*ก่อนอื่นเลยต้องขอภัยในกระทู้ที่อาจมีความผิดพลาดหรือแทคผิดหัวข้อไปต้องขอภัยด้วยครับ*
ปัจจุบันตัวผมอายุ 39 ปี มีลูกสาว 1 (3 ขวบ) เมีย 1 ตัวผมมีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถยนต์ (เงินเดือนพอเลี้ยงลูกเมียได้) ส่วนแฟนผมเราตกลงกันว่าให้แฟนเลี้ยงลูกไปก่อนจนถึงอายุสามขวบแล้วค่อยหางานทำ ซึ่งทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ไม่มีปัญหาอะไร ชีวิตครอบครัวและการงานของผมดำเนินไปตามปกติดี (ขึ้นๆลงๆ) จนกระทั่งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาแฟนผมสอบบรรจุได้เข้ารับราชการในหน่วยงานหนึ่งทางภาคอีสาน ส่วนตัวผมทำงานอยู่ภาคเหนือแน่นอนผมและแฟนดีใจมากเพราะจะได้มีรายได้อีกทางหนึ่งบวกกับลูกก็สามขวบนิดๆพอดี แต่ในอีกด้านหนึ่งในใจผมกลับคิดกังวลเรื่องหลังจากนี้ อ้าวเฮ้ย!! แล้วงานกูล่ะ? เราต้องแยกกันอยู่หรอ? ลูกอยู่กับใคร? เอาล่ะสิดีใจแป๊บเดียวปัญหาเกิด แฟนผมยืนยันหนักแน่นว่ายังไงลูกก็ต้องอยู่กับเค้า ซึ่งผมก็ไม่มีปัญหาอะไรเรื่องนี้ แต่จะอยู่กันยังไงล่ะ ผมอยู่ภาคเหนือแฟนต้องไปทำงานภาคอีสาน เรื่องลูกโอเคเราก็เอาเข้าเนอร์สเซอรี่ได้ (ก่อนสถานการณ์โควิด) ผมก็เอาว่ะ!โอเคย้ายตามแฟนไปก่อนเดี๋ยวค่อยไปหางานใหม่ที่โน่นเอาก็ได้ ซึ่งก็เป็นไปตามแผนอีกนั่นแหละผมมาอยู่ไม่กี่วันก็หางานทำได้ เพราะมีสกิลงานที่ค่อนข้างดี เงินเดือนก็พออยู่ได้เพราะรวมกันสองคน ทำงานไปได้ไม่นานเกิดสถานการณ์โควิด เนอร์สเซอรี่ถูกให้สั่งปิดกว่าจะเปิดก็ประมาณกรกฎาคมเนื่องจากต้องทำตามนโยบายรัฐบาลเรื่องสถานการณ์โรคระบาด เอาล่ะสิ!จะหาใครมาดูลูกให้ว่ะเนี่ย คำตอบคือไม่มีเนื่องจากต่างคนต่างกลัว อีกอย่างผมไปอยู่ต่างถิ่นก็ยังไม่ไว้ใจใครซักเท่าไหร่ ผมจึงตัดสินใจอย่างไม่ลังเลโดยการลาออกจากงานที่เพิ่งทำไม่นาน ซึ่งผู้จัดการและหัวหน้างานของผมเข้าใจผมดีและให้โอกาสผมกลับมาถ้าเรื่องโรคระบาดเบาบางลงหรือจนกว่าโรงเรียนเปิด จากวันนั้นถึงตอนนี้ประมาณเดือนกว่าแล้วที่ผมไม่ได้ทำงาน เลี้ยงลูกอย่างเดียวและทำงานบ้านเป็นหลัก แน่นอนครับผมเป็นผู้ชายและทำงานมานานผมเกิดภาวะความเครียดที่ต้องอยู่กับบ้านเลี้ยงลูกและทำงานบ้านต่างๆ ไม่ใช่ผมไม่รักลูกและไม่อยากทำงานบ้านเรื่องนี้ไม่มีปัญหากับผมเลย เพียงแต่ผมแค่อยากทำงานหาเงินในแบบของผม ผมเริ่มมีปากเสียงกับแฟนบ้างแล้วถึงขั้นแฟนผมบอกว่าถ้ามันเครียดนักก็กลับไปหางานทำ เดี๋ยวเค้าเลี้ยงลูกเองก็ได้ (มันเป็นไปไม่ได้) อีกอย่างผมจะให้แฟนและลูกสาวซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งคู่อยู่กันลำพังได้ยังไงเรื่องนี้ลืมไปได้เลย
สุดท้ายนี้ผมอยากขอคำปรึกษาของเพื่อนๆพี่ๆที่อยู่ในพันทิพย์หรือผู้มีปัญหาแบบเดียวคล้ายๆกันกับผมช่วยแนะนำผมหน่อยครับหรือผมแค่เครียดไปเองแต่ผมไม่ชอบเลยที่เป็นแบบนี้ขอบคุณทุกๆความคิดเห็นนะครับ ขอบคุณครับ
ผมควรแก้ปัญหายังไงดีครับ ?
