คือสถานที่ใด

ผมอยู่บนเรือสินค้า ณ น่านน้ำอินโดนีเซีย ใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดปากและจมูกใว้อากาศร้อนมากวันนั้นผมออกไปทำงานที่ดาดฟ้าเรือ เหนื่อเปียกผ้าปิดหน้าจนทำไห้ผมหายใจไม่ค่อยสะดวก และเรือก็โครงไปโครงมา จนทำไห้ผมหมดสติและล้มทั้งยืน แล้วภาพก็ตัดไปและรู้สึกตีวอีกที ผมไดด้เห็นปุยเมฆที่สวยงามผมลอยอยู่เหมือปุยเมฆนั้น ที่นั้นมีแสงสีทองเลื่อๆผมมองดูตัวเองก็ได้รุ้ว่าตัวเองเป็นดวงแก้ว คืออยู่ข้างในดวงแก้วแล้วก็ลอยหันมิงไปรอบๆ และรุ้สึก เบาสบายมีความสุขมาๆๆมากมายอย่างที่ไม่เคยมีความสุขมาก่อนมันเบาสบายและสิ่งที่เห็นมันแจ่มชัด ชัดเจนในความรู้สึกอย่างมากมากกว่าตอนมีตัวตนบนโลกซะอีก แล้วสักพักนึกผมก็ฟื้นกลับมา ลืมตาขึ้น สรั่งเรือคือหัวหน้าผมกำลังขเย่าตัวผมและเรียกชื่อไห้ผมตื่น คำถามแรกผม ถามสรั่งเรือว่า หน้าผมเป็นสีอะไร สรั่งเรือบอก สีขาวซีด ผมรุ้ทันทีว่าผมไม่ได้หายใจผมตายไปประมาณ5นาทีมั้งเห็นสรั่งบอก  ตอนที่ผมฟื้นขึ้นมาครั้งแรกที่รู้สึกคือ รุ้สึกปวดหหัว และหนักตัวมากๆ การมีตัวตนนี้ช่างเป็นทุกข์จริงผมคิดว่างั้นนะตอนนั้น และอยากกลับไปสถานที่แห่งนั้นอีกอยากไปเป็นเวงแก้วอีกมันช่างมีความสุขเสียจริงๆ อยากถาม สมช ว่าที่แห่งนั้นคือที่กัน แล้วจะไปยังใง ก่อนที่จะเกิเหตุการนี้ผมได้นั่งสมาธิหลังอาหารเย็นทุกวันเป็นเวลา2เดือน วันละ1/2-1ชม. ตอนนั่งก็ได้มีความสุขติดอยู่ตลอดทั้งวันประมาณนี้ครับจะเกียวกับที่ผมได้ทำสมาธิหราเปล่านะ พอหมดสติไปก็ได้ไปอยู่ที่นั้นเลยครับขอถามท่านสมาชิกแค่นนี้ครับ