่นซักพัก คือตอนที่เเม่บอกคือ16:30น.ไงตอนนี้หกโมงจะครึ่งเเล้วเรารู้ทันเลยถามไปว่าจะฟ้องเเม่ใช่ปะว่าพี่เล่นเเล้วเองไม่เล่นนางก็ตอบใช่จะฟ้องเราก็เเบบ ทำไมอะพี่สังเกตมาหลายครั้งเเล้วนะตั้งเเต่มา เองชอบหาเรื่องจับผิดพี่ไม่ยอมเเบ่งอะไรพี่ เองไม่ชอบพี่ใช่ปะ น้องไม่ตอบเดินหนีครั้งนี้เราขึ้นนิดๆเพราะเราย้อนกลับไปมองหลายๆเรื่องที่น้องทำให้เรา เราเลยพูดไปอีกรอบว่าเกลียดกูใช่ปะ (ของขึ้นอะเเงงง) นอนตอบใช่เกลียดไม่อยากมีพี่อยากเป็นลูกคนเดียว เราก็เเบบเเอบจิตตอบกลับไปจะให้กูฆ่าตัวตายมั้ยละจะได้เป็นลูกคนเดียว นางก็เเบบเปล่าเเต่เกลียดเเต่ก็ไม่รู้สิ เราก็ต่อไปว่าทำไมทำอะไรให้เกลียดนางบอกว่าเเม่ชอบให้นางเก็บผ้าของฉันด้วยนางบอกนางไม่ชอบ เเล้วเวลากินข้าวเเม่ชอยใช้นางหยิบเเก้วกับน้ำ เราก็เเบบจะไม่ทำอะไรเลยรึไงพี่ก็หยิบหม้อหุงข้าวไปไงแกะกับข้าวหยิบจานไง เเล้วก็บอหต่อว่าอีกอย่างพี่ล้างจานอยู่ตลอดเเม่เลยให้เก็บผ้าให้ไง นางก็บอกต่อว่านางไม่ชอบให้ฉันอยู่ที่นี้นางอยากลูกคนเดียว เราของขึ้นอีกรอบบอกถ้าไม่มีกูก็ไม่มีเพราะกูเกิดก่อน!เราบอกเราจะบอกเเม่เรื่องที่พูดกันวันนี้ พอเร่บอกเเม่นั้นเเหละค่ะคำเดิมๆ เราทำหน้าตาไม่ดีเองน้องเลยเกลียดเราไม่ได้พูดอะไรต่อแม่บอกว่าไม่ต้องมาฟ้องเรื่องของเอง2คน พอคราวนี้เราเลยเเบบงอนมั้ง ไม่ยอมกินข้าวเย็นน้องเราชอบเเขวะถึงเรา วันนี้นางเเขวะว่าถ้าไม่กินข้าวเย็นจะเป็นอะไรมั้ย เเม่ก็ตอบว่าถ้าไม่กินข้าวบ่อยๆก็จะเป็นโรคกระเพาะ นางเลยบอกว่าหนูกินตลอดหนูคงไม่เป็น เพราะหนูไม่เหมือนใครบางคน เเล้วซักพักเเม่กับน้องก็ไปอาบน้ำด้วยกันด้วยความที่เสียงมันก้อง เราก็ได้ยินเเม่พูดกับน้องถึงเราว่า เเบบเรื่องเค้าเเทนเราว่าเค้าอะเรา รู้สึกเหมือนเราไม่ใช่ลูกเค้าไรงี้ได้ปะ นางก็พูดกันจนออกมาพอเห็นเราอยู่ก็เลิกคุยเเล้วก็เข้าห้องกันไปน้องก็พูดถึงเราต่อชอบเอาเราไปสมมติในทางที่ไม่ดี จนถึงเมื่อกี้เเม่ออกว่าเรียกเรา เราก็เเบบห๊ะ นางไม่ตอบเข้าห้องล็อคประตู ตอนนี้นั่งร้องไห้อยู่อยากกลับบ้านไปหาปู่ย่า รอโควิดหาบก่อนอะ ใครเป็นบ้างอะ