สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นขอบอกก่อนเลยว่าสิ่งที่เราตัดสินใจ เราคิดมาดีแล้วนะคะ ที่เราอยากได้คือคำแนะนำ ไม่ใช่คำติหรือต่อว่าเหน็บแนม เราขอเริ่มรายละเอียดเล็กๆน้อยๆก่อนนะคะ เราเป็นนักศึกษา กำลังจะขึ้นปี4ค่ะ เราเรียนคณะเกี่ยวกับการบริหารการเงิน เราคิดว่าพอเรียนจบเราจะเรียนหมอค่ะ ไม่ใช่เป็นการเรียนต่อ แต่เป็นการเริ่มเรียนป.ตรีใหม่ แน่นอนมันอาจะฟังดูบ้าบอ แทนที่จะจบมาทำงาน หาเงินให้พ่อแม่ แต่เราว่าเราคิดมาดีแล้วค่ะ ตอนมัธยมเราเรียนสายวิทย์มา ที่เราคิดแบบนี้เพราะว่า พ่อแม่เราทำงานสายอาชีพของธนาคารค่ะ ตำแหน่งดีทีเดียว รายได้รวมกันประมาณ2แสนต่อเดือน แต่แน่นอน ความเสี่ยงจากการออกจากงานก็มีค่ะ งานธนาคาร อะไรก็ไม่แน่นอน เค้ากลัวเราจะเลี้ยงตัวเองไม่รอด จากเศรษฐกิจสมัยนี้ เค้าค่อนข้างคิดมาก แต่เราปรึกษาเค้าเรื่องเรียนต่อแล้ว พวกท่านโอเค แต่เราว่าเค้าก็ไม่เชื่อหรอกค่ะว่าเราจะทำได้ เรามีความรู้สึกเหมือนเราไร้ค่า ไม่มีประโยชน์สำหรับพ่อแม่ แม่เราอยากให้เราเรียนหมอมาก แต่ตอนนั้นเราไม่พูดตรงๆไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากกดดัน ทำให้เราดูไม่มีอนาคต เพราะคณะที่เราเรียน หางานทำยากขึ้นทุกวัน แล้วเราก็ไม่ได้เก่งมากในสาขาวิชานี้ มันไม่ใช่คณะที่เราอยากจะเข้าแต่แรก บวกกับเราเป็นเด็กกิจกรรม เลยไม่ได้เน้นการเรียนมาก แต่ทำให้พ่อแม่เราเนี่ยสิเครียด กลัวเราจะไม่มีงานทำ แม่เลยอยากให้เราทำธุรกิจคิดๆๆสรรหาสิ่งต่างๆมาให้เรา แต่เราไม่ชอบความเสี่ยง และการลงทุนแบบเยอะๆ เราคิดไปคิดมา จากสถานการณ์โควิดตอนนี้ เราอยากเรียนหมอ เราเองก็อยากช่วยเหลือคน อยากรู้กลไกร่างกายว่าทำไมๆร่างกายถึงเกิดอาการนี้ และเหตุผลอื่นๆอีกหลายอย่าง แต่พอมาดูค่าเรียนพิเศษสถาบันกวดวิชาดีๆที่เราเองก็เคยเรียน คอร์สวิชาละ7-8000 เราเองคงไม่สามารถอนส.เองได้หมด แต่เราจะหาเงินมาจากไหน แน่นอนเราขอพ่อแม่ได้ แต่ตอนนี้เรายิ่งรู้สึกแย่อยู่แล้ว ถ้าเราไปขออีก เราก็คงยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่ เราไม่อยากให้เขาต้องรู้สึกว่าเค้าต้องลงทุนกับเราไปมากขนาดไหน ในช่วงสถานการณ์แบบนี้ เรามีเวลา1-1ปีครึ่ง เราควรจะทำอะไรดีเพื่อหาเงินเก็บหลักหมื่นมาจ่ายค่าเรียนพิเศษนี้ ตอนนี้เราเครียดมากๆ เครียดจริงๆ เหมือนกับว่าชีวิตเราเกิดมาทำไม รู้สึกไร้ค่า อยู่เพื่อขอเงินพ่อแม่ไปวันๆ ไม่มีประโยชน์ เราอยากทำตัวมีประโยชน์ อยากได้รับการยอมรับ และความเชื่อใจคืนมา
ช่วยด้วยค่ะ ตอนนี้เราเครียดมาก