สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 8
ต้นทุนชีวิตของคนแต่ละคนไม่เท่ากันครับ
ผมเองเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน มิหนำซ้ำคุณแม่ยังมาป่วยแบบรักษาไม่หายอีก
(คุณแม่ผมป่วยตั้งแต่ปี 2523 ตอนนั้นผมยังไม่เข้าเรียน ป.1 เลย และท่านจากผมไปเมื่อปี 2555)
เมื่อเป็นแบบนี้มันก็ต้องหาทางเพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไปได้
ผมเองรับจ้างหาเงินตั้งแต่ประถมศึกษานะครับ หาเองจนถึงระดับปริญญาตรี ปริญญาโท
ระดับประถมและมัธยมก็ไม่ได้ลำบากอะไรมากมาย เพราะรายจ่ายไม่มาก กลางวันก็กินข้าววัด
แต่ระดับปริญญาตรีนี่สิของจริง ต้องรับจ้างหาเงินตัวเป็นเกลียว แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว
รายละเอียดการรับจ้างหาเงินเนี่ยมันยาวนะครับ เขียนได้เป็นเล่มเลย
การเรียนในระดับมัธยมศึกษา 6 ปี ผมไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าชุดนักเรียนที่เป็นของใหม่เลย
ใส่แต่เสื้อผ้าตามตลาดนัด เสื้อนักเรียนตัวละ 5 - 10 บาท กางเกงตัวละ 15 - 20 บาท
เสื้อนักเรียนจะเป็นเสื้อที่เขาปักตัวหนังสือเป็นสีแดง ผมจะเอามาเลาะออกแล้วก็ปักชื่อของตัวเองทับลงไป
ชุดที่ใส่ไม่เคยได้รีดเพราะไม่มีเตารีด ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็ต้มน้ำร้อนใส่ขันอลูมิเนียมแล้วก็ลากผ่านเสื้อผ้าเอา (มองออกมั้ย)
ส่วนในระดับปริญญาตรี อันนี้ได้รีดเสื้อผ้าอยู่นะครับ เพราะที่หอวิทยาลัยเขามีเตารีดให้
ปัจจุบันผมก็มีชีวิตที่พออยู่ได้ครับ อยากจะซื้ออะไรก็พอซื้อได้ ไม่ได้ลำบากอะไร
ลูก 2 คนที่เกิดมาเขาก็ไม่ได้ลำบากเหมือนผมแล้ว ก็ให้เขาได้เรียนตามที่เขาชอบ
ถามว่าโกรธหรือน้อยใจพ่อแม่หรือเปล่า....ตอบว่าไม่ครับ
ผมเองเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน มิหนำซ้ำคุณแม่ยังมาป่วยแบบรักษาไม่หายอีก
(คุณแม่ผมป่วยตั้งแต่ปี 2523 ตอนนั้นผมยังไม่เข้าเรียน ป.1 เลย และท่านจากผมไปเมื่อปี 2555)
เมื่อเป็นแบบนี้มันก็ต้องหาทางเพื่อให้ชีวิตดำเนินต่อไปได้
ผมเองรับจ้างหาเงินตั้งแต่ประถมศึกษานะครับ หาเองจนถึงระดับปริญญาตรี ปริญญาโท
ระดับประถมและมัธยมก็ไม่ได้ลำบากอะไรมากมาย เพราะรายจ่ายไม่มาก กลางวันก็กินข้าววัด
แต่ระดับปริญญาตรีนี่สิของจริง ต้องรับจ้างหาเงินตัวเป็นเกลียว แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันเลยทีเดียว
รายละเอียดการรับจ้างหาเงินเนี่ยมันยาวนะครับ เขียนได้เป็นเล่มเลย
การเรียนในระดับมัธยมศึกษา 6 ปี ผมไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าชุดนักเรียนที่เป็นของใหม่เลย
ใส่แต่เสื้อผ้าตามตลาดนัด เสื้อนักเรียนตัวละ 5 - 10 บาท กางเกงตัวละ 15 - 20 บาท
เสื้อนักเรียนจะเป็นเสื้อที่เขาปักตัวหนังสือเป็นสีแดง ผมจะเอามาเลาะออกแล้วก็ปักชื่อของตัวเองทับลงไป
ชุดที่ใส่ไม่เคยได้รีดเพราะไม่มีเตารีด ถ้าจำเป็นจริงๆ ก็ต้มน้ำร้อนใส่ขันอลูมิเนียมแล้วก็ลากผ่านเสื้อผ้าเอา (มองออกมั้ย)
ส่วนในระดับปริญญาตรี อันนี้ได้รีดเสื้อผ้าอยู่นะครับ เพราะที่หอวิทยาลัยเขามีเตารีดให้
ปัจจุบันผมก็มีชีวิตที่พออยู่ได้ครับ อยากจะซื้ออะไรก็พอซื้อได้ ไม่ได้ลำบากอะไร
ลูก 2 คนที่เกิดมาเขาก็ไม่ได้ลำบากเหมือนผมแล้ว ก็ให้เขาได้เรียนตามที่เขาชอบ
ถามว่าโกรธหรือน้อยใจพ่อแม่หรือเปล่า....ตอบว่าไม่ครับ
ChAoBu ซึ้ง, Poly_PloytaleY ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 1932133 ถูกใจ, สมาชิกหมายเลข 5021567 ถูกใจ, shalimar ซึ้ง, ยฟทฟ ถูกใจ, sweetice ซึ้ง, จิน ณ จันทร์ ถูกใจ, Luv~Berry ซึ้ง, สมาชิกหมายเลข 3766938 ซึ้งรวมถึงอีก 6 คน ร่วมแสดงความรู้สึก
แสดงความคิดเห็น
สงสัยครอบครัวที่ทางบ้านไม่ได้ส่งเงินให้ใช้ขฯะเรียนค่ะ