ผมอายุ16 หมดเเรงบัลดาลใจในชีวิต มีความฝันที่อยากจะเป็นนะครับ เเต่สุดท้ายก็กลับมานั่งคิดว่า ถ้ามันสำเร็จเเล้วได้อะไร? (รู้สึกว่ามันก็เเค่นั้น) ผมรู้สึกว่าเเค่นี้เเหละชีวิต
ครอบครัวก็ค่อนข้างที่จะมีปัญหา ไม่อบอุ่นเเตกเเยก ไม่สนใจกัน
คิดว่าตัวเองได้ลองทุกอย่างเเล้ว เป็นลูกคนจน พยายามมั่งมั่นพัฒนาตัวเองเป็นเด็กกีฬา เป็นเด็กดนตรี เป็นเด็กกิจกรรม
เคยไปเรียนต่างจังหวัดห่างไกลครอบครัว ต้องหาเงินส่งตังเองเรียนตั้งเเต่ม.1
เคยทำงานหาเช้ากินค่ำ ในช่วงปิดเทอม
คิดว่าได้ลองหลายๆอย่าง จนไม่อยากทำอะไร
คิดว่าถ้ามีเเฟนเเฟนอาจจะเป็นเเรงบันดาลใจให้เราเลยได้ใช้ชีวิตคู่ในปัจจุบันเป็นเวลา1ปีเเล้ว
ได้ทำทุกอย่างที่ชีวิตคู่เค้าทำกัน(คิดว่านะครับ) ปล. เเฟนผมวัยทำงานอายุ28
พยายามเรียนให้ดีจนได้4.00 เเละดิ่งไม่ตั้งใจจนได้2.90
ปัจจุบันนั่งหงอยอยู่บ้านมาเดือนนึงเเล้วเพราะไปทำงานไม่ได้
ก็ไม่พบคำตอบในชีวิต พยายามหา อยากออกไปเที่ยวหาสิ่งใหม่ๆ เเต่ก็ไม่มีเงิน
เเละสุดท้ายก็มาคิดหาวิธีตายโดยที่คนที่เขายังอยู่จะไม่เสียใจมา3เดือนละครับ
หมดเเรงบันดาลใจในชีวิตวัย16
ครอบครัวก็ค่อนข้างที่จะมีปัญหา ไม่อบอุ่นเเตกเเยก ไม่สนใจกัน
คิดว่าตัวเองได้ลองทุกอย่างเเล้ว เป็นลูกคนจน พยายามมั่งมั่นพัฒนาตัวเองเป็นเด็กกีฬา เป็นเด็กดนตรี เป็นเด็กกิจกรรม
เคยไปเรียนต่างจังหวัดห่างไกลครอบครัว ต้องหาเงินส่งตังเองเรียนตั้งเเต่ม.1
เคยทำงานหาเช้ากินค่ำ ในช่วงปิดเทอม
คิดว่าได้ลองหลายๆอย่าง จนไม่อยากทำอะไร
คิดว่าถ้ามีเเฟนเเฟนอาจจะเป็นเเรงบันดาลใจให้เราเลยได้ใช้ชีวิตคู่ในปัจจุบันเป็นเวลา1ปีเเล้ว
ได้ทำทุกอย่างที่ชีวิตคู่เค้าทำกัน(คิดว่านะครับ) ปล. เเฟนผมวัยทำงานอายุ28
พยายามเรียนให้ดีจนได้4.00 เเละดิ่งไม่ตั้งใจจนได้2.90
ปัจจุบันนั่งหงอยอยู่บ้านมาเดือนนึงเเล้วเพราะไปทำงานไม่ได้
ก็ไม่พบคำตอบในชีวิต พยายามหา อยากออกไปเที่ยวหาสิ่งใหม่ๆ เเต่ก็ไม่มีเงิน
เเละสุดท้ายก็มาคิดหาวิธีตายโดยที่คนที่เขายังอยู่จะไม่เสียใจมา3เดือนละครับ