เรี่ยมเร้เรไร

แอบจะระรัก มักจะนะใส สักแต่เดาใจ, จักจะมิจํา เพ้อจะระฝัน. ฉันสละโสด คิดนะจะโปรด อยากมะนะคู่ รักฉันอ่อนหวาน ปรานนะจะรัก อยากสบตานัก. นัดดิสิเจอ หวังนะคะเธอ. เหม่อมะหะกัน เพื่อจะสะพันธ์. ด้วยกะนะเธอ

ตกอยู่ใน ห้วงภวังค์ แห่งความรัก ยามหลับตา ยังสบพักตร์ มิแหนงหน่าย มองท้องฟ้า พิศดารา ที่พร่างพราย ยังไม่วาย จินตนา เห็นหน้าเธอ เฝ้าละเมอ มีแต่เธอ ในดวงจิต ได้จุมพิศ นับพันครั้ง ด้วยพลั้งเผลอ ในโลกนี้

ฉันเคยเห็นแสงดาวพราวกลางฟ้า แต่ไม่งามเท่าตาเมื่อสบเธอ เสียงลมแผ่วพาใจให้พร่ำเพ้อ เหมือนโลกเก่าละเมอให้คืนกลับ เพียงรอยยิ้มเจ้าแตะกลางหัวใจ เหมือนฤทัยถูกร่ายมนต์แห่งสลับ ทุกถ้อยคำทุกลมหายใจนับ ล้วนขาน

สายตาพ้อต่อว่าสารพัดชายอึดอัดรู้ไหม ? เจียนใจฝ่อสบตาสาวใจเราใคร่เคล้าคลอแต่ต้องหงอเขินอายสายตาเธอ"ฝังใจรักนฤมลสาวคนนี้เท่ากับที่จิตภักดิ์รักเสมอเก็บอารมณ์ข่มทิฐิมิเพ้อหัวใจว่า " ไอ้เซ่อ &quo

' ความรู้สึกของวันนี้ ' มันคงทรมานน่าดูเลยใช่ไหม ยังไงก็ ' ขอ ' ให้โชคดี เราก็คงจะ ' ส่งเธอได้เท่านี้ ' ' ถ้าหากฉันรู้ว่ามันจะเจ็บ