พ่อแม่แย่ จนไม่อยากอยู่บ้าน

เริ่มเลยคือบ้านมันเคยเป็นความสุขของเราตอนเราเด็กๆไม่ต้องรับรู้อะไร จนตอนนี้เราอายุ19 เรากลับรู้สึกว่าบ้านที่เราอยู่มันแย่มากๆเราไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว มันแย่จนบางครั้งเราคิดที่จะตายไปจากพ่อแม่ คือพ่อแม่เราใช้คำพูดรุนแรง ด่าเรา หาว่าเราใช้เงินเปลืองบ้างไม่ทำการทำงานบ้างเกาะเขากินบ้าง เราพยายามไม่สนใจแต่ยังไงก็ได้ยินอยู่ดีเขาด่าทุกวัน จนจิตใจเราตอนนี้มันแย่มากๆ ช่วงปิดเทอมเราออกไปเคลียร์งานที่ค้างที่โรงเรียนเขาก็ด่าเราว่าออกไปก็มีแต่เสียเงินไม่เกิดประโยชน์ ทั้งๆที่เราเอาไปแค่20บาท จนหลังๆเราไม่ได้เอาไปเลยสักบาทคืออดข้าวเลย 
เราเพิ่งสอบติดมหาลัย เขาก็สนับสนุนดีตอนแรก พอมาตอนนี้เขาบอกว่ามันเปลืองเขาไม่จ่ายค่าเทอมให้หรอกนะ เราไม่รู้ว่าต้องทำตัวยังไง เราเสียใจมากๆเราอยากเรียนและไม่ใช่ว่าพ่อแม่ไม่มีเงิน เขามีแต่เขาไม่ให้เรา เหมือนเราไม่ใช่ลูกเขา เราก็บอกเขาว่าเราจะช่วยแบ่งเบาค่าเทอมด้วยการกู้ กยศ. แต่เขาก็ไม่สน เราอยากรู้ว่าเราควรทำยังไงดี เราหางานทำช่วงนี้ก็ลำบากมากเลยเพราะโควิด