ปัจจุบันตัวผมอายุ 39 ปี มีลูกสาว 1 (3 ขวบ) เมีย 1 ตัวผมมีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถยนต์ (เงินเดือนพอเลี้ยงลูกเมียได้) ส่วนแฟนผมเราตกลงกันว่าให้แฟนเลี้ยงลูกไปก่อนจนถึงอายุสามขวบแล้วค่อยหางานทำ ซึ่งทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้ไม่มีปัญหาอะไร ชีวิตครอบครัวและการงานของผมดำเนินไปตามปกติดี (ขึ้นๆลงๆ) จนกระทั่งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมาแฟนผมสอบบรรจุได้เข้ารับราชการในหน่วยงานหนึ่งทางภาคอีสาน ส่วนตัวผมทำงานอยู่ภาคเหนือแน่นอนผมและแฟนดีใจมากเพราะจะได้มีรายได้อีกทางหนึ่งบวกกับลูกก็สามขวบนิดๆพอดี แต่ในอีกด้านหนึ่งในใจผมกลับคิดกังวลเรื่องหลังจากนี้ อ้าวเฮ้ย!! แล้วงานกูล่ะ? เราต้องแยกกันอยู่หรอ? ลูกอยู่กับใคร? เอาล่ะสิดีใจแป๊บเดียวปัญหาเกิด แฟนผมยืนยันหนักแน่นว่ายังไงลูกก็ต้องอยู่กับเค้า ซึ่งผมก็ไม่มีปัญหาอะไรเรื่องนี้ แต่จะอยู่กันยังไงล่ะ ผมอยู่ภาคเหนือแฟนต้องไปทำงานภาคอีสาน เรื่องลูกโอเคเราก็เอาเข้าเนอร์สเซอรี่ได้ (ก่อนสถานการณ์โควิด) ผมก็เอาว่ะ!โอเคย้ายตามแฟนไปก่อนเดี๋ยวค่อยไปหางานใหม่ที่โน่นเอาก็ได้ ซึ่งก็เป็นไปตามแผนอีกนั่นแหละผมมาอยู่ไม่กี่วันก็หางานทำได้ เพราะมีสกิลงานที่ค่อนข้างดี เงินเดือนก็พออยู่ได้เพราะรวมกันสองคน ทำงานไปได้ไม่นานเกิดสถานการณ์โควิด เนอร์สเซอรี่ถูกให้สั่งปิดกว่าจะเปิดก็ประมาณกรกฎาคมเนื่องจากต้องทำตามนโยบายรัฐบาลเรื่องสถานการณ์โรคระบาด เอาล่ะสิ!จะหาใครมาดูลูกให้ว่ะเนี่ย คำตอบคือไม่มีเนื่องจากต่างคนต่างกลัว อีกอย่างผมไปอยู่ต่างถิ่นก็ยังไม่ไว้ใจใครซักเท่าไหร่ ผมจึงตัดสินใจอย่างไม่ลังเลโดยการลาออกจากงานที่เพิ่งทำไม่นาน ซึ่งผู้จัดการและหัวหน้างานของผมเข้าใจผมดีและให้โอกาสผมกลับมาถ้าเรื่องโรคระบาดเบาบางลงหรือจนกว่าโรงเรียนเปิด จากวันนั้นถึงตอนนี้ประมาณเดือนกว่าแล้วที่ผมไม่ได้ทำงาน เลี้ยงลูกอย่างเดียวและทำงานบ้านเป็นหลัก แน่นอนครับผมเป็นผู้ชายและทำงานมานานผมเกิดภาวะความเครียดที่ต้องอยู่กับบ้านเลี้ยงลูกและทำงานบ้านต่างๆ ไม่ใช่ผมไม่รักลูกและไม่อยากทำงานบ้านเรื่องนี้ไม่มีปัญหากับผมเลย เพียงแต่ผมแค่อยากทำงานหาเงินในแบบของผม ผมเริ่มมีปากเสียงกับแฟนบ้างแล้วถึงขั้นแฟนผมบอกว่าถ้ามันเครียดนักก็กลับไปหางานทำ เดี๋ยวเค้าเลี้ยงลูกเองก็ได้ (มันเป็นไปไม่ได้) อีกอย่างผมจะให้แฟนและลูกสาวซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งคู่อยู่กันลำพังได้ยังไงเรื่องนี้ลืมไปได้เลย
สุดท้ายนี้ผมอยากขอคำปรึกษาของเพื่อนๆพี่ๆที่อยู่ในพันทิพย์หรือผู้มีปัญหาแบบเดียวคล้ายๆกันกับผมช่วยแนะนำผมหน่อยครับหรือผมแค่เครียดไปเองแต่ผมไม่ชอบเลยที่เป็นแบบนี้ขอบคุณทุกๆความคิดเห็นนะครับ ขอบคุณครับ