มีเรื่องอยากจะปรึกษาชาว Pantip ค่ะโดยเบื้องต้นว่าเราควรคิดอย่างไรเพื่อให้สบายใจขึ้นค่ะ
และอยากรบกวนแนะนำทีว่าเราควรไปปรึกษาจิตแพทย์มั้ยคะเพื่อรับยาคลายเครียดอะค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าช่วง 5-6 ปีมานี้เราไม่ค่อยมีความสุขตั้งแต่เมื่อเรารู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อค่ะ
เมื่อครั้งนั้นเราใช้คอมที่บ้าน พบว่าเปิดbrowserมาเจอFacebookที่พ่อไม่ได้log outไว้ แต่เราไม่ตั้งใจจะไปดูอะไร บังเอิญก็เห็นข้อความเชิงชู้สาวพ่อคุยกับผู้หญิงหลายคนมันเด้งขึ้นมา บางรายถึงขั้นนัดไปเจอกันและทำลามกอนาจาร แต่ผู้หญิงในแชทดูมีท่าทีเล่นด้วย และพ่อมักหายไปในช่วงเวลาเหล่านั้นจริง
ด้วยความที่พ่อแม่ทำงานคนละจังหวัดเลยมี 2 บ้าน แม่จึงไม่สงสัยในเรื่องการไม่กลับบ้าน เพราะพ่อจะนานๆกลับทีอยู่แล้ว
ะอเรารู้เรื่องแชทนี้ เราเลยตัดสินใจนำเรื่องไปบอกแม่เพื่อให้แม่ทราบ และช่วงนั้นพ่อทำไม่ดีกับแม่หลายเรื่อง มักจะหาเรื่องทะเลาะ พอเวลาคุยกันแล้วมีพูดไม่ตรงใจแก ก็ด่าว่าแม่เสียๆหายๆอยู่บ่อยๆ ใช้คำหยาบคายที่ทำให้เจ็บ ที่ไม่คิดว่าคนรักกันจะพูดจาแบบนี้ใส่กัน ขอยกตัวอย่างเช่น คำว่า อย่ามาสะดีดสะดิ้ง หรือ ดีออก ซึ่งเราอยู่ในเหตุการณ์บ่อยครั้งเราก็รับไม่ได้นะ
ซึ่งเจตนาเราที่บอกแม่ แค่อยากให้แม่รับรู้ความจริง ณ ตอนนั้นเรากับแม่เลยตัดสินใจออกมาอยู่ที่หอพักแ่งหนึ่งที่เขาหาไม่เจอ และตอนนั้นแม่ก็บอกว่าอยากจะเลิก เพราะรับกับพฤติกรรมแบบนี้ไม่ได้ เขาทำให้แม่เจ็บช้ำน้ำใจมาก และแม่ก็อดทนมาโดยตลอด เป็นคนจัดเตรียมข้าวปลาอาหารให้เขากินทุกๆมื้อมาร่วม30กว่าปีแล้ว ไม่น่าจะมาทำนิสัยแบบนี้อยู่ด้วยก็ไม่มีความสุข เราก็ตามใจแม่นะ ยึดความสุขของแม่และทุกๆฝ่ายเป็นหลัก ก็ยอมให้แม่ถอยออกมา
แต่เรื่องราวก็ไม่จบตอนนั้น เขาสองคนไม่ได้เลิก พ่อโทรตามทุกๆนาที จนแม่ยอมกลับไปอยู่บ้านเดิมเพราะก็ต้องไปทำงานอยู่ แต่ทุกวันนี้ก็อยู่กันแบบจำใจ เราไม่มีความสุขเลยจากนั้นมาเวลาอยู่กับครอบครัว
ณ ตอนนี้ที่แม่ให้โอกาสพ่อเปลี่ยนแปลง แต่เขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม สมัยนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น เราพอที่จะรู้ว่าพ่อไปไหนบ้าง แต่คำที่เขาบอกกับพวกเราว่าไปไหนมันตรงบ้างไม่ตรงบ้าง เท่านี้ก็พอรู้พอเข้าใจ และเรายังเคยเห็นต่อหน้าต่อตาว่าเขาพาผู้หญิงไป และเราเตือนเขาเป็นปีๆมาแล้วเขาก็ยังไม่ฟัง
