ตามหัวข้อเลยครับผมเป็นคนรักตัวเองมากซึ่งสำหรับรักตัวเองและเห็นแก่ตัวต้องท้าวความไปในสมัยก่อนผมเป็นเด็กบ้านนอกตัวเตี้ย ตัวดำ หน้าเหมือนคนทั่วไป ซึ่งตอนนี้ก็ได้พัฒนาตัวเองมาเรื่อยๆจนตัวเองดูดีในระดับนึงตอนนี้ผมอายุ16-17แล้วซึ่งความคิดผมก็โตขึ้นเรื่อยๆแต่นิสัยผมเนื่องจากผ่านคำดูถูก สบประหมาดมาเยอะเลยแค่คิดว่าผมรักตัวผมผมไม่ต้องการให้คนเหล่ามาทำร้ายผมแค่นั้นซึ่งในนั้นก็มีเพื่อนในกลุ่มที่จะอิจฉาอยู่เรื่องนึงเลยทำให้รู้ว่าเพื่อนคนนี้ไม่จริงใจผมก็เลยพูใจ
ไปตรงๆว่า"ทำไม.....อิจฉาหรอ"มันก็ดูเหมือนสั่นเทาด้วยความโกรธแหละครับแต่คงไม่กล้าชกหน้าผมหรอกเพราะผมรู้เลยว่าถ้ามาชกหน้าผมมันจะเป็นฝ่ายที่ไม่ทีใครคุยด้วยอย่าว่าผมแสดงเลยนะเพราะการตอบโต้ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังแค่ตีหน้าเศร้าแค่นั้นมันก็ผิดเต็มแล้วๆแค่นั้นมันยังน้อยไปผมพยายามเต็มที่ช่วยเหบือทุกอย่างแต่มันกลับทรยศ😏อยากบอกทุกคนว่าเรื่องนี้มันไม่จริงครับขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจบความจริงผมเป็นนักเขียนนิยายเป็นไงถ้าทำเรื่องแนวนี้คิดว่าจะมีคนอ่านมั้ยครับ😆😋
รักตัวเองผิดมั้ย?
ไปตรงๆว่า"ทำไม.....อิจฉาหรอ"มันก็ดูเหมือนสั่นเทาด้วยความโกรธแหละครับแต่คงไม่กล้าชกหน้าผมหรอกเพราะผมรู้เลยว่าถ้ามาชกหน้าผมมันจะเป็นฝ่ายที่ไม่ทีใครคุยด้วยอย่าว่าผมแสดงเลยนะเพราะการตอบโต้ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังแค่ตีหน้าเศร้าแค่นั้นมันก็ผิดเต็มแล้วๆแค่นั้นมันยังน้อยไปผมพยายามเต็มที่ช่วยเหบือทุกอย่างแต่มันกลับทรยศ😏อยากบอกทุกคนว่าเรื่องนี้มันไม่จริงครับขอบคุณสำหรับคนที่อ่านจบความจริงผมเป็นนักเขียนนิยายเป็นไงถ้าทำเรื่องแนวนี้คิดว่าจะมีคนอ่านมั้ยครับ😆😋