พ่อผมเป็นที่คนรอบข้างหรือญาติพี่น้องพูดอะไรพ่อเชื่อไปหมดทีอะไรดูดีไปหมด ส่วนกับผมไม่ว่าจะทำอะไรก็ถูกว่าถูกตำหนิแรงๆด้วยคำหยาบ บางคำมันแทงถึงใจดำ แม้กระทั้งผมทำเพื่ออนาคต ผมก็ผิด ถ้าไม่ทำตามแบบแก ไม่ว่าทำอะไรผมก็ต้องทำแบบแก ทั้งๆที่ตอนนี้ผมก็อายุ22แล้วยังอยู่ในกรง จนบางครั้งผมรู้สึกเสียใจน้องใจและเริ่มคิดว่า กูจะเกิดมาทำไม คิดแม้แต่จะฆ่าตัวตาย แต่ก็นึงสงสารแม่ เพราะพ่อกับแม่แยกกันมาได้ 6-7 ปีแล้ว แบะผมก็ยังต้องเก็บความรู้สึกนี้มาอีกทำเป็นว่าโอเคที่พ่อแม่แยกกันอยู่ ผมก็ได้แต่แอบร้องให้เสียใจ แบะเก็บมาไม่บอกใครมาจนถึงทุกวันนี้ 🤤🤤😭
สิ่งที่ควรทำ???