ยังคงเป็นเหมือนเดิมและหลอกลวงต่อไป
ทั้งๆที่เราก็บอกเขาแล้วว่าเรารู้ และเห็นภาพนั้นตำตา
แต่เราเลือกไม่พูดถึงมัน เราบอกเขาว่า ให้กลับบ้านเถอะนะ แม่คือรักเขาที่สุด แต่ทุกวันนี้เขาก็ยังแอบไปหาผู้หญิงอยู่ และยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเจอหน้ายังมีการขอเงิน ว่าขอค่านั่นค่านี่เถอะนะ ถ้าโบนัสออกแล้วเขาขอ (คือเราประเมินแล้วเขาไม่ลำบากนะ เขาหน้าเลือด) และมักไถ่ถามเรื่องเงินเดือนและดูถูกตอนที่เราเปลี่ยนงานแล้วเงินเดือนลดว่าเราไม่น่าเปลี่ยน (ถ้าคนมีเหตุผลจะทราบว่าการเปลี้ยนงานมันไม่ใช่เหตุผลแค่เรื่องเงิน) นอกจากนั้นยังชอบทวงบุญคุณบ่ิอยๆ เหมือนมีเจ้าหนี้อยู่ในบ้าน T_T
เราเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมแบบนี้เต็มทน เราไม่มีความสุข ขนาดครอบครัวที่เรารักยังโกหกเราแบบไม่มีความละอาย แล้วสังคมที่เราอยู่นี่มันคงเลวร้ายขนาดไหน
เรามักวนคิดเรื่องนี้อยู่บ่อยๆทุกวันนี้เราก็ไม่มีความสุข แม่ก็ไม่มีความสุขเวลาเขาอยู่บ้านต้องคอยหลบแต่ในห้อง
เราควรคิดอย่างไรดีจึงจะทำให้ตัวเองมีความสุขมากขึ้นและเราควรไปพบจิตแพทย์ดีมั้ยคะเพื่อให้เราผ่อนคลายขึ้น
ขอบคุณทุกท่านมากค่ะที่อ่านมาจนจบ
ทำอย่างไรดีมีความทุกข์นอนไม่ค่อยหลับ คิดเรื่องพ่อนอกใจแม่ และพ่อชอบกดดันเรื่องเงิน
และอยากรบกวนแนะนำทีว่าเราควรไปปรึกษาจิตแพทย์มั้ยคะเพื่อรับยาคลายเครียดอะค่ะ
เรื่องมีอยู่ว่าช่วง 5-6 ปีมานี้เราไม่ค่อยมีความสุขตั้งแต่เมื่อเรารู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อค่ะ
เมื่อครั้งนั้นเราใช้คอมที่บ้าน พบว่าเปิดbrowserมาเจอFacebookที่พ่อไม่ได้log outไว้ แต่เราไม่ตั้งใจจะไปดูอะไร บังเอิญก็เห็นข้อความเชิงชู้สาวพ่อคุยกับผู้หญิงหลายคนมันเด้งขึ้นมา บางรายถึงขั้นนัดไปเจอกันและทำลามกอนาจาร แต่ผู้หญิงในแชทดูมีท่าทีเล่นด้วย และพ่อมักหายไปในช่วงเวลาเหล่านั้นจริง
ด้วยความที่พ่อแม่ทำงานคนละจังหวัดเลยมี 2 บ้าน แม่จึงไม่สงสัยในเรื่องการไม่กลับบ้าน เพราะพ่อจะนานๆกลับทีอยู่แล้ว
ะอเรารู้เรื่องแชทนี้ เราเลยตัดสินใจนำเรื่องไปบอกแม่เพื่อให้แม่ทราบ และช่วงนั้นพ่อทำไม่ดีกับแม่หลายเรื่อง มักจะหาเรื่องทะเลาะ พอเวลาคุยกันแล้วมีพูดไม่ตรงใจแก ก็ด่าว่าแม่เสียๆหายๆอยู่บ่อยๆ ใช้คำหยาบคายที่ทำให้เจ็บ ที่ไม่คิดว่าคนรักกันจะพูดจาแบบนี้ใส่กัน ขอยกตัวอย่างเช่น คำว่า อย่ามาสะดีดสะดิ้ง หรือ ดีออก ซึ่งเราอยู่ในเหตุการณ์บ่อยครั้งเราก็รับไม่ได้นะ
