ทำไมต้องเป็นแบบนี้

ตามหัวข้อเลยคับ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไมต้องทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ รู้ทั้งรู้ว่าเราไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมที่ผ่านมาได้ คือเราเลิกกับน้องคนนึงมาสักพักใหญ่ๆๆเลย แต่ตอนนี้กลับมาคุยกันได้ประมาณ 3เดือนเอง แต่ผมยังรักและเป็นห่วงเขาอยู่ตลอดเวลาเลย นะ แต่ผมก็ไม่มีใครนะคุยกับน้องเขาคนเดียวเลย แต่เราเคยคุยกันเรื่องที่จะกลับมาคบกัน แต่น้องเขาบอกยังลืมอดีตไม่ได้และขอเป็นพี่น้องกันก่อนละกันประมานนี้ แต่ไม่รู้ว่าน้องเขามีใครไหมนะ แต่น้องเขาบอกว่าไม่มีแฟน แต่ก็มีคนคุยๆๆอยู่บ้าง ประมาณนี้ แต่เราคุยกันทุกวันเพราะน้องเขาโทรมา แต่ผมไม่เคยโทรหานะเพราะเกรงใจได้แต่พิมพ์ไลน์อย่างเดียว เพราะนอกเขาทำงานเลยไม่กล้า ได้แต่รอน้องเขาโทรมาเท่านั้น เลยอยากรู้ว่า เราควรถอยออกมาหรือเป็นแบบนี้ต่อไปดี หรือเราควรทำอะไรได้บางที่จะได้รู้ว่าน้องเขายังรักเราอยู่รึป่าวนะ เพราะจะได้ทำตัวถูกว่าควรเดินหน้าต่อไปหรือเฉยชาไปเลยดี