สวัสดีค่ะ จขกท เป็นเด็ก 63 ช่วงนี้ก็สอบเสร็จแล้ว เหลือรอประกาศคะแนนต่างๆอ่ะค่ะ แล้วอย่างที่รู้กันช่วงนี้ก็ต้องกลับมาอยู่บ้าน จขกท เรียนในตัวเมืองค่ะ อยู่หอ พอปิดเทอมก็เลยกลับมาอยู่บ้านยาวๆ ปัญหาคือเราทะเลาะกับแม่ค่ะ ที่จริงเราทะเลาะกันบ่อยๆบางครั้งเรื่องไร้สาระเล็กๆน้อยๆ เราร้องไห้ให้แม่บ่อยมากค่ะ ช่วงใกล้สอบบางทีเค้าก็พูดบั่นทอนกำลังใจเรา เค้าบอกว่าถ้าไม่เชื่อฟังแม่อนาคตก็จะไม่เจริญ อย่าให้แม่ได้แช่งนะ หรือบางทีเค้าก็บอกว่าเราทำไม่ได้หรอก คือเราก็พยายามที่จะไม่ฟัง พยายามจะปล่อยผ่านเพราะช่วงใกล้สอบเราไม่อยากร้องไห้แล้ว แต่ช่วงสอบเค้าก็มาดูแลเรา หาข้าวหาน้ำให้กิน ให้กำลังใจเราปกติแหละค่ะ คือเราพลาดรอบ 1 ทำให้ต้องมาสอบรอบ 2 3 4 ตามระเบียบ ตอนเราทะเลาะกัน เค้าก็จะชอบพูดว่า นี่แหละไม่ฟังแม่ทำให้เราไม่ได้รอบ 1 คือเอาจริงๆเราไม่ได้เชื่อเรื่องนี้อ่ะค่ะ แต่ก็ไม่ได้เถียงอะไรไป พอกลับมาอยู่บ้านช่วงแรกๆเค้าก็จะบ่นแล้วก็อารมณ์เสียให้เรากับน้องทุกๆเช้า(ย้ำว่าทุกเช้า)เลยค่ะ เพราะเรากับน้องตื่นสาย ไม่มาช่วยแม่ทำกับข้าว คือเรากับน้องตื่นประมาณ 7 - 8 โมงเช้าอ่ะค่ะ แต่แม่ตื่นก่อน พอเราตื่นมาแม่ก็อารมณ์เสีย บ่นๆพูดเรื่องราวเอาแต่รอกิน ไม่ยอมทำช่วย คือเรากับน้องไม่ได้อยู่เฉยๆนะคะ ตื่นสายก็จริงแต่งานทำช่วยเหมือนเดิม มีครั้งนึงเราทอดกระเทียมเจียวเสร็จละแม่มาดึงออกเหมือนอารมณ์เสียที่เราทำช้า เเล้วขอบกระทะมันโดนแขนเรา แม่ก็ไม่ขอโทษเราซักคำ เอาจริงหนูก็พอรู้อ่ะค่ะว่าแม่ไม่เคยขอโทษเราเลยถึงแม้ว่าแม่จะผิด อ่านถึงตรงนี้หลาย8นอาจจะขำว่า เราคิดมากไปรึเปล่า เรื่องแค่นี้เอง เราร้อ'ไห้เพราะเรื่องแบบนี้บ่อยมากค่ะ คือมันอาจจะสะสมมาเรื่อยๆ เเล้วหลังจากนั้นคือเราก็พยายามจะไม่คุยกับแม่เพราะเราอยากให้แม่รู้ว่าที่แม่ทำไม่โอเค ก่อนหน้านี้เราก็มีทะเลาะกันอีก แม่ก็บอกว่าเราไม่เคยฟังแล้วก็ยอมรับผิดเลย เราก็เลยตอบไปว่าเราไม่ฟังแม่นานแล้ว เราร้องไห้ทุกครั้งที่แม่พูดหรือใช้คำพูดเหน็บแหนมหรือว่าเรา(ไม่ใช่คำหยาบคายนะคะ) วันนี้แม่บอกเราว่า อย่ามาทำอวดเก่งไม่คุยกับแม่ เก่งมากรึไง ถ้าคิดว่าเก่งมากก็หาเงินเรียนเองแล้วกัน ชั้นไม่ส่งเธอเรียนก็ได้นะ เอาเงินที่ส่งเธอมาเลี้ยงตัวเองตอนแก่ดีกว่า อย่างเธอคงไม่สำนึกผิดหรอก เผลอๆคิดว่าตัวเองไม่ผิดด้วยซ้ำ
คือเราอยากระบายความในใจออกมา พูดไปที่บ้านก็เข้าข้างแม่ บอกว่าเราเป็นลูกต้องเชื่อฟังแม่ แม่พูดอะไรก็ต้องถูกเสมอ คือเราผิดมากหรอคะที่จะรู้สึกไม่โอเคกับการที่แม่พูดกับเราแบบนี้ หรือว่าเราต้องอดทนกับคำพูดของแม่แบบนี้ไปตลอดชีวิต เราไม่รู้จะอดทนหรือพยายามไม่ฟังได้มากแค่ไหน เราเข้าใจนะคะเพราะแม่ก็อายุใกล้เลข 5 แล้วบางทีเค้าก็พูดไปด้วยอารณ์ แต่ถ้าวันไหนสภาพติดใจเราไม่พร้อม เราก็ไม่รู้ว่าเราต้องร้องไห้กับเรื่องแบบนี้ไม่อีกนานแค่ไหน
**ถ้าแม่ไม่ส่งเราจริงๆ เราก็ไม่รู้จะทำยังไงอ่ะค่ะ อาจจะมีทุนหรืออะไรบ้างมั้ยคะ คือพ่อแม่เราเป็นราชการอ่ะค่ะ อาจจะหาทุนได้ยากหน่อย
มีปัญหากับแม่ช่วงอยู่บ้าน covid
คือเราอยากระบายความในใจออกมา พูดไปที่บ้านก็เข้าข้างแม่ บอกว่าเราเป็นลูกต้องเชื่อฟังแม่ แม่พูดอะไรก็ต้องถูกเสมอ คือเราผิดมากหรอคะที่จะรู้สึกไม่โอเคกับการที่แม่พูดกับเราแบบนี้ หรือว่าเราต้องอดทนกับคำพูดของแม่แบบนี้ไปตลอดชีวิต เราไม่รู้จะอดทนหรือพยายามไม่ฟังได้มากแค่ไหน เราเข้าใจนะคะเพราะแม่ก็อายุใกล้เลข 5 แล้วบางทีเค้าก็พูดไปด้วยอารณ์ แต่ถ้าวันไหนสภาพติดใจเราไม่พร้อม เราก็ไม่รู้ว่าเราต้องร้องไห้กับเรื่องแบบนี้ไม่อีกนานแค่ไหน
**ถ้าแม่ไม่ส่งเราจริงๆ เราก็ไม่รู้จะทำยังไงอ่ะค่ะ อาจจะมีทุนหรืออะไรบ้างมั้ยคะ คือพ่อแม่เราเป็นราชการอ่ะค่ะ อาจจะหาทุนได้ยากหน่อย