ความรักของผม เหมือนต้องโทษตัวเอง

ผมอายุ35ครับ แต่งงานมาแล้วประมาณ3ปี นับย้อนไป ก่อนแต่งงาน ความรักที่ผมรับรู้คือความสบายใจ และเข้าใจ ผมตัดสินใจแต่งงาน ในวันที่ไม่ได้พร้อมอะไร ไม่ใช่เรื่องของท้องก่อนแต่ง มันคือเหตุการณ์ที่แฟนผมพูดมาว่าเราควรแต่งงานกัน เพื่อให้พ่อแม่ได้สบายใจ(พ่อแม่เขา) ผมไม่ได้ขัด และตามใจเขา เพราะคิดว่ามันคงสมควรแก่เวลา

วันนี้แฟนผมพูดถูกนะครับ ผมเหมือนไม่รักเขา ไม่เอาใจใส่เขา มีเรื่องทะเลาะกันบ่อย ไม่เข้าใจกัน 

ผมมองโลกในแง่ดีเสมอมา มีความหวังไม่มาก แค่อยากให้ชีวิตเรียบง่าย ปัญหามีได้แต่ไม่เยอะ ไม่อยากมีเรื่องกับใคร  ผมไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ทำงานและกลับบ้านเป็นหลัก เขาเองก็เช่นกัน 

สิ่งที่ความรักตอบแทนกลับมา คือ ทุกครั้งที่พูดคุย มีแต่เรื่องงาน ความด้อยค่าของอาชีพที่ผมทำ ผลตอบแทน และความทะเยอทะยาน ของเขา มันมากสำหรับผมนะ

มีความรู้สึกว่า ผมเริ่มเหนื่อยและท้อแท้ โทษตัวเอง 

เจ็บใจนะครับที่ต้องมานั่งพิมระบายในนี้ เจ็บใจที่ดูไร้ค่าเสมอมา แล้วก็เข้าใจแล้วว่า ตายผ่อนส่งคืออะไร