พ่อผมเป็นคนเอาแต่ใจมากครับ

ผมไม่ค่อยโอเครกับพ่อมากๆเลยครับ เพราะว่าพ่อผมเป็นคนเอาแต่ใจมากชอบมองข้ามลูกตัวเองชอบว่าลูกตัวสมองน้อยไม่มีสมองทั้งที่ตัวเองใช้ความคิดตัวเองเป็นใหญ่พอผมทำอะไรไม่ได้ตามที่แก้ตังใจหรือหวังไว้ก็จะมาว่าผมว่าสมองน้อยไม่ทำแบบนี้ไปทำแบบนู้ทำไม่ผมไม่ชอบเลยผมเหมือนจะทำอะไรไม่ค่อยเป็นแล้วแล้วก็ค้นหาตัวเองไมาเจอว่าชอบอะไรชอบสิ่งไหนเพราะผมโดนบังคับไม่ให้ทำสิ่งที่ผมชอบผมอยากทำกระถางดอกไม้แต่แก่ไม่ให้ทำเพราะเปลืองตังแก่ว่าเอาตังไปซื้อเมล็ดมาปลูกผักกินดีกว่าเลยทำให้ผมไม่ได้ทำกระถางทั้งที่ผมบอกว่าผมลงทุนเองผมขอทำเองแต่แก่ก็ไม่ยอมตอนนี้ผมอยากออกไปอยุ่สักที่ที่ไม่มีขอบเขตหรือเส้นกี่กันแต่ติดตรงที่กับแม่เพราะแม่จะสนับสนุนผมทุกเรื่องยังแต่พ่อที่กีดกันสิ่งที่ผมชอบแหละความคิดของผมแก่จะไม่เอาคงามคิดของผมเพราะความคิดของผมมันฉลาดน้อย ผมอายุก้18แล้วนะเครียดเหมือนกันนะ ตอนนี้ผมควรทำไงดี😢