ซึ่งเจตนาเราที่บอกแม่ แค่อยากให้แม่รับรู้ความจริง ณ ตอนนั้นเรากับแม่เลยตัดสินใจออกมาอยู่ที่หอพักแ่งหนึ่งที่เขาหาไม่เจอ และตอนนั้นแม่ก็บอกว่าอยากจะเลิก เพราะรับกับพฤติกรรมแบบนี้ไม่ได้ เขาทำให้แม่เจ็บช้ำน้ำใจมาก และแม่ก็อดทนมาโดยตลอด เป็นคนจัดเตรียมข้าวปลาอาหารให้เขากินทุกๆมื้อมาร่วม30กว่าปีแล้ว ไม่น่าจะมาทำนิสัยแบบนี้อยู่ด้วยก็ไม่มีความสุข เราก็ตามใจแม่นะ ยึดความสุขของแม่และทุกๆฝ่ายเป็นหลัก ก็ยอมให้แม่ถอยออกมา
แต่เรื่องราวก็ไม่จบตอนนั้น เขาสองคนไม่ได้เลิก พ่อโทรตามทุกๆนาที จนแม่ยอมกลับไปอยู่บ้านเดิมเพราะก็ต้องไปทำงานอยู่ แต่ทุกวันนี้ก็อยู่กันแบบจำใจ เราไม่มีความสุขเลยจากนั้นมาเวลาอยู่กับครอบครัว
ณ ตอนนี้ที่แม่ให้โอกาสพ่อเปลี่ยนแปลง แต่เขาก็ยังเป็นเหมือนเดิม สมัยนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น เราพอที่จะรู้ว่าพ่อไปไหนบ้าง แต่คำที่เขาบอกกับพวกเราว่าไปไหนมันตรงบ้างไม่ตรงบ้าง เท่านี้ก็พอรู้พอเข้าใจ และเรายังเคยเห็นต่อหน้าต่อตาว่าเขาพาผู้หญิงไป และเราเตือนเขาเป็นปีๆมาแล้วเขาก็ยังไม่ฟัง
ยังคงเป็นเหมือนเดิมและหลอกลวงต่อไป
ทั้งๆที่เราก็บอกเขาแล้วว่าเรารู้ และเห็นภาพนั้นตำตา
แต่เราเลือกไม่พูดถึงมัน เราบอกเขาว่า ให้กลับบ้านเถอะนะ แม่คือรักเขาที่สุด แต่ทุกวันนี้เขาก็ยังแอบไปหาผู้หญิงอยู่ และยิ่งไปกว่านั้นเมื่อเจอหน้ายังมีการขอเงิน ว่าขอค่านั่นค่านี่เถอะนะ ถ้าโบนัสออกแล้วเขาขอ (คือเราประเมินแล้วเขาไม่ลำบากนะ เขาหน้าเลือด) และมักไถ่ถามเรื่องเงินเดือนและดูถูกตอนที่เราเปลี่ยนงานแล้วเงินเดือนลดว่าเราไม่น่าเปลี่ยน (ถ้าคนมีเหตุผลจะทราบว่าการเปลี้ยนงานมันไม่ใช่เหตุผลแค่เรื่องเงิน) นอกจากนั้นยังชอบทวงบุญคุณบ่ิอยๆ เหมือนมีเจ้าหนี้อยู่ในบ้าน T_T
เราเหนื่อยหน่ายกับพฤติกรรมแบบนี้เต็มทน เราไม่มีความสุข ขนาดครอบครัวที่เรารักยังโกหกเราแบบไม่มีความละอาย แล้วสังคมที่เราอยู่นี่มันคงเลวร้ายขนาดไหน
เรามักวนคิดเรื่องนี้อยู่บ่อยๆทุกวันนี้เราก็ไม่มีความสุข แม่ก็ไม่มีความสุขเวลาเขาอยู่บ้านต้องคอยหลบแต่ในห้อง
เราควรคิดอย่างไรดีจึงจะทำให้ตัวเองมีความสุขมากขึ้นและเราควรไปพบจิตแพทย์ดีมั้ยคะเพื่อให้เราผ่อนคลายขึ้น
ขอบคุณทุกท่านมากค่ะที่อ่านมาจนจบ