จะเลิกหรือจะทนอยู่ต่อ

กระทู้คำถาม
ตอนนี้เรากำลังตัดสินใจว่าจะเลิก หรือจะทนอยู่เพื่อลูก  เราแต่งงานละมาอยู่ต่างประเทศ มีลูกชายตอนนี้ 21 เดือนละค่ะ แฟนเราเป็นคนต่างชาติ เขาติดปาตี้การพนัน ติดเพื่อน ใช่เงินเก่ง เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ตั้งแต่เราแต่งงานกับเขามาเราทะเลาะกันบ่อยมาก เพราะเขารักปาตี้จนไม่สามารถดูแลเรากับลูกได้ เราทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ มา  1 ปีเต็ม จนเขาเหมือนค่อยเปลี่ยนไปในทางที่ดี จนเรามาจับได้ว่าเขาเอาเงินเกษียน เงินฝากออมสะสม ออกไปเล่นการพนันจนหมดรวมได้ ประมาณ 6 แสนกว่าบาท หลังจากได้คุยเขาบอกจะไม่ทำอีก ให้เราเป็นคนจัดการดูแลเรื่องเงินเลย เราเป็นคนประหยัดมากเพราะเงินในบช แทบหมด เรานึกว่าเขาจะทำตามคำพูด แต่แล้ววันหนึ่งเราเอาเงินที่ครอบครัวเราให้ลูกเราไว้ในลิ้นชัก เรามาเจอว่าเงินหายไปเกือบสองหมื่น เราถามเขา เนื่องจากที่บ้านเราอยู่กับเขาแค่ 2 คน กับลูกชาย 21 เดือน เขาปฏิเสธตอนแรกเขาไม่เห็นไม่ได้เอาไป เราเลยเริ่มร้องไห้เสียใจ ว่าแล้วใครจะเอาไปในเมื่ออยู่กันสองคน สุดท้ายเขายอมรับว่าเขาเอาไป แล้วมาโทษเราว่าเราประหยัดไป เขาต้องใช้เงิน เราเลยสงสัยว่าเราเพิ่งนับเงินเก็บไว้เมื่อ 2-3 วันก่อน เรามาเชคภายในอีก 3 วันเอาเงินไปทำอะไร แล้วเราบอกว่าอันนั้นเป็นเงินขวัญถุงลูก ที่ญาติๆให้มา เขาไม่สน เขาบอกแค่ว่าอยากได้คืนให้โอนจาก บช เขาไป เราเครียดมาก เพราะใน บช เขาก็เหลือเงินไม่เยอะ แล้วต้องจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าอื่นๆ ในบ้าน ลืมบอกไปเราเป็นแค่แม่บ้าน อยู่บ้านเลี้ยงลูก เพราะไม่อยากเสียตังจ้างคนดูแลลูกซึ่งที่เมืองนอกแพงมาก เราเลยเสียสละลาออกจากงานมาดูลูก ตอนนี้เรามืดแปดด้านเลย ว่าเราจะทำยังไง เพราะตอนนี้เราอยู่บ้านเขา กินอยู่กับเขา เราไม่รู้จะไปไหน จะทำยังไงในสถานการณ์แบบนี่ เราควรจะทนต่อเพื่อลูกดีไหม แต่สิ่งที่เขาทำไม่ได้เป็นครั้งแรก ที่เราให้อภัย เราไม่อยากโอเครกับสิ่งนี้ แล้วเขายังไม่คิดจะปรับตัว หรือ แก้ไขอะไรเลย เราควรจะทำยังไงดี มาอยู่นี่ญาติๆ ก็ไม่มี เพื่อนๆ ก็ต้องเก็บตัวจาก covid -19 
เพิ่มเติม แล้วถึงเราเลือกจะเดินออกมา เขาก็ไม่ให้ลูกมากับเรา แล้วคือเขาไม่เคยช่วยเลี้ยงลูกเลย  แค่จ่ายเงินซื้อของ กับให้ที่อยู่ แต่เขาหวงลูกไว้ทำไม เราไม่ยอมให้ลูกไว้กับเขาแน่เพราะยังไงเขาก็ไม่สามารถเลี้ยงได้ นอกจากจะเอาไปฝากไว้ที่แม่ของเขา ซึ่งบ้านแม่เขาไม่มีเงิน แล้วติดบุหรี่หนักมาก ทั้งบ้านคือทุกซอกมุม มีแต่กลิ่นบุหรี่ มันยากมากเพราะเราไม่อยากให้ลูกเรามีปัญหาภายหลังด้วย เราเครียด สับสน อยากหาที่ระบายก็หาไม่ได้ มองหน้าลูกก็ร้องไห้ สงสารลูกมากตอนนี้